ขอปูเรื่องราวหน่อยนะครับ คือตอนผมขึ้นม.3 มีเด็กนักเรียนคนนึงย้ายเข้ามาเรียนรร.เดียวกับผมเค้าเป็นลูกครึ่ง(ขอเเทนผญ.คนนี้ที่ผมชอบว่า ล.นะครับ) บ้านค่อนข้างฐานะดีมากเเละน่ารักมากด้วย(น่ารักสำหรับผมตอนนี้นะครับ เพราะว่าตอนที่เค้าย้ายมาใหม่ๆผมไม่ได้สนใจเค้าเลย) พอเค้าย้ายเข้ามาก็ป๊อบมากกกกกก!!! เพราะเป็นลูกครึ่งด้วยเเหละมั้ง5555 เพื่อนผมก็เป็นคนนึงที่มองว่าเค้าน่ารัก(ขอเเทนชื่อเพื่อนคนนี้ว่า ฟ.นะครับ) ทีนี้ฟ.ก็เอามาบอกกลุ่มเพื่อนๆผมรวมถึงผมว่าชอบ ล. เเต่ว่าตอนนั้นที่มันมากบอกมันก็ดูไม่ได้ชอบเเบบอยากคบหานะครับเเบบอารมณ์เหมือนมองว่าน่ารักเฉยๆ หลังจากนั้นก็ไม่ได้มีอะไรมาเรื่อยๆจนถึงเทอมสอง (ช่วงเทอม 1 กลุ่มผมรวมถึงผมก็เเอบเเซวๆฟ.ทุกครั้งที่ล.เดินผ่านนะครับ)
***มาเข้าเรื่อง** (****ล.เค้าไม่ได้ชอบผมนะครับ****) ช่วงเทอมสองกลางๆเทอมผมได้มีโอกาสที่ได้ไปรู้จักกับ ล. (ผมเป็นตากล้องด้วยเเหละละทีนี้ผมก็ได้ไปถ่าย ล.ที่งานอุ่นไอรัก)ตอนเเรกที่ไปถ่ายรูปให้ล.ผมยังคิดในใจอยู่เลยว่ามันน่ารักตรงไหนทำไมถึงป๊อบ55555 (อยากให้ตัวเองตอนนั้นมาเห็นตัวเองตอนนี้จริงๆ) วันนั้นก็เป็นวันเเรกที่ได้คุยกันเป็นเรื่องเป็นราว วันนั้นยังไม่มีอะไรเกิดขึ้น(ผมก็มีส่งรูปล.ตอนนั่งกินข้าวกับผมให้ฟ.เเละเพื่อนๆกลุ่มผมดูด้วยนะ555)วันนั้นผ่านไปผมก็ได้ไลน์.ลิซมาเพราะจะส่งรูปให้ล.ผมเเต่งรูปเสร็จก็ส่งให้มันไปตอนนั้นผมก็ยังไม่ได้ชอบล.ด้วยนะเพราะว่าฟ.มันชอบล.ด้วยเเหละ พอผ่านไปประมาณ 2-3 วันผมก็ได้ทักล.ไปเพราะมันว่างๆ เเล้วก็คุยไปเรื่อยๆอยู่ๆล.ก็ชวนผมคอลเพราะมีเรื่องจะปรึกษาผมก็ ตกลงคอลเพราะผมก็ไม่ได้คิดอะไรอยู่เเล้วพอผมคอลตอนนั้นก็ฟังมันบ่นๆไปจนคอลเสร็จก็วางสายเเล้วต่างคนต่างไปนอน (ฟ.ไม่รู้นะว่าผมคอลกับล.) พอวันรุ่งขึ้นผมก็ทักไปอรุณสวัสมันเเล้วผมก็คุยไลน์กันกับล.เเทบทั้งวันที่รร.ตอนนั้นคุยกันสารพัดเลยเเล้ววันถัดๆไปผมก็เริ่มทักไปคุยกับมันทุกวันเลย (ช่วงนั้นเพื่อนผมยังไม่มีใครสนิทกับล.