เขาเป็นคนแปลกๆน่ะค่ะ ตอนเช้าๆบางวันจะเงียบๆ ไม่คุยกับเราเลย หน้าบึ้งๆ ถามคำตอบคำ บางทีถามไรก็ชอบเมิน เจอเราก็มองข้าม บางทีคุยกันแล้วความคิดเห็นไม่ตรงกันเขาก็ชอบมองเหยียดๆค่ะ ทั้งๆที่ไม่ได้มีเรื่องอะไรกันนะคะ ไม่มีเรื่องให้โกธรกันอย่างแน่นอน แต่บางวันก็จะร่าเริง คุยเฮฮา เราเดินเข้ามาหาจะทักเลย เหมือนเขาเป็นคนสองบุคลิกอ่ะค่ะ บางวันตอนเช้าโคตรเย็นช้า พอกลางวันร่าเริงเฉยเลย เราโกธรเขาแล้วก็โกธรตัวเอง เราโกธรเขาที่ว่าทำไมจะต้องทำเป็นไม่สนใจกันด้วย มันพาลทำให้เรารู้สึกแย่ค่ะ แล้วเราก็จะอารมณ์เสียไปด้วย บางทีเราจะปลีกตัวเองไปคุยกับคนอื่นบ้าง ก็เกลียดตัวเองที่เราก็ยังแคร์เขา อยากจะให้เขาร่าเริงจนไอตอนไปคุยเล่นกับคนอื่นเพื่อไม่ให้เครียดเราก็จะตึงๆเพราะเครียดเรื่องเขาอยู่ ไม่ก็กังวนว่าวันนี้เขาจะคุยกับเราไหม(ไม่ได้ขี้เหงานะแค่ไม่ชอบที่ทำไมต้องเมินด้วย คุยกันดีๆไม่ได้หรอ) บางทีก็อยากทำเย็นชาใส่เขาบ้าง ให้รู้ว่ามันรู้สึกยังไง แต่ก็ทำไม่ได้เพราะพอเขาคุยด้วยเราก็ยิ้มแย้มเหมือนเดิม ไอเย็นชาที่ตีหน้านิ่งมาก็จบ... เราเจ็บใจตรงที่เราแคร์เขาขนาดนี้ ทำไมเขายังทำแบบนี้กับเรา เราไปคุยด้วยเขาทำเมินไม่ตอบไม่ยิ้มได้ไง ทั้งๆที่เวลาเขาคุยกับเราไอเรามุมปากมันยิ้มทันทีเลย ก็รู้แหละมันเป็นนิสัยติดตัวของคน มันแก้ไม่ได้หรอก เราก็แก้นิสัยตัวเองไม่ได้เหมือนกัน ไอนิสัยแคร์คนอื่นมากไปอ่ะ บางทีเขาก็เดินไม่รอเลย เราจะต้องวิ่งตาม ไม่มีความรอกันบ้างเลย พอเราเดินนำไปก่อนก็ไม่คิดที่จะเดินเร็วตามเรามาเลย แต่เรางงนะว่าคือไม่มีเรื่องอะไรโกธรกันจริงๆนะ พูดจริงๆไม่มี และบางทีเขาก็ทำเมินใส่เราแต่ก็ไปคุยเล่นเฮฮากับคนอื่น แต่กับเราก็ทำเมินเหมือนเดิม บางทีก็เฮฮากับคนอื่น แล้วกลับมาเฮฮากับเราเหมือนเดิมก็มี???? ทั้งหมดมานี่เราตามเขาไม่ทันเลย เหมือนเราต้องคอยเป็นคนที่รู้สึกกระวนกระวายในความรู้สึกของเขา เขาไม่เคยคิดบ้างหรอว่าทำแบบนี้เราจะรู้สึกยังไง เราเกลียดตัวเองที่เขาเย็นชาใส่เราก็รู้สึกโกธรเขามาก แต่ไม่กี่ชม.