คือตอนนี้เราเรียนอยู่มหาลัย ปี 2 มีเพื่อนร่วมสาขา 5 คน ชาย 1 คน หญิง 4 คน(รวมเราด้วย)​ ด้วยความที่ว่าเราเองเป็นคนที่เงียบๆแต่ก็มีมุมตลกนะ และเราเป็นคนหน้านิ่งๆ เวลายิ้มนิดๆหรือไม่ยิ้มคนภายนอกจะดูไม่ออกเลยเพราะตาเราดุหน้าเหวี่ยง
ตอนอยู่ปี 2 เทอม 1 ช่วงปลายๆเทอม คือเรายังไม่ได้อยู่หอเลยมาขอนอนหอเพื่อนที่ชื่อ น มันก็บอกว่า เออๆมาดิพี่กูไม่อยู่พอดี แล้วเพื่อนที่ชื่อ น ก็ทักมาหาเรานะว่าจะมาวันไหน เพราะว่าเราต้องเตรียมตัวพรีเซน​งานแต่เช้า(งานเดี๋ยวเราเสร็จแล้วแต่เพื่อนคนอื่นๆยังไม่เสร็จ)​ เราก็เสนอตัวเลยจ้าา "มาหอ น ดิเดี๋ยวกูช่วยทำ" และเราก็รู้สึกว่าเรากับ น สนิทกันมากขึ้นแต่เราสนิทกับเพื่อนที่ชื่อ ป อยู่แล้วนะ หลังจากเวลาผ่านไป ขึ้นเทอม 2 ความสัมพันธ์​ก็เหมือนเดิมนะไม่มีอะไรเปลี่ยน มารู้อีกทีมันไม่เหมือนเดิมแล้วเพราะเรากับเพื่อน น ป ผ ไม่ค่อยได้ไปไหนมาไหนด้วยกัน อาจมีบ้างที่ไปแต่ไม่บ่อย เราเลยเริ่มรู้สึกว่ามันไม่สนิทแล้วอ่า เวลาเราบอกเพื่อน น ว่า "เออเดี๋ยวกูมานอนด้วยนะ" แต่เรารู้แล้วล่ะว่ามันไม่ค่อยเต็มใจเท่าไหร่เราเลยมานอนหอเพื่อน ป แทนแต่เรากับเพื่อน ป ไม่ได้สนิทกันเหมือนเมื่อก่อนแล้ว เวลาเพื่อนคุยกันเราไม่เคยรู้เรื่องว่าคนนี้ใคร พูดถึงใคร คนไหน เราไม่เคยรู้เลย แล้วตอนที่เราไปด้วยถ่ายรูปกลุ่มคือเราเต็มใจลงแล้วแท็ก​เพื่อนนะมันรู้สึกว่าผ่อนคลายมีความสุขมากๆ แต่พักหลังๆมานี้เราไม่ได้ไปไหนกับเพื่อนเลยเพราะเราไม่ว่างจริงๆ ชีวิตเราไม่ได้ว่างขนาดนั้น และอีกอย่างคือเราไม่มีเงิน(เรามีแฟนนะ เรากับแฟนใช้เงินกระเป๋าเดียวกัน เราไม่เคยได้เงินจากแม่เลย ขอน้าเป็นบางครั้งเพราะเกรงใจ)​ มันอึดอัดจริงๆนะ อยากร้องไห้มากๆ เราเหนื่อยใจเหนื่อยกาย ทุกวันนี้เราคิดตลอดว่า เราทำอะไรผิด ถึงแม้บางครั้งเราจะพูดจาแรงๆตรงๆ แต่เราจริงใจนะเว้ย บางครั้งก็อารมณ์​เสียที่เพื่อนจำงานไม่ได้สีหน้าเราออกนะแต่ไม่ได้โวยวาย แล้วก็คิดในใจว่า "นี่จำ อะไรได้บ้างไหมเนี่ย" แต่ก็บอกๆๆๆว่างานอะไร
เราไม่เคยเอาความลับที่เพื่อนเล่าๆๆๆๆให้ฟังไปขายเลย เหยียบจมดิน เวลาที่เพื่อน ป ยังไม่มาเรียน เพื่อน น ก็จะพูดว่าลับหลัง ว่า ผ ลับหลัง เอาง่ายๆต่างคนต่างว่ากันลับหลังรวมถึงเราด้วย แต่ทำไมเราต้องรู้สึกว่าเราเป็นคนผิด รู้สึกว่าเราเข้ากับเพื่อนไม่ได้เลย ทำไมเราต้องมานั่งทุกข์ใจอยู่ฝ่ายเดียว แต่เพื่อนมีความสุข ลับหลังเราเพื่อนพูดอะไรบ้าง ว่าอะไรเราบ้างเราไม่รู้แต่เรารู้สึกได้มันต้องพูดแน่ๆ(หรือเราคิดมากไปเอง)​ ทุกวันนี้เรารู้สึกแย่มากแต่เราเลือกที่จะเก็บไว้ไม่แสดงออก อีกอย่างคือเพื่อน น ผ ชอบเที่ยวกลางคืน(ผับ)​กินเหล้า และเพื่อน ป ไม่ค่อยเที่ยวแต่กินเหล้า ส่วนเราไม่กินไม่เที่ยว จะเที่ยวก็ส่วนใหญ่จะเป็นงานวัด งานเทศกาล​ หรือเพราะเรากับเพื่อนต่างกันมากเกินไป เราต้องทำตัวยังไงหรอ... เพราะตอนนี้เราอึดอัดมาก แต่ก็คุยกันนะ แต่ไม่เยอะเหมือนเมื่อก่อน
เราคิดเสมอว่าทำไมกูต้องเกิดมาเจอกับเรื่องแบบนี้ ทำไมกูพูดว่าคนอื่นลับหลังกูต้องรู้สึกผิดอยู่ฝ่ายเดียว ทำไมเพื่อนที่ด่ากันลับหลังถึงเข้ากันได้แต่ทำไมเราเข้ากับเพื่อนไม่ได้ หรือเป็นที่ตัวเราเองที่ไม่ปรับตัวเข้าหาคนอื่น หรือว่าเราไม่เคยมีโมเม้นท์​ของคำว่าเพื่อนสนิท หรือเพราะเราไม่เคยมีเพื่อนสนิทเลยสักคน