สักคนนะครับ) ผมก็เริ่มรส.สนิทกับมันขึ้นเรื่อยๆเเต่ว่ามันกลับกลายเป็นความผูกพันที่เกิดขึ้นโดยที่ผมไม่รู้ตัว ก็คุยกันมาเรื่อยๆจนมาช่วงปีใหม่ล.มันจะไปปาร์ตี้ปีใหม่บ้านเพื่อนมันเลยชวนผมไปด้วยผมก็เลยไปด้วย(เพราะอยาไปดูเเลมันด้วยเเหละ(ตังเเต่ตอนนั้นเเหละมั้งที่ผมเริ่มเอ็นดูล.เเต่ยังไม่ได้มองว่าหนาตามันน่ารักนะครับเเค่เอ็นดูเพราะนิสัยมันน่ารักเหมือนเด็กเห็นเเล้วอยากปกป้อง555) ทีนี้ก็ปาร์ตี้กันตามปกติเเต่ในปาร์ตีกมีเเต่ผช.หล่อๆผญ.สวยเต็มเลย5555 (ละก็มีรุ่นพี่คนนึงผมขอเเทนว่าค.นะครับ) พี่คนนี้เค้าไม่รู้จักกับล.มาก่อนล.ก็ไม่ได้สนใจพี่ค.เท่าไหร่ เข้าสู่ปาร์ตี้ต่อนะครับปาร์ตี้ก็ดำเนินไปเรื่อยๆล.มันก็เริ่ม เมาเเล้วผมกบอกใหมันพอมันกเลิกดื่มมันก็ไปนอนผมก็กลับบานของผมล.มันก็นอนบ้านเพื่อนที่มันไปปาร์ตี้เเลวกลับวันรุ่งขึ้น ตอนนั้นผมก็ลงตอรี่ในไอจีเพื่อนๆผมก็ทักมาถามผมเลยรวมถึงฟ.ด้วยว่าไปกับล.ได้ไงวะผมก็อ้างๆไปมันก็โอเคๆตอนนันยังไม่มีปัญหาอะไร เเล้วก็เหมือนเดิมครับผมคุยกับล.คอลกับล.ทุกวันจนขาดไม่ได้เเล้วตอนนั้นผมกเริ่มรูตัวเเล้วว่าผมชอบล.หลังจากนั้นผมก็มองว่ามันน่ารักขึ้นเรื่อยๆทุกๆวันจนถึงวันที่จะไปเข้าค่ายลูกเสือผมเลยนัดล.ไปห้างซื้อของไปค่ายโดยผมนัดล.โดยที่ไม่บอกเพื่อนๆเเต่บอกว่าผมนัดคนคนนึงไปห้างด้วยเเต่ไม่ได้บอกว่าเป็นล. ผมก็ไปห้างกับล.ปกติ ทีนี้โป๊ะเเตกเพื่อนๆผมรวมถึงฟ.ดันไปห้างเดียวกันกับผมมันก็ชวนผมไปเดินด้วย(ตอนนั้นมันไม่รู้ว่าผมมากับล.)ผมก็ต้องพยายามเดินหลบๆเพราะไม่อยากให้ฟ.รู้(รู้สึกว่าตัวเองเลวมาก) พอถึงจุดนึงมันก็เอาเเต่ถามผมว่าผมมากับใครจนผมต้องเเยกกับล.สักพักเพื่อไปเดินกับเพื่อนๆผมทีนี้เเหละช่วงที่ผมเดินกับเพื่อนพวกมันก็เอาเเต่ถามว่าผมมากับใครจนผมหลุดปากว่าล. ไอ้ฟ.มันก็หน้านิ่งๆนะครับเเต่มันเป็นคนเก็บอาการเก่งผมรู้ดีคบกับมันมา 3 ปี มันก็พูดตลกๆว่าไปกินซเว่นเซ่นด้วยกันผมก็ปฏิเสธเพราะล.จะเป็นผญ.คนเดียวกับเพื่อนๆผมอีก5คนเเล้วล.