ตามหัวข้อเลย หรือ อาจจะเป็นคนในครอบครัว เช่น ลูก น้อง พี่สาว พี่ชาย ที่เราหวังดีกับเค้า
....ของตัวเราเองคือเรื่องแม่ คือทุกวันนี้เครียดมาก เรื่องเกิดจากแม่ชอบเล่นการพนันด้วย(อันนี้ปากเปียกปากแฉะมาก) เตือนตลอด บ่นตลอด ละพอเงินไม่พอใช้ ก็กู้ๆๆๆ แล้วล่าสุดคือ กิจการขายของเล็กๆของแม่ ขายไม่ดี บวกกับมีหนี้ คนข้างร้านเลยมาขอเซ้งต่อ ยื่นข้อเสนอว่าเดี๋ยวจะใช้หนี้แทนแม่เอง แม่ก็โอเคตกลง ยกร้านให้เขาไป หลายเดือนผ่านไป เจ้าหนี้โทรมาตาม ว่าคนที่เซ้งร้านแม่ไป ไม่ส่งเงินเลย จะมาบี้เอาเงินจากแม่เรา ส่งลูกน้องมาขู่บ้างอะไรบ้าง คนที่เซ้งไปคือเลวมาก เอาของแม่เราไปใช้จนหมด ละก็ไม่ทำตามที่พูด และยังโทรมาพูดกับแม่เราว่า ไม่เอาร้านแล้ว...ทั้งๆที่เอาของแม่เราไปใช้จนยับเยินละ  เราเลยแนะนำว่าให้แม่มาอยู่ต่างจังหวัดกับพี่ป้าน้าอา ก็ญาติๆกันทั้งนั้น ทีแรกก็ทะเลาะกันกับเราอีกด้วย ว่าเราไม่เข้าใจเขา...ทั้งๆที่เราเคยเตือนแล้วตั้งหลายครั้ง การพนันเป็นต้นเหตุของเรื่องทุกอย่าง เราเคยเป็นมาก่อน จนตอนนี้หลุดพ้นออกมาได้ ก็ไม่อยากให้ใครในครอบครัวไปยุ่งเกี่ยว ........ละสรุปแม่ก็ขึ้นมา ตจว. ได้ไม่ถึงเดือน จะกลับไปอีกแล้ว กลับไปอยู่สังคมเดิม เอาเรื่องน้อง เรื่องนั้นเรื่องนี้มาอ้าง แต่เราก็ถามจนจับใจความได้ ว่าน่าจะอยู่ไม่ได้ เราก็กลัวเขาจะโดนทำร้ายมั่ง กลัวว่าจะไปติดพนันเหมือนเดิม คือนอนไม่หลับเลย ปวดหัวมาก .....สลับขั้วกันเลย แทนที่แม่จะมาคอยเขี้ยวเข็นเรา เรากลับต้องเป็นคนเขี้ยวเข็นแม่ พยายามแนะนำแนวทางดีๆให้ ไม่เคยเชื่อ แต่พอมีปัญหา ก็เอาปัญหานั้นมาใส่เรา ให้เราเครียดไปด้วยอีกคน ......เราเลยพูดกับแม่ว่า...จะส่งเงินให้อย่างเดียว แต่ขอร้องอย่าเอาปัญหาอะไรมาเล่าให้ฟัง เพราะเครียดและปวดหัวมาก เคยเตือนหลายรอบแล้ว ไม่เคยฟังเลย
____เข้าใจหัวอกคนที่มีลูกเลยนะ ช่วงที่ลูกกำลังวัยรุ่น เป็นอะไรที่เราควบคุมไม่ได้
.....เราจะจัดการกับความเครียดนี้ยังไงดีคะ ขอกำลังใจ คำคม ข้อคิด หรือประสบการณ์ตรงๆ ที่เพื่อนๆเคยผ่านมา มาแชร์และให้คำแนะนำที คืออยาก "ปลง" กับแม่ ยอมรับว่าปวดหัวมาก ถึงขั้นอยากตายไปเลย อยากให้เขารู้ว่าสิ่งที่เราพูดและแนะนำคือหวังดี ถ้าไม่มีเราเขาจะมีชีวิตยังไง ถ้ายังทำตัวแบบนี้ คนเราจะตายวันตายพรุ่งใครจะไปรู้ บาปก็บาปอยู่ แต่ก็อดโมโหไม่ได้