เริ่มเลยนะคับ เรื่องมีอยู่ว่า รู้จักผู้หญิงคนนี้มาน่าจะ 4 เดือนเต็มๆ เค้าเป็นคนเข้าถึงตัวยากมาก จนมีวันหนึ่งผมมีโอกาสบอกชอบเธอ แล้วเราก็คุยกันมาเรื่อยๆจนเรามีเรื่องที่ทะเลาะกันรุนแรงมากๆ ใช้คำพูดว่าเราในทางเสียหายกับคนอื่น จนเราบอกว่าถ้าเราแย่ขนาดนั้น เราก็เลิกคุยกันเถอะ ตลอดเวลาที่ผ่านมาเราทุ่มเททุกอย่าง เพื่อทำให้เธอรู้ว่าเรารัก ถ้าเธอไม่คิดอะไรกับเรา เธอมาเจอเราทำไม ส่งโน่นนี่นั้นมาให้ดูทำไม ห่วงใยเราทำไม ถ้ามันไม่ใช่เสียเวลามาคุยกันทำไม ทุกครั้งที่ทะเลาะกัน ไม่เกิน 2 วันจะกลับมาคุยกันเสมอ จนวันนั้น เค้าบล็อกเบอ บล็อกไลน์ ทำเหมือนที่เค้าเคยทำทุกครั้ง และทุกครั้ง ผมจะต้องหาเบอร์อื่น โทรไปง้อหรือส่งข้อความหา เพื่อง้อเค้าเหมือนทุกครั้ง แต่ครั้งนี้ไม่ จริงๆผมไม่เคยลืมเธอได้ วันที่ทะเลาะกันรุนแรง จนผมป่วยด้วยโรคซึมเศร้า ยิ่งฟังเพื่อนๆผมมาเล่าว่าเค้าพูดถึงผมในทางไม่ดีผมยิ่งปวดใจ ผมตัดสินใจหันหลังให้เค้า ไม่ติดต่อ ไม่โทร ไม่ดิ้นรน ไม่ง้อ ไม่เร้ารือ ไม่วุ่นวาย หายไปเลย เค้าหายจากผมไป 2 เดือน แต่ไม่หายจากครอบครัวผม เค้ายังคุยกับพี่ๆน้องๆผม แต่ไม่เคยถามถึงผม แต่ในใจก็ยังแอบหวังว่าจะรอเค้า เค้าไม่ใช่คนเจ้าชุ้ จริงๆเค้าเป็นคนดีมากคนนึง ที่ผ่านมาเค้าดูแลผมดีมากในระดับนึง แต่เค้าบ้างานมาก เค้ามีภาระคือต้องดูแลแม่ พี่ชายและหลานๆเพราะเค้าคือเสาหลัก เมื่อก่อนผมเที่ยวจนเค้าเคยบอกว่า ผมคือคนที่เค้าให้อภัยเยอะที่สุด ผมตั้งใจว่าถ้าทุกอย่างมันใช่ผมจะแต่งงานกับเธอ สำหรับผมคือใช่ แต่แค่อารมณ์เดี๋ยวดีเดี๋ยวร้ายที่ผมรุ้สึกว่าเกินไป อยากคุยๆไม่อยากคุยหาย จนผมชินกับสิ่งที่เป็น วันที่เค้าหายไป 2 เดือน ผมทราบข่าวเธอบ้างจากเพื่อนๆผม ว่าเธอทำงานเยอะ เครียด ผมเป็นห่วงเธอ แต่ไม่ได้ติดต่อไป จนวันที่ 9 ก.พ.62 เค้าติดต่อกลับมาเองจนผมตกใจ ใจนึงดีใจที่การรอคอยสิ้นสุด อีกใจกลัวจะเป็นแบบเดิมอีก ผมเลยไปตั้งหลัก 2 วัน เลยตอบกลับไป คุยกันมาได้สองวัน เค้าอ่านแต่ไม่ตอบ แต่ส่งเปนรูปไลน์ รูปโน๊ตบุค ว่าทำงานอยู่นายเร่ง ล้วหายไป จนตอนนี้ ผมไม่กล้าทักไปอีกเลย เพราะกลัวกลับมาเสียใจอีก ผมอยากทราบว่า เค้าจะมาๆไปๆทำไมต้องการอะไรจากผม จนตอนนี้ผมอยากกลับไปเป็นเพลบอยอย่างเดิมแล้ว เพราะตอนรักจิงมันเจ็บกว่ารักสนุกเยอะ เวลาจริงจังพังตลอด ผมอยากให้เค้ารู้ว่า ผมรักเค้าจริงๆผมอยากดูแลเค้าจิงๆผมเลิกรักสนุกจิงๆเค้าเคยบอกผมว่า คุณเพียบพร้อมทุกอย่าง ทั้งงาน ฐานะ และครอบครัว เราต่างกันเกินไป เค้าเคยบอกผมว่า ถ้าวันนึงเกิดอะไรขึ้น ขอให้รู้ว่าฉันทำเพื่อคุณ วันนึงฉันต้องกลับบ้าน สุดท้ายคนที่เสียใจคือคุณ ฉันไม่อยากผูกพันกับใครที่นี้ทั้งครอบครัวคุณและคุณ เพราะเค้าจะเสียใจ ผมเลยบอกเค้าว่าคุณไม่ต้องเลือกผม แต่ระหว่างที่คุณอยู่ที่นี่ให้ผมดูแลคุณนะในฐานะเพื่อนก็ได้ ผมไม่รู้ว่า ทำไมผมถึงรักเค้า แต่ผมรู้ว่านอกจากแม่ผมก็คือเค้าที่ผมรัก ผมอยากบอกเค้าว่า ผมซื่อสัตย์กับเค้ามาตลอดทั้งวันที่อยุ่และเค้าไม่อยู่ แล้วผลของคนซื่อสัตย์คือ ต้องเสียใจหรอ เชื่อใจผมว่าคนเจ้าชู้ถึงเวลาเค้าหยุดเค้าหยุดเอง และวันนี้ผมหยุดเพื่อคุณ ลองเสี่ยงไปกับผมสักครั้งผมจะเปนแฟนที่ดี เปนพ่อที่ดี อย่ามาๆหายๆผมทรมาน ผมรักคุณ และผมรู้ว่าคุณจะเปนแม่ที่ดีของลูกผมเช่นกัน เราลองกันใหม่นะ ผมรอคุณอยู่