มันรจ.เเค่ผมเเต่สุดท้ายล.มันก็บอกกินๆไปเถอะ ตอนนั้นผมสงสารล.มากอ่ะถึงกับไปนั่งร้องไห้ในห้องน้ำโอเครทีนี้เพื่อนๆผมกับล.ก็เริ่มรจ.กันเเล้ว พอผมกลับบ้านผมคอลกับล.เเล้วผมบอกชอบมันไปมันก็ปฏิเสธผม ผมถามว่าทำไม ล.บอกว่ากเราเป็นเพื่อนสนิทกันตอนนั้นผมก็เตรียมใจไว้เเล้วเเหละ ล.มันยิ่งบื้อเรื่องเเบบนี้อยู่ด้วยตอนนั้นผมร้องไห้หนักมากกที่บ้าน
*****เรื่องราวที่ค่ายลูกเสือ*****
ตอนนั้นเพื่อนๆผมก็ยังไม่ได้สนิท.กับล.มากเเค่เริ่มรจ.กันเเล้วมันจะบังเอิญอะไรขนาดนั้นก็ไม่รู้ปกติลูกเสือเนตรนารีจะเเยกกันเเต่ค่ายนี้เป็นค่ายทหารเค้าจัดกองใหม่เเบบสุ่มๆเเล้วล.ดันมาอยู่หมู่ข้างๆผมซึ่งมีเพื่อนผมอยู่ด้วย 2 คาะเป็นเเค่เพื่อนที่สนิทกันมากๆเเค่นผมก็เริ่มเเบบหึงๆทำไมไม่มาอยู่หมู่เดียวกับผมเเบบอยู่หมู่ข้างๆกันเลยอ่ะทีเเรกกะจะเเอบสลับกับอีกหมู่เเต่ว่าไม่มีครยอมสลับกับผม ผมก็เลยปล่อยไปจนกองผมโดนลงโทษลุกนั่งล.มันก็กอดคอกับเพื่อนผช.ชื่อต.ผมหึงหนักมากกถึงผมจะรูดีว่าไม่มีสิทธิก็เถอะเพราะเราเเค่เพื่อนที่สนิทกันมากๆเเค่นั้น ทีนี้เพราะล.อยู่หมู่เดียวกับเพื่อนๆผมล.มันก็เริ่มสนิทกันกับเพื่อนๆผม(สนิทกันไวมาก) พอจบค่ายลส.ผมกับล.ก็กลับบ้านด้วยกันกับล.
****จบเรื่องที่ค่ายลส****
เเต่เพื่อนผมไม่รู้นะล.มันก็ทำตัวปกติกับผมมากๆเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้นเเต่กลับเป็นผมที่ทำตัวน่ารำคาญใส่มันจนผ่านมาเรื่อยๆผมกับล.ความสัมพันธุ์เละเทะมากผมเหนื่อยมากที่ชอบมันผมไม่ควรชอบมันตั้งเเต่เเรกผมไม่ควรคอลกับมันทุกวันตั้งเเต่เเรกถ้ารู้ว่ามันจะเป็นเเบบนี้ทำให้ผมเหนื่อยขนาดนี้ตอนนี้ล.จากคนที่สนิทกับผมที่สุดผมกลับดูเหมือนเริ่มไม่อยากคุยกับผมเพราะผมไปทำตัวน่ารำคาญใส่มันไปงอลใส่มันบ่อยมาก ถึงมันจะไม่พูดเเต่ผมว่าผมดูออกว่ามันรำคาญผมสลับกันอีกล.มันกลับสนิทกับเพื่อนผมขึ้นเรื่อยๆรวมถึงฟ. หลังจากนั้นไม่นานอยู่ๆ ล.ก็ทักมาหาผมว่า
