ทำไม? ถึงเป็นเราที่ยังรักและไม่ลืมเขา

เราเคยมีแฟนนะ เราคบกันได้ 1 ปี 4 เดือน แล้วเขาก็บอกเลิกเราไป เขาให้เหตุผลเราว่า ไม่เลิกวันนี้ ยังไงวันข้างหน้า ก็ต้องเลิกกันอยู่ดี เจ็บวันนี้ ก็ดีกว่าเจ็บวันข้างหน้า เป็นพี่น้องกันดีกว่า แล้วเขาทิ้งเราไป ทั้งๆที่เราและเขารักกันมาก หรือเป็นแค่เราที่รักเขามากกว่า เราเสียใจมาก เราไม่เคยรักและทุ่มเทให้กับใครมากเท่านี้ เราทำทุกอย่างเพื่อเขา หลังจากเลิกกับเขาไป เขาก็มีคนคุยตั้งมากมาย เขาหวั่นไหวไปแล้วกี่คน แล้วเราก็ย้อนดูตัวเองว่า ทำไมเขาลืมเราได้ง่ายจังอ่ะ ทำไมเขาเก่งจัง แล้วทำไมเราทำไม่ได้เหมือนเขาอ่ะ เรายังคงเสียใจ ร้องไห้จนถึงทุกวันนี้ เขาทิ้งเราไปได้ 6 เดือนกว่าแล้ว เรายังไม่ลืมเขาเลย เราทนดูเขาคุยกับคนอื่นต่อหน้าต่อตาเรา เราฝืนอยู่ข้างๆเขา ดูเขาและคนอื่นอยู่ด้วยกันอย่างมีความสุข เราได้ฐานะเป็นน้องสาวเขา เวลาไปไหน เราไปด้วยกัน เราเลยต้องฝืนความรู้สึกว่าเราไม่เป็นไร เขาทำร้ายจิตใจเรา เขาไล่เรา เขาว่าเรา แต่ทำไมเรายังไม่ไปไหน เพราะเราเรียนที่เดียวกันไง เราเลยเจอกันทุกวัน.. ต้องทำยังไงถึงยอมรับได้ว่าเขาไม่ได้รักเราอีกแล้ว