ที่ทำงานก็ยังพอมีเพื่อนร่วมงานพาหัวเราะ พาสนุก
แต่พอกลับห้อง กลับเปลี่ยนโหมดไปคนละคน
เมื่อก่อนยังมีแฟนที่ได้คุย พอไม่มีแล้วเหมือนตัวคนเดียวจริงๆ
เพื่อนๆก็ไม่มีใครอยู่ใกล้ๆ ไปคนละทิศละทาง
นั่งปัดหน้าจอมือถือไปมา ฟังเพลง ร้องเพลง
ดูตลกหัวเราะคนเดียว เพื่อฆ่าเวลาในแต่ละวัน
ยิ่งถ้าเคยมีใครสักคนในชีวิตแล้ว
ตื่นมาแล้วไม่เจอ รู้ว่าไม่มี ก็จะเคว้ง คว้าง มากๆ
ไม่อยากตื่น ลืมตา มาวน loop แบบนี้อีกแล้ว
มาทำงานก็ไกลบ้านมาก ข้ามจังหวัด
อยากอยู่ใกล้ๆครอบครัว แต่ก็ทำได้แค่อดทน
อยากจะไปเที่ยว ที่ไหนสักที่ก็ไม่มี อารมณ์
อยากจะไป ไปคนเดียวไม่ชิน และรู้สึกแย่มาก
ถ้ามีใครเข้ามาเปลี่ยนชีวิตเราให้สดใสเหมือนเดิมก็คงจะดีนะ 😔
มีใครที่อดทน กับความเหงามานานไหมครับ ?
แต่พอกลับห้อง กลับเปลี่ยนโหมดไปคนละคน
เมื่อก่อนยังมีแฟนที่ได้คุย พอไม่มีแล้วเหมือนตัวคนเดียวจริงๆ
เพื่อนๆก็ไม่มีใครอยู่ใกล้ๆ ไปคนละทิศละทาง
นั่งปัดหน้าจอมือถือไปมา ฟังเพลง ร้องเพลง
ดูตลกหัวเราะคนเดียว เพื่อฆ่าเวลาในแต่ละวัน
ยิ่งถ้าเคยมีใครสักคนในชีวิตแล้ว
ตื่นมาแล้วไม่เจอ รู้ว่าไม่มี ก็จะเคว้ง คว้าง มากๆ
ไม่อยากตื่น ลืมตา มาวน loop แบบนี้อีกแล้ว
มาทำงานก็ไกลบ้านมาก ข้ามจังหวัด
อยากอยู่ใกล้ๆครอบครัว แต่ก็ทำได้แค่อดทน
อยากจะไปเที่ยว ที่ไหนสักที่ก็ไม่มี อารมณ์
อยากจะไป ไปคนเดียวไม่ชิน และรู้สึกแย่มาก
ถ้ามีใครเข้ามาเปลี่ยนชีวิตเราให้สดใสเหมือนเดิมก็คงจะดีนะ 😔