ถ้าช่วงนี้กูเเอบห่างๆที่รร.ขอโทษด้วยนะกูสงสารฟ.อ่ะ ผมก็พิมตกลงไปโดยที่ผมร้องไห้เลย พอเห็นประโยคนี้ผมเริ่มรส.ห่างกับล.ไปอีกความสัมพัรธุ์ก็ยิ่งเเย่อยู่เเล้ว เเละเเล้วกลุ่มเพื่อนๆล.กับเพื่อนๆผมได้ตั้งกลุ่มไลน์เเล้วคุยกัน จนวันนึงเหมือนกรรมตามสนองผมยังไงก็ไม่รู้วันนั้นก็เรียนนส.ตามปกติจนตอนเย็นผมเห็นในกลุ่มเพื่อนๆผมกับล.เห็นพิมเหมือนว่าจะไปติวหนังสือที่ห้างกันตอนนั้นผมก็เเบบล.จะไปมั้ยว้าตอนนั้นผมไปไม่ได้เลยเเอบไม่อยากให้ล.ไปเพราะผมหึง(ลืมบอกผมเป็นคนที่เซนซิทีฟเรื่องเเบบนี้มาก) เเละสุดท้ายเห็นมันบอกว่าไม่ไปกันเเล้วผมก็ดีใจเพราะลจะได้ไม่ต้องไปโดยทีไม่มีผม(ผมก็ไม่มีสิทธิ์คิดอะไรเเบบนั้นอยู่เเล้วเเต่ผมทำไม่ได้) ผมก็โล่งจคิดว่าจะกลับบ้านไปคอลกับล.เเเล้วเคลียเรื่องเเย่ๆที่ผมทำใส่มันไปกัน เเต่ผ่านไปประมาณ 1 ชม.อะไรดลใจผมไม่รู้ให้ผมทักไปถามเพื่อนผมว่าพวกมันไปห้างกันมั้ยตอนนั้นผมก็ทักไปถามเพื่อนผมทีนี้ผมทักไปถามมัน มันตอบผมว่าไปผมก็เริ่มคิดในใจเเล้วว่าไหนบอกไม่ไปวะ ผมก็ถามต่อว่าล.ไปด้วยมั้ยมันตอบผมว่าไม่รู้ ผมก็เลยทักไปถามล.เองเลยล.มันไม่ยอมตอบผมสักทีผมก็เลยเล่นไปเล่นไอจีรอ
จนผมไปดูสตอรี่ของล.ผมเห็นมัน1คนกับเพื่อนผมทั้งเเก๊งค์ไปถ่ายรูปด้วยกันที่ร้านตู้เกมเเล้วพวกมันกล้กับล.มากตอนนั้นผมทนไม่ไหวผมเขวี้ยงโทรศัพท์ทิ้งผมร้องไห้หนักมากหนักถึงขั้นอาการเลือดกำเดาไหลผมกลับมาผมร้องเเบบสุดชีวิต ไม่คิดว่ามันจะโกหกผมเเต่ก็นะกรรมคงตามสนอง
เดี๋ยวมาเขียนต่อนะครับเเปบนึง
ไปชอบคนที่เพื่อนชอบก่อนทำไงดีครับ (ยาวมากนะครับ)
***มาเข้าเรื่อง** (****ล.เค้าไม่ได้ชอบผมนะครับ****) ช่วงเทอมสองกลางๆเทอมผมได้มีโอกาสที่ได้ไปรู้จักกับ ล. (ผมเป็นตากล้องด้วยเเหละละทีนี้ผมก็ได้ไปถ่าย ล.ที่งานอุ่นไอรัก)ตอนเเรกที่ไปถ่ายรูปให้ล.ผมยังคิดในใจอยู่เลยว่ามันน่ารักตรงไหนทำไมถึงป๊อบ55555 (อยากให้ตัวเองตอนนั้นมาเห็นตัวเองตอนนี้จริงๆ) วันนั้นก็เป็นวันเเรกที่ได้คุยกันเป็นเรื่องเป็นราว วันนั้นยังไม่มีอะไรเกิดขึ้น(ผมก็มีส่งรูปล.