ต่อจากกระทู้แรก...
เมื่อวันวาเลนไทน์. เราเจอคนคุยคนนั้น..
เค้ามากับภรรยาเค้าคะและมีลูกด้วยกันแล้ว เรามาเดินห้างกะว่ามาซื้อของขวัญให้แฟนคะ แล้วเราบังเอิญเจอกัน หลังจากที่ไม่เจอเค้ามาเกือบๆ2ปีได้แล้ว. แต่เมื่อวานเจอเค้า เค้าเห็นเราแล้ว เค้ามองเราตั้งแต่ทางเข้าร้านของขวัญ เราไม่ได้สนใจคะตอนนั้น
แต่พอเดินมาดูของได้สักพัก เค้าเดินมาสกิตหลังเราคะ พอเราหันไปเห็นเค้ามาคนเดียว เราเลยมองดูง่าภรรยาเค้าจะเห็นไหม แต่ก็ไม่เห็นภรรยาเค้าคะ
คำแรกที่เค้าทักเราคือเค้าบอกคิดถึง พยายามติดต่อเราไม่เคยติดต่อได้เลย. เค้าถามว่าเราสบายดีไหมเป็นไงบ้าง
เราไม่ตอบพยายามจะเดินหนี แต่เค้าก็พูดมาคำหนึ่งบอกว่าไม่เคยลืมและจะรอ
เราไม่ได้ตอบคะเลยเดินหนีออกจากร้านมาเลยและเจอภรรยาและลูกของเค้ายืนอยู่หน้าร้านคะ เราหันหน้ามามองกันเค้าก็ยิ้มให้เราคะเราเลยยิ้มตอบ. แล้วก็เดินออกมาเลย
สรุปเมื่อวานก็ไม่ได้มีของขวัญให้แฟนเลยคะ
อยากระบายโมโหด้วยนิดหน่อย 😔
เจอคนคุยคนนั้น...
เมื่อวันวาเลนไทน์. เราเจอคนคุยคนนั้น..
เค้ามากับภรรยาเค้าคะและมีลูกด้วยกันแล้ว เรามาเดินห้างกะว่ามาซื้อของขวัญให้แฟนคะ แล้วเราบังเอิญเจอกัน หลังจากที่ไม่เจอเค้ามาเกือบๆ2ปีได้แล้ว. แต่เมื่อวานเจอเค้า เค้าเห็นเราแล้ว เค้ามองเราตั้งแต่ทางเข้าร้านของขวัญ เราไม่ได้สนใจคะตอนนั้น
แต่พอเดินมาดูของได้สักพัก เค้าเดินมาสกิตหลังเราคะ พอเราหันไปเห็นเค้ามาคนเดียว เราเลยมองดูง่าภรรยาเค้าจะเห็นไหม แต่ก็ไม่เห็นภรรยาเค้าคะ
คำแรกที่เค้าทักเราคือเค้าบอกคิดถึง พยายามติดต่อเราไม่เคยติดต่อได้เลย. เค้าถามว่าเราสบายดีไหมเป็นไงบ้าง
เราไม่ตอบพยายามจะเดินหนี แต่เค้าก็พูดมาคำหนึ่งบอกว่าไม่เคยลืมและจะรอ
เราไม่ได้ตอบคะเลยเดินหนีออกจากร้านมาเลยและเจอภรรยาและลูกของเค้ายืนอยู่หน้าร้านคะ เราหันหน้ามามองกันเค้าก็ยิ้มให้เราคะเราเลยยิ้มตอบ. แล้วก็เดินออกมาเลย
สรุปเมื่อวานก็ไม่ได้มีของขวัญให้แฟนเลยคะ
อยากระบายโมโหด้วยนิดหน่อย 😔