เราคบกับแฟนมา 10 ปีแล้ว ตั้งแต่มัธยม ฐานะที่บ้านเราปานกลาง หาเช้ากินค่ำมีบ้านมีรถแล้ว ต้นทุนดีกว่าแฟน แฟนเราพ่อแม่ไม่มีอะไรให้เลย จึงต้องเลิกเรียนชีวิตโยกย้ายตลอด เปลี่ยนงานหลายที่ ไม่มีบ้านเป็นของตัวเอง พ่อแม่ไม่เลี้ยง เลี้ยงตัวเองอยู่คนเดียว 7-8 แรก เราพอรับได้ แบบไปเทียว(ห้าง)เราก็ออกมากกว่า บางครั้งแชร์กัน ไม่เคยไปเที่ยวตามสถานที่ท่องเที่ยวเพราะไม่มีเงิน ไม่มีรถไป แฟนจบม.3 เราจบป.ตรี พอเราเริ่มโต เริ่มทำงาน ความคิดและสังคมเริ่มเปลี่ยน(แต่เราไม่ได้ทำตัวโก้หรูนะ พื้นๆเหมือนเดิม ไม่เที่ยว ไม่ดื่ม ไม่ค่อยแต่งตัวไม่ติดเพื่อน ตรงตามใจแฟนเลย) เราเริ่มรู้สึกตั้งคำถามกับตัวเองว่าควรเลิกดีไหม ดูเหมือนเขาไม่มีอนาคต ตลอด9ปีเขาดูเหมือนไม่ค่อยสู้งาน พอมาปีที่10เรายื่นคำขาด เขาเลยเพิ่งเริ่มเก็บเงินตอนช่วงปีที่10นี่แหละ เขาเป็นพนักงาน รง. อายุใกล้ 30 เงินเดือน หมื่นนึง เราเป็นออฟฟิศ อายุ25 เกือบ2หมื่น อยุ่คนละจังหวัด เราไปหาเขาเรื่อยๆ ตลอด10ปี ไม่มีวี่แววว่าจะมาขอ (คงอีกนาน) พ่อแม่เราเคยเจอเขา เราก็เคยเจอพ่อแม่เขา แต่แม่เราก็ไม่ค่อยโอเคเท่าไร พ่อแม่เราสองคนไม่เคยเจอกัน ข้อดีของเขาคือ ไม่ติดสังคม เก็บเงินเก่ง รู้จักใช้ ไม่ติดเพื่อน ไม่เจ้าชู้ (เราไว้ใจเขามาก)อยู่ง่าย กินง่าย รักเรา เป็นห่วง โทรหาทุกวัน และหวงเรา ยอมเรา (ปล.ดูจากเวลาเราบอกเลิกทีไรแทบจะกอดขาเราไม่ให้ไป) เรื่องเงิน10ปีมาไม่เคยซื้อของเป็นชิ้นเป็นอันให้เราเลย แต่ก็มีให้เงินบ้างนับครั้งได้ ถ้าสมมุติเขามี100 เขาให้เรา70 เขาเก็บไว้30 ผู้ชายแบบนี้ควรเลิกไหม หรือไปต่อ
ควรเลิก หรือ ไปต่อ