ตอนนั่งกินข้าวกับผมให้ฟ.เเละเพื่อนๆกลุ่มผมดูด้วยนะ555)วันนั้นผ่านไปผมก็ได้ไลน์.ลิซมาเพราะจะส่งรูปให้ล.ผมเเต่งรูปเสร็จก็ส่งให้มันไปตอนนั้นผมก็ยังไม่ได้ชอบล.ด้วยนะเพราะว่าฟ.มันชอบล.ด้วยเเหละ พอผ่านไปประมาณ 2-3 วันผมก็ได้ทักล.ไปเพราะมันว่างๆ เเล้วก็คุยไปเรื่อยๆอยู่ๆล.ก็ชวนผมคอลเพราะมีเรื่องจะปรึกษาผมก็ ตกลงคอลเพราะผมก็ไม่ได้คิดอะไรอยู่เเล้วพอผมคอลตอนนั้นก็ฟังมันบ่นๆไปจนคอลเสร็จก็วางสายเเล้วต่างคนต่างไปนอน (ฟ.ไม่รู้นะว่าผมคอลกับล.) พอวันรุ่งขึ้นผมก็ทักไปอรุณสวัสมันเเล้วผมก็คุยไลน์กันกับล.เเทบทั้งวันที่รร.ตอนนั้นคุยกันสารพัดเลยเเล้ววันถัดๆไปผมก็เริ่มทักไปคุยกับมันทุกวันเลย (ช่วงนั้นเพื่อนผมยังไม่มีใครสนิทกับล.สักคนนะครับ) ผมก็เริ่มรส.สนิทกับมันขึ้นเรื่อยๆเเต่ว่ามันกลับกลายเป็นความผูกพันที่เกิดขึ้นโดยที่ผมไม่รู้ตัว ก็คุยกันมาเรื่อยๆจนมาช่วงปีใหม่ล.มันจะไปปาร์ตี้ปีใหม่บ้านเพื่อนมันเลยชวนผมไปด้วยผมก็เลยไปด้วย(เพราะอยาไปดูเเลมันด้วยเเหละ(ตังเเต่ตอนนั้นเเหละมั้งที่ผมเริ่มเอ็นดูล.เเต่ยังไม่ได้มองว่าหนาตามันน่ารักนะครับเเค่เอ็นดูเพราะนิสัยมันน่ารักเหมือนเด็กเห็นเเล้วอยากปกป้อง555) ทีนี้ก็ปาร์ตี้กันตามปกติเเต่ในปาร์ตีกมีเเต่ผช.หล่อๆผญ.สวยเต็มเลย5555 (ละก็มีรุ่นพี่คนนึงผมขอเเทนว่าค.นะครับ) พี่คนนี้เค้าไม่รู้จักกับล.มาก่อนล.ก็ไม่ได้สนใจพี่ค.เท่าไหร่ เข้าสู่ปาร์ตี้ต่อนะครับปาร์ตี้ก็ดำเนินไปเรื่อยๆล.มันก็เริ่ม เมาเเล้วผมกบอกใหมันพอมันกเลิกดื่มมันก็ไปนอนผมก็กลับบานของผมล.มันก็นอนบ้านเพื่อนที่มันไปปาร์ตี้เเลวกลับวันรุ่งขึ้น ตอนนั้นผมก็ลงตอรี่ในไอจีเพื่อนๆผมก็ทักมาถามผมเลยรวมถึงฟ.ด้วยว่าไปกับล.ได้ไงวะผมก็อ้างๆไปมันก็โอเคๆตอนนันยังไม่มีปัญหาอะไร เเล้วก็เหมือนเดิมครับผมคุยกับล.คอลกับล.ทุกวันจนขาดไม่ได้เเล้วตอนนั้นผมกเริ่มรูตัวเเล้วว่าผมชอบล.หลังจากนั้นผมก็มองว่ามันน่ารักขึ้นเรื่อยๆทุกๆวันจนถึงวันที่จะไปเข้าค่ายลูกเสือผมเลยนัดล.