สวัสดีครับ
ข้อความที่ทุกคนจะได้อ่านต่อไปนี้ มันคือเหตุการณ์ที่ผมได้เจอมาเอง ผมมองความรักเป็นสิ่งสวยงามเสมอ ถ้าเรารู้ว่าเราคบกับใครอยู่ เราจะนึกถึงหน้าของเขา ให้เกียรติเขาอยู่เสมอ ไม่ว่าจะต่อหน้าหรือลับหลัง ผมค่อนข้าง sensitive กับเรื่องพวกนี้
และแล้ว สิ่งที่ผมสงสัยมาตลอดก็ได้เปิดเผย... วันเสาร์ที่ผ่านมา เวลาประมาณสี่โมงเย็น ผมได้ไปหาเขาที่โลตัสสาขาใกล้ๆกับคอนโดของเขา เจอกันตามประสาแฟนทั่วไป ไปกินข้าวไปซื้อของไปทำกับข้าวกินที่คอนโด จนเวลาประมาณสองทุ่ม หลังจากกินข้าว อาบน้ำเสร็จ ผมนั่งอยู่ในห้อง ส่วนเขาก็ออกไปคุยโทรศัพท์ที่ระเบียงนอกห้อง ผมว่ามันเริ่มแปลกๆ ผมเลยเดินไปแอบฟังว่าเขาคุยกับใคร ผมพยายามฟังแต่เสียงมันเบามาก จนผมแทบไม่ได้ยิน ผมคิดในใจว่าสิ่งที่ผมเจออยู่มันคืออะไร เข้าไปนั่งในห้องน้ำเพื่อที่จะทบทวนตัวเอง จนผมเดินออกมาจากห้องน้ำแล้วกำลังจะเปิดประตูออกไปนอกห้อง พอเขาได้ยินผมเปิดประตู เขาก็รีบเข้ามาในห้องแล้วก็รีบมาดึงตัวผมไว้ไม่ให้ออกไปจากห้อง ผมกับเขามานั่งคุยกันในห้อง เขาถามผมว่าเป็นอะไรร้องไห้ทำไม ผมบอกเขาว่าไม่ได้เป็นอะไร เขาถามผมจนผมเอ่ยปากบอกเขาไปว่า ทีหลังถ้าจะคุยโทรศัพท์มานั่งคุยในห้องก็ได้นะ เดี๋ยวผมจะออกไปอยู่หน้าห้องเอง คุยเสร็จค่อยออกไปเรียกผมก็ได้ เขาเงียบปนยิ้มไปสักพัก จนเขาบอกผมว่าเขามีเรื่องจะบอก ในใจตอนนั้นผมก็คิดแล้วแหละ ว่ามันเป็นเรื่องที่เราจะต้องรับมือกับมันดีๆ ผมพร้อมรับฟัง เขาบอกผมว่า เขามีแฟนอยู่แล้ว...เขาคบกับคนนั้นก่อนผมไม่กี่วัน ณตอนนั้นผมพูดแทบไม่ออกเลย มันจุกๆหน่วงๆอยู่ข้างใน ผมตั้งสติได้เลยถามเขาว่า ทำไมเขาไม่บอกผมตั้งแต่แรก เหตุผลของเขาคือ เขากลัวผมเสียใจเลยไม่กล้าปฏิเสธตั้งแต่แรก ถ้าเขาบอกผมตั้งแต่แรกมันจะไม่เสียใจเท่าตอนนี้เลย ทำไมเขาถึงปล่อยให้เรื่องมันยืดมาซะขนาดนี้ ผมถามเขาว่าจะเอายังไงต่อ เขาบอกให้ผมตัดสินใจเอง เขาจะไม่ตัดสินใจ เขายอมรับผิด เขาบอกว่าเขาดูเป็นคนเลว จุดเริ่มต้นมันเริ่มมาจากตัวเขา ตอนนั้นผมร้องไห้ ยิ่งคิดก็ยิ่งร้อง ผมไม่คิดว่าเขาจะทำแบบนี้ คนที่ผมมองว่าเขาไม่โกหกผม คืนนั้นยังไม่มีคำตอบหรือบทสรุปอะไร ผมนอนไม่หลับทั้งคืน สิ่งที่ผมได้ยินมันอยู่ในหัวผมตลอดเวลา พอเช้ามาบรรยากาศเงียบ เป็นเช้าที่ไม่สดใสเอาซะเลย เขาเอามือถือมาเปิดเพลงให้ผมฟัง สักพักเขาก็ไปเข้าห้องน้ำ ด้วยความอยากรู้อะไรบางอย่างในมือถือเขา ผมเลยกดเข้าไปในไลน์ แล้วเลื่อนดูข้อความว่าเขาคุยกับคนที่ผมเข้าใจถูกมาตลอด ว่าเขาคบกันโดยที่ผมไม่รู้มาก่อน เขาติดดาวกัน ในเนื้อหาข้อความก็เป็นแฟนกันจริงๆ คุยกันหวานมาก เรียกแทนตัวเองว่าเตง เค้า ผัว เมีย พูดหยอกล้อกันตามประสาแฟน ผมอ่านไปน้ำตาคลอไปบทจะร้องก็ไม่ร้องมันเจ็บอยู่ข้างใน จนผมตัดสินใจออกจากไลน์เขาแล้ววางมือถือไว้ที่เดิม พอเขาออกมาจากห้องน้ำ ผมก็เลยบอกเขาว่าผมอ่านแชทที่คุยกันแล้ว เข้าใจดีทุกอย่าง เขาก็ซึมๆมานั่งข้างผมผมถามเขาว่าทำไมเขาไม่เลือก เขาบอกผมว่าเขามีเหตุผลของเขา ซึ่งไม่สามารถที่จะบอกได้ แต่ผมเข้าใจเขานะ แฟนเขามาก่อน ส่วนผมมาทีหลัง เขาเข้าใจความรู้สึกของทั้งสองฝ่าย เขาไม่อยากทำร้ายใคร แต่ถ้าแฟนเขารู้ เขาจะรู้สึกยังไง ก็ไม่ต่างจากผม ผมเลยบอกเขาต่อ ว่าต่อไปนี้ก็ให้เขาดูแลตัวเองดีๆ ผมอาจจะไม่ได้อยู่กับเขาแล้ว ก็ขอให้เขามีความสุขมากๆ เขาบอกผมอยากให้กลับมาเป็นเหมือนเดิม เขาให้ผมตัดทุกอย่างทิ้ง ไม่ต้องไปคิดเรื่องของคนนั้น ไม่ต้องไปคิดแทนคนอื่น ให้ผมคิดซะว่าเริ่มต้นใหม่อีกครั้ง เขาก็ไม่อยากให้ผมหายไปไหน เพราะเขารู้สึกกับผมไปแล้ว ซึ่งผมรักเขามากผมไม่อยากทิ้งเขาไปไหนเช่นกัน เขาบอกผมเขายังเหมือนเดิม เป็นคนเดิมของผม เขาไม่หนีหายไปไหน อยู่ที่ว่าผมจะหายไปหรือเปล่าแค่นั้น เขาไม่เหมือนคนอื่น ผมไม่รู้ว่าผมควรจะทำยังไงดี ทุกครั้งที่ผมคิดผมก็ร้องไห้ตลอด มันเจ็บปวดอยู่ข้างใน
