ตามหัวข้อกระทู้เลยคะ คือเราเรียนอยู่ปีสาม..ใกล้สอบแล้ว เราคิดว่าจบปีสามแล้วอยากย้ายไปต่อปีสี่ที่ม.อื่น เหตุผลเพราะสังคมที่เราอยู่+กลุ่มเพื่อนค่ะ เรารู้สึกไม่โอเคเลยค่ะ ตอนปี1เรามีเพื่อนสนิทอยู่คนนึงที่จบมาจากที่เดียวกันพอเริ่มเรียนไปก็เริ่มมีเพื่อนๆมากขึ้นเป็นกลุ่มใหญ่6-7คนเราก็ไม่ได้อะไรนะคะ(แต่ปกติชอบกลุ่มเล็กๆมากกว่า) ก็สนุกสนานเฮฮาค่ะ เรียนบ้างเล่นบ้าง..เรากับเพื่อนในกลุ่มอีกคนนามว่าเอละกันนะคะบ้านใกล้กันค่ะ เวลาเลิกเรียนมักจะมานั่งเล่นบ้านเรากัน เลยสนิทกันเป็นพิเศษ มีอะไรก็แชร์กันตลอด..ไปเที่ยวกันบ่อย จนปลายปีของปีสองค่ะ เราจำเป็นต้องย้ายบ้าน เนื่องจากบ้านเก่าเราเป็นบ้านเช่า เลยไปสร้างบ้านอยู่เองที่ใหม่ เรื่องมันเริ่มตรงนี้ค่ะ เราคอยสังเกตมาตลอดว่าตั้งแต่เราย้ายบ้าน..เพื่อนก็ห่างกันดูไม่สนิทเหมือนเดิม เราคิดว่าเป็นเพราะระยะห่างมันมากขึ้นก็อาจจะมีบางช่วงที่ไม่เจอกันบ้าง..เราก็ไม่รู้สึกอะไรมาก เราเข้าใจ ในกลุ่มเรามีเราและเพื่อนอีกคนขอใช้ว่าบีที่เรียนรู้เรื่องเข้าใจและมักจะคอยติวให้เพื่อนๆเสมอ หรือมีงานอะไรก็จะแต้งหรือทำต้นฉบับให้ลอก..บ้างถ้าลอกกันได้..ถ้าเป็นวิขาคอมเพื้อนในกลุ่มมักจะบอกว่าทำไม่ได้บ้าง ไม่มีคอมบ้างโอเคเราก็ทำให้ส่งให้..แล้วพอขึ้นปีสามเทอม1บีก็ลาออกค่ะ กลายเป็นเหลือเราที่เรียนอยู่คนเดียวในกลุ่ม เราไม่เคยบ่นนะคะเรื่องเรียนเราทำไรได้ช่วยไรได้ก็ทำให้ แต่เหมือนนานๆเข้า เพื่อนเหมือนอยู่ๆก็เห็นเราเป็นแค่คนที่มีผลประโยชน์ในเรื่องเรียนเท่านั้น สิ่งที่ทำให้เรารู้สึกแบบนี้ก็เพราะเพื่อนทั้ง6คน มีอะไรคุยอะไรมักจะไม่บอกเราคะ ไปคุยกัน5คน มีกรุ้ปไลน์แยกออกมา..เราแอบเห็นตอนเพื่อนวางโทรศัพท์ไว้ ไม่ได้ไปเปิดดูนะคะ..เราก็คิดว่าบาวทีเพื้อนอาจจะคุยในเรื่องที่เราไม่ค่อยชอบ เลยไปสร้างกลุ่มคุยกันเอง..เช่นเรื่องเที่ยวผับไรงี้ เราไม่ไปคะ แต่เพื่อนๆชอบไป..จนกระทั่งใกล้จบปีสามนี่แหละมีงานกลุ่มแต่ก็เหมือนงานเดี่ยว ทุกคนโยนมาที่เราหมดเลย..เราก็แบบเห้ยยอะไรวะมันต้องช่วยกันสิ่.. ทุกคนก็บอกทำไม่เป็นๆ เราเรียนเราท้อเราเหนื่อยเหมือนทุกคนนะคะทพไมเราจะต้องมาแบกคนเดียวไรอย่างงี้...เราเลยพูดกับเอค่ะ ว่าเออไม่ทำนะ ถ้าไม่ช่วยกัน..เอคงไปบอกในกลุ่มแหละค่ะ ก็เพื่อนในกลุ่มก็โพสเลยค่ะ "ถ้ากูทำเป็นกูทำเองแล้วไม่พึ่งหรอก'' อีกคนก็แบบตัดพ้อคะ "คอมไม่มีให้ทำไง งานก็เยอะไปหมดการบ้านก็ยังไม่ได้ทำ" (เราต้นฉบับยังไม่เสร็จเลยยังไม่มีใครได้ทำค่ะ" เราเห็นงี้เราก็นอยดืนะคะ เราเลยถามเอไปตรงๆว่ามีไรที่เราไม่รู้บ้างมั้ย เอก็บอกแค่ ไม่มีไรหรอกเปลี่ยนเรื่องคุยเถอะ... เราก็ไม่ถามต่อ..แต่เรารู้สึกอยากลาออกจากมหาลัยค่ะ ไม่อยากทนกับสังคมเพื่อนเห็นแก่ตัวแบบนี้แล้วเอาเหตุผลตัวเองเป็นหลักไม่สนว่าคนอื่นลำบากยังไง เรียนมาพร้อมกันเอาเปรียบทุกทาง..เราก็โง่ด้วยที่ยอมทำให้แต่แรก เลยติดเแ็นนิสัยไม่ได้ดั่งใจก็ตัดพ้อลงเฟส..
ปล.เราอยากรู้ว่าถ้าย้ายไปเข้าปีสี่ที่อื่นเราจะจบแบบปดติมั้ยค่ะ เราไม่เหนื่อยเรียนแต่เหนื่อยเรื่องเพื่อนค่ะ
ปล.2เราพิมพ์ในโทรศัพท์ถ้าเขียนผิดขออภัย นะคะ
ปล.ขอคำตอบแบบชัดเจนที่สุดนะค่ะ ถ้าบ้ายไปแล้วต้องเรียนใหม่หมดเราคงต้องทนเรียนที่เดิมให้จบค่ะ ใครอยากแนะนำอะไรจัดมาเลยนะคะ
จบปีสาม..แล้วไปต่อปีสี่ที่อื่นได้ไหม?
ปล.เราอยากรู้ว่าถ้าย้ายไปเข้าปีสี่ที่อื่นเราจะจบแบบปดติมั้ยค่ะ เราไม่เหนื่อยเรียนแต่เหนื่อยเรื่องเพื่อนค่ะ
ปล.2เราพิมพ์ในโทรศัพท์ถ้าเขียนผิดขออภัย นะคะ
ปล.ขอคำตอบแบบชัดเจนที่สุดนะค่ะ ถ้าบ้ายไปแล้วต้องเรียนใหม่หมดเราคงต้องทนเรียนที่เดิมให้จบค่ะ ใครอยากแนะนำอะไรจัดมาเลยนะคะ