ไปห้างซื้อของไปค่ายโดยผมนัดล.โดยที่ไม่บอกเพื่อนๆเเต่บอกว่าผมนัดคนคนนึงไปห้างด้วยเเต่ไม่ได้บอกว่าเป็นล. ผมก็ไปห้างกับล.ปกติ ทีนี้โป๊ะเเตกเพื่อนๆผมรวมถึงฟ.ดันไปห้างเดียวกันกับผมมันก็ชวนผมไปเดินด้วย(ตอนนั้นมันไม่รู้ว่าผมมากับล.)ผมก็ต้องพยายามเดินหลบๆเพราะไม่อยากให้ฟ.รู้(รู้สึกว่าตัวเองเลวมาก) พอถึงจุดนึงมันก็เอาเเต่ถามผมว่าผมมากับใครจนผมต้องเเยกกับล.สักพักเพื่อไปเดินกับเพื่อนๆผมทีนี้เเหละช่วงที่ผมเดินกับเพื่อนพวกมันก็เอาเเต่ถามว่าผมมากับใครจนผมหลุดปากว่าล. ไอ้ฟ.มันก็หน้านิ่งๆนะครับเเต่มันเป็นคนเก็บอาการเก่งผมรู้ดีคบกับมันมา 3 ปี มันก็พูดตลกๆว่าไปกินซเว่นเซ่นด้วยกันผมก็ปฏิเสธเพราะล.จะเป็นผญ.คนเดียวกับเพื่อนๆผมอีก5คนเเล้วล.มันรจ.เเค่ผมเเต่สุดท้ายล.มันก็บอกกินๆไปเถอะ ตอนนั้นผมสงสารล.มากอ่ะถึงกับไปนั่งร้องไห้ในห้องน้ำโอเครทีนี้เพื่อนๆผมกับล.ก็เริ่มรจ.กันเเล้ว พอผมกลับบ้านผมคอลกับล.เเล้วผมบอกชอบมันไปมันก็ปฏิเสธผม ผมถามว่าทำไม ล.บอกว่ากเราเป็นเพื่อนสนิทกันตอนนั้นผมก็เตรียมใจไว้เเล้วเเหละ ล.มันยิ่งบื้อเรื่องเเบบนี้อยู่ด้วยตอนนั้นผมร้องไห้หนักมากกที่บ้าน
*****เรื่องราวที่ค่ายลูกเสือ*****
ตอนนั้นเพื่อนๆผมก็ยังไม่ได้สนิท.กับล.มากเเค่เริ่มรจ.กันเเล้วมันจะบังเอิญอะไรขนาดนั้นก็ไม่รู้ปกติลูกเสือเนตรนารีจะเเยกกันเเต่ค่ายนี้เป็นค่ายทหารเค้าจัดกองใหม่เเบบสุ่มๆเเล้วล.ดันมาอยู่หมู่ข้างๆผมซึ่งมีเพื่อนผมอยู่ด้วย 2 คาะเป็นเเค่เพื่อนที่สนิทกันมากๆเเค่นผมก็เริ่มเเบบหึงๆทำไมไม่มาอยู่หมู่เดียวกับผมเเบบอยู่หมู่ข้างๆกันเลยอ่ะทีเเรกกะจะเเอบสลับกับอีกหมู่เเต่ว่าไม่มีครยอมสลับกับผม ผมก็เลยปล่อยไปจนกองผมโดนลงโทษลุกนั่งล.มันก็กอดคอกับเพื่อนผช.ชื่อต.ผมหึงหนักมากกถึงผมจะรูดีว่าไม่มีสิทธิก็เถอะเพราะเราเเค่เพื่อนที่สนิทกันมากๆเเค่นั้น ทีนี้เพราะล.อยู่หมู่เดียวกับเพื่อนๆผมล.มันก็เริ่มสนิทกันกับเพื่อนๆผม(สนิทกันไวมาก) พอจบค่ายลส.ผมกับล.ก็กลับบ้านด้วยกันกับล.