ต่อมาเขาร่าเริงเราก็ดีใจ ทั้งๆที่ใจจริงอยากจะเย็นชาใส่เขากลับให้เขารู้สะบ้างว่ามันรู้สึกยังไงแต่ก็ทำไม่เคยได้ เราเคยถามว่าทำไมเป็นแบบนี้ เขาบอกก็แค่ไม่มีไรคุยเลยไม่คุยด้วย แต่ไออาการเมินเกินคำว่าคนไม่มีไรจะคุยนี่มันก็เกินไปนะ แล้วไอมีเรื่องจะคุยกับคนอื่นสะงั้นเฮฮาปาตี้แต่กับเราเมินเฉยเนี้ยห้ะ! คืออะไร บางทีก็คิดว่าเขาไม่เคยแคร์ความรู้สึกเราเลยหรอ คบกันมา5ปี ที่ต้องทนมาตลอด5ปีเนี้ย หรือเพราะสนิทกันจนลืมใส่ใจความรู้สึกเราไปแล้ว อยากจะไม่สนใจ ไม่ทัก หน้าบึ้ง ทำหงุดหงิดใส่โดยไม่มีเหตุผลเนี้ยก็ได้หรอ บางทีก็คิด หรือเพราะเราอยู่ใกล้เขาเกินไป แบบเวลาคนอื่นเพราะเขามีเรื่องต้องคุย มีเรื่องสนุกๆต้องพูดเขาจึงค่อยเดินไปหาพวกนั้นเพื่อพูด มันเลยดูเหมือนเขาจะร่าเริงกับคนไกลตัว แต่กับเราเวลาเขาอยากจะอินดี้ทำเมินใส่ เหมือนโกธรอ่ะพูดง่ายๆ เราเป็นคนใกล้ตัวเราเลยรู้ เราคิดนะหรือเลิกคบดีไหม เราจะได้เป็นคนไกลของเขาเผื่อเขาจะใส่ใจความรู้สึกเราบ้าง แต่เราก็ไม่กล้าทำเพราะยังมีเพื่อนอีกสองคนในกลุ่มเราที่ไม่ได้รู้เรื่องนี้ เราไม่อยากให้พวกนั้นมาแบบ เห้ยเป็นไรทำไมย้ายที่ ทำไมไม่คุยกับ*** ทำไมนู้นนี้ อีกอย่างก็คบกันมาตั้ง5ปีเสียดายความสัมพันธ์เหี๋ยๆนี้... ตอนนี้กำลังคิดว่าเราควรจะห่างๆเขาบ้าง แต่ยังไม่รู้จะทำวิธีอะไร คือใจจริงอ่ะ อยากให้เขาร่าเริงติงต๊องเหมือนเดิม24ชม. คือเขาจะเป็นคนที่ดีมากๆนะจริงๆ เราต้องการแค่นั้นไม่ได้อยากเลิกไม่ได้อยากห่าง แต่มันเป็นนิสัยเขาไปแล้ว เราแก้ไม่ได้ ไอเราจะทนเป็นถังขยะรองรับความรู้สึกของเขาตอนนี้นิสัยเราก็เริ่มแย่ตามแล้ว เราไม่ร่าเริงเหมือนเดิมเลยเพราะจิตตกที่เขาเมินใส่ ไหนจะพยายามหาเรื่องคุยแล้วเขาไม่ตอบโต้เรายิ่งเคลียดเลย แล้วไอความรู้สึกอยากจะเมินใส่เขาบ้างมันก็ใกล้ติดเป็นนิสัยเราแล้วด้วย ดูดิต้องทนกับนิสัยแบบนี้5ปีจนเราเริ่มเย็นชาตาม แต่ไม่กล้าเลิกคบจริงๆ ขอโทษคนที่อ่านด้วยค่ะที่พยายามด่าเราโง่อยู่ว่าบ่นมาขนาดนี้ก็เลิกคบไปดิ คือเลิกคบมันเป็นสิ่งที่ทำยากนะ มันจะมองหน้ากันไม่ติดสะป่าวๆอ่ะต้องอยุ่ด้วยกันอีกหลายปี ทั้งหมดนี้ส่วนหนึ่งก็อยากมาระบายความรู้สึกที่ต้องเสียสุขภาพจิตเพราะคนที่ไม่เคยแคร์ความรู้สึกเรา อีกอย่างก็อยากรู้ว่าควรทำอย่างไรดีที่ไม่ใช่เลิกคบกัน เขาก็ดีเราแค่ไม่ชอบเขาที่ชอบเมินอยู่ดีๆก็ร่าเริงจนตามอารมณ์ไม่ทันนี่แหละ เราควรห่างๆเขาบ้างดีไหมคะ แล้วจะห่างๆกันยังไงดี หรือควรทำอย่างไรดีคะ เพราะเราเคยบอกแล้วว่าเราไม่ชอบนะแบบนี้แต่เขาก็เคยไม่แก้ มันต้องแก้ที่ตัวเราแล้วอา ต้องทำยังไงดีคะ เครียดมากเลย เรารู้สึกไม่มีความสุขเพราะแค่คนนึงๆจริงๆ เหนื่อย