เขาเคยถามนิยามความรักของผม ว่าคืออะไร มันจะมีประโยคนึง ที่ผมได้บอกเขาไปว่า มีอะไรให้คุยด้วยกันตรงๆ อย่าปิดบังกัน ซึ่งน่าจะทำให้เขาคิดอยู่เสมอ และเป็นสิ่งที่เขาตัดสินใจบอกความจริงกับผม เขาบอกผมเสมอมาว่าให้รักตัวเองให้มากๆ บอกให้ผมศรัทธาในความรัก อย่าหมดหวัง ผมยิ่งฟังสิ่งที่เขาพูดแล้วผมนึกถึงหน้าเขาตลอด คิดถึงเขา ไม่อยากหนีหายไปไหน อยากกลับมาเป็นเหมือนเดิม ซึ่งเขาก็ยินดี แต่เขาบอกผมว่าเขาสงสารผม ไม่อยากทำร้ายผม เพราะเขากลายเป็นคนเลวไปแล้ว และสุดท้ายเขาก็ยืนยันคำเดิมครับ เขายังเป็นคนเดิม ไม่หายไปไหน ไปหาเขาได้ โทรหาเขาได้ตลอด
ต่อไปผมจะเล่าเรื่องคนที่ผมสงสัยมาโดยตลอด จุดเริ่มต้นคือการที่ผมไปสังเกตในเฟสของแฟนผม เขาได้ไปกดรักรูปภาพแฟนผมรูปนึง ผมเลยเข้าไปดูที่หน้าไทม์ไลน์ของเขา เขาอยู่นครปฐม เรียนอยู่มหาลัยแห่งนึง ในเฟสไม่มีอะไรน่าสงสัย พอทีนี้ผมเลยอยากรู้อะไรมากกว่านี้ ผมเลยเข้าไปดู following ของแฟนผม เลื่อนไปเลื่อนมาเจอคนที่ตรงกับในเฟสจริงๆ ที่ผมสงสัยคนนี้ก็คือว่า แฟนผมเขาไปนครปฐมบ่อย พอผมถามว่าเขาไปทำอะไร เขาก็บอกไปหาเที่ยวคนเดียวบ้าง ไปให้อาหารปลา ไหว้พระบ้าง แต่บางทีเขาไปเขาก็ไม่ได้บอกผมถ้าผมไม่ถามเขา จุดพีคก็คือ ผมให้พี่ที่รู้จักสืบให้ผม โดยการไป follow ไอจีคนนั้น แต่เหมือนทุกอย่างดลใจอยากให้เรารู้ ปรากฏว่าเขารับ follow พอทีนี้พี่ผมก็ทำการเข้าไปดูหน้าไอจี มีแฟนผมไปกดหัวใจเกือบทุกโพสต์ มีโพสต์เดียวที่ไม่ได้กดหัวใจ อาจจะไม่แปลก เพราะผมเคยถามแฟนผมว่าเป็นอะไรกัน เขาก็บอกว่าเป็นเพื่อน(ตอนที่เขาสารภาพกับผมเขาก็บอกว่าตอนที่ผมถามเขา เขาก็ร้อนเหมือนกัน กลัวผมรู้ความจริง) หลังจากนั้นพี่ผมก็เข้าไปดู story ของคนนั้น ผมขอบอกก่อนนะครับ คืนนั้นแฟนผมเขาไปนครปฐมพอดี แล้วคนนั้นก็ลงเรื่องราวกำลังอยู่ถนนคนเดิน มันบังเอิญตรงที่ว่าแฟนผมเขาทักไลน์มาบอกผมว่าอยู่ถนนคนเดิน ซึ่งผมคิดไว้อยู่แล้วครับ ว่าเขาไปด้วยกัน นี่แหละครับ คือสิ่งที่ผมเริ่มมั่นใจขึ้นเรื่อยๆ จนมันเป็นสิ่งที่ผมเข้าใจถูกมาโดยตลอด เขาเป็นแฟนกันจริงๆ ไม่ใช่เพื่อนกันอย่างที่เราคิด ผมทุ่มเทเอาใจใส่เขาอยู่เสมอเวลาเขาอยู่กับผม แต่สิ่งที่ผมได้รับกลับมามันทรมานเหลือเกิน แต่ผมคิดอยู่เสมอนะครับ ว่าผมศรัทธาในความรักเสมอ ความรักไม่ผิดครับ 🙂
ผมเป็นช-ช นะครับ
แฟนมาสารภาพกับผม ว่าเขามีแฟนอยู่แล้ว...
ข้อความที่ทุกคนจะได้อ่านต่อไปนี้ มันคือเหตุการณ์ที่ผมได้เจอมาเอง ผมมองความรักเป็นสิ่งสวยงามเสมอ ถ้าเรารู้ว่าเราคบกับใครอยู่ เราจะนึกถึงหน้าของเขา ให้เกียรติเขาอยู่เสมอ ไม่ว่าจะต่อหน้าหรือลับหลัง ผมค่อนข้าง sensitive กับเรื่องพวกนี้
และแล้ว สิ่งที่ผมสงสัยมาตลอดก็ได้เปิดเผย... วันเสาร์ที่ผ่านมา เวลาประมาณสี่โมงเย็น ผมได้ไปหาเขาที่โลตัสสาขาใกล้ๆกับคอนโดของเขา เจอกันตามประสาแฟนทั่วไป ไปกินข้าวไปซื้อของไปทำกับข้าวกินที่คอนโด จนเวลาประมาณสองทุ่ม หลังจากกินข้าว อาบน้ำเสร็จ ผมนั่งอยู่ในห้อง ส่วนเขาก็ออกไปคุยโทรศัพท์ที่ระเบียงนอกห้อง ผมว่ามันเริ่มแปลกๆ ผมเลยเดินไปแอบฟังว่าเขาคุยกับใคร ผมพยายามฟังแต่เสียงมันเบามาก จนผมแทบไม่ได้ยิน ผมคิดในใจว่าสิ่งที่ผมเจออยู่มันคืออะไร เข้าไปนั่งในห้องน้ำเพื่อที่จะทบทวนตัวเอง จนผมเดินออกมาจากห้องน้ำแล้วกำลังจะเปิดประตูออกไปนอกห้อง พอเขาได้ยินผมเปิดประตู เขาก็รีบเข้ามาในห้องแล้วก็รีบมาดึงตัวผมไว้ไม่ให้ออกไปจากห้อง ผมกับเขามานั่งคุยกันในห้อง เขาถามผมว่าเป็นอะไรร้องไห้ทำไม ผมบอกเขาว่าไม่ได้เป็นอะไร เขาถามผมจนผมเอ่ยปากบอกเขาไปว่า ทีหลังถ้าจะคุยโทรศัพท์มานั่งคุยในห้องก็ได้นะ เดี๋ยวผมจะออกไปอยู่หน้าห้องเอง คุยเสร็จค่อยออกไปเรียกผมก็ได้ เขาเงียบปนยิ้มไปสักพัก จนเขาบอกผมว่าเขามีเรื่องจะบอก ในใจตอนนั้นผมก็คิดแล้วแหละ ว่ามันเป็นเรื่องที่เราจะต้องรับมือกับมันดีๆ ผมพร้อมรับฟัง เขาบอกผมว่า เขามีแฟนอยู่แล้ว...เขาคบกับคนนั้นก่อนผมไม่กี่วัน ณตอนนั้นผมพูดแทบไม่ออกเลย มันจุกๆหน่วงๆอยู่ข้างใน ผมตั้งสติได้เลยถามเขาว่า ทำไมเขาไม่บอกผมตั้งแต่แรก เหตุผลของเขาคือ เขากลัวผมเสียใจเลยไม่กล้าปฏิเสธตั้งแต่แรก ถ้าเขาบอกผมตั้งแต่แรกมันจะไม่เสียใจเท่าตอนนี้เลย ทำไมเขาถึงปล่อยให้เรื่องมันยืดมาซะขนาดนี