****จบเรื่องที่ค่ายลส****
เเต่เพื่อนผมไม่รู้นะล.มันก็ทำตัวปกติกับผมมากๆเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้นเเต่กลับเป็นผมที่ทำตัวน่ารำคาญใส่มันจนผ่านมาเรื่อยๆผมกับล.ความสัมพันธุ์เละเทะมากผมเหนื่อยมากที่ชอบมันผมไม่ควรชอบมันตั้งเเต่เเรกผมไม่ควรคอลกับมันทุกวันตั้งเเต่เเรกถ้ารู้ว่ามันจะเป็นเเบบนี้ทำให้ผมเหนื่อยขนาดนี้ตอนนี้ล.จากคนที่สนิทกับผมที่สุดผมกลับดูเหมือนเริ่มไม่อยากคุยกับผมเพราะผมไปทำตัวน่ารำคาญใส่มันไปงอลใส่มันบ่อยมาก ถึงมันจะไม่พูดเเต่ผมว่าผมดูออกว่ามันรำคาญผมสลับกันอีกล.มันกลับสนิทกับเพื่อนผมขึ้นเรื่อยๆรวมถึงฟ. หลังจากนั้นไม่นานอยู่ๆ ล.ก็ทักมาหาผมว่า
ถ้าช่วงนี้กูเเอบห่างๆที่รร.ขอโทษด้วยนะกูสงสารฟ.อ่ะ ผมก็พิมตกลงไปโดยที่ผมร้องไห้เลย พอเห็นประโยคนี้ผมเริ่มรส.ห่างกับล.ไปอีกความสัมพัรธุ์ก็ยิ่งเเย่อยู่เเล้ว เเละเเล้วกลุ่มเพื่อนๆล.กับเพื่อนๆผมได้ตั้งกลุ่มไลน์เเล้วคุยกัน จนวันนึงเหมือนกรรมตามสนองผมยังไงก็ไม่รู้วันนั้นก็เรียนนส.ตามปกติจนตอนเย็นผมเห็นในกลุ่มเพื่อนๆผมกับล.เห็นพิมเหมือนว่าจะไปติวหนังสือที่ห้างกันตอนนั้นผมก็เเบบล.จะไปมั้ยว้าตอนนั้นผมไปไม่ได้เลยเเอบไม่อยากให้ล.ไปเพราะผมหึง(ลืมบอกผมเป็นคนที่เซนซิทีฟเรื่องเเบบนี้มาก) เเละสุดท้ายเห็นมันบอกว่าไม่ไปกันเเล้วผมก็ดีใจเพราะลจะได้ไม่ต้องไปโดยทีไม่มีผม(ผมก็ไม่มีสิทธิ์คิดอะไรเเบบนั้นอยู่เเล้วเเต่ผมทำไม่ได้) ผมก็โล่งจคิดว่าจะกลับบ้านไปคอลกับล.เเเล้วเคลียเรื่องเเย่ๆที่ผมทำใส่มันไปกัน เเต่ผ่านไปประมาณ 1 ชม.อะไรดลใจผมไม่รู้ให้ผมทักไปถามเพื่อนผมว่าพวกมันไปห้างกันมั้ยตอนนั้นผมก็ทักไปถามเพื่อนผมทีนี้ผมทักไปถามมัน มันตอบผมว่าไปผมก็เริ่มคิดในใจเเล้วว่าไหนบอกไม่ไปวะ ผมก็ถามต่อว่าล.ไปด้วยมั้ยมันตอบผมว่าไม่รู้ ผมก็เลยทักไปถามล.เองเลยล.มันไม่ยอมตอบผมสักทีผมก็เลยเล่นไปเล่นไอจีรอ
จนผมไปดูสตอรี่ของล.ผมเห็นมัน1คนกับเพื่อนผมทั้งเเก๊งค์ไปถ่ายรูปด้วยกันที่ร้านตู้เกมเเล้วพวกมันกล้กับล.มากตอนนั้นผมทนไม่ไหวผมเขวี้ยงโทรศัพท์ทิ้งผมร้องไห้หนักมากหนักถึงขั้นอาการเลือดกำเดาไหลผมกลับมาผมร้องเเบบสุดชีวิต ไม่คิดว่ามันจะโกหกผมเเต่ก็นะกรรมคงตามสนอง
เดี๋ยวมาเขียนต่อนะครับเเปบนึง