คิดถูกเเล้วใช่ไหม

กรณีของเราคือเราพึ่งเขามหาลัยไม่ค่อยมีเพื่อนเลยเเต่เรารู้จักกับเพื่อนคนหนึ่งเรียนคณะเดียวกันมาจากจังหวัดเดียวกัน จากนั้นเพื่อนคนนี้ก็พาเพื่อนมาให้รู้จักเพื่อนผู้ชายเรียนวิศวะเราไม่ค่อยถูกกับมันในตอนเเรกๆพอผ่านไป1อาทิตย์อยู่ดีเราก็เริ่มสนิทกัน ไปกินข้าว ไปดูหนัง ไปขี่รถเล่น นับได้ว่าเวลาว่างของมันยกให้เรา ทุกเย็นเราก็ไปไหนมาไหนด้วยกันทุกวัน จนคนรอบข้างเชียร์เเล้ว55 เราไปเที่ยวด้วยกัน คือเราไว้ใจกันเเละกันเงินก็ปนกันไปหมด เวลาไปไหนมาไหนเราก็เล่นด้วยกันตลอดลืมของหรือทำอะไรหายมันก็พาไปหาตลอดไม่เคยทิ้งไปไหนเเม้เราจะเรียนต่างคณะกัน เเบบว่าไปทำเล็บงี้นานมากนางก็พาไปไม่เคยบ่น เเต่ตอนนี้มีเพื่อนในกลุ่มนางชอบนาง เราคิดว่าควรจะห่างจากนางเพื่อให้คนอื่นได้เข้ามาในชีวิตนางบ้างเเต่ก่อนที่เราจะสนิทกันเราเคยพูดว่าจะไม่มีใครต้องหายไปจากชีวิตกันเเละกัน เเต่เราก็ไม่ได้หายเเค่สนิทกันให้น้อยลงเพราะสนิทเเบบเดิมก็เกรงว่าคนที่เข้ามาจะอึดอัด เป็นความคิดที่ดีไหมอะ