คุณว่าอันไหนเจ็บกว่ากัน?

คือเราเป็นคนที่หวงเพื่อนมากๆ อะไรนิดหน่อยก็งอน เพื่อนไปเล่นกับคนอื่นก็งอน เราเคยเจ็บเรื่องเพื่อนมาครั้งนึงแล้ว เลยไม่อยากจะให้เกิดขึ้นอีก แต่ทั้งหมดมันก็เกิดจากตัวเราเองทั้งนั้น เพราะเป็นคนงี่เง่า ก

คือว่าเรื่องมันเกิดขึ้นวันนี้เอง ผมกับแฟนคุยกันอยู่ คุยกันไปเรื่อยๆ แล้วอยู่ๆ เค้าก็หายไปเฉยเลย หายไปแบบเฉยๆ ไม่บอกไม่กล่าว หายไปประมาณ 4 ชั่วโมง แล้วก็กลับมาคุยกันเหมือนเดิม เค้าทำเหมือนปกติ เหมือน

เราเปนคนที่ขี้หึง งี่เง่า. ชอบงอนเรารู้ใครก็ไม่ชอบ แต่เรากลัวเขาทนไม่ไหวไปจากเราขึ้นมา สถานการณ์นั้นเรารับไม่ได้ เพราะเรารักเขา แต่เราไม่เคยงี่เง่าก็ใครแบบนี้เพราะความไม่เข้าใจมั้ง เขาบอกเขาเหนื่อยกับ

เบื่อมากค่ะ เพื่อนเหมือนเป็นจุดศูนย์กลางโลก ทำอะไรไม่ถูกใจก็งอนอย่างเดียว เราต้องเป็นฝ่ายง้อตลอด มันเหนื่อยอะค่ะ ต้องคอยระวังการพูดตลอด แต่เพื่อนกลับไม่เคยระวังเหมือนเราบ้าง เราเหนื่อยที่จะต้องรองรับอ

ทำไมเวลารักใครสักคนเวลาที่เขาไม่สนใจเรา เราต้องเสียใจด้วย จะหวงเขาก็ไม่ได้ จะงี่เง่าก็ไม่ได้อีก แล้วเวลาที่เราเมินบ้างทำไมต้องมางอนเราด้วย เราไม่มีสิทธิ์อะไรในตัวเขาเลย แต่ทำไมเขาต้องมาหึงมาหวงเราด้วย

คือเรื่องมันมีอยู่ว่า ช่วงนี้ใกล้จะสอบเข้ามหาลัยแล้ว เเล้วเราทั้งเครียดทั้งเหนื่อยใจ ทั้งกดดัน ต้องแบกรับความควาดหวังของผู้เป็นพ่อและแม่ เพราะว่าพี่คนโตไม่สนใจการเรียน แล้วก็เกเรมากเลยคะ ถ้าจะให้พูดเล

ตามหัวข้อเลยค่ะ

คือเราเป็นคนนึงที่มีคนคุยมาเยอะไม่เคยหึงแฟนเก่าใครเลยหรือไม่เคยถามถึงเลยแต่กับคนนี้เราไปเห็นโดยบังเอิญค่ะเค้าทั้งสวยเรียนเก่งมีอนาคตแถมยังมีจุดเด่นที่ดีเป็นจุดด้อยเราด้วยค่ะสมองอ่ะมันเข้าใจนะคะว่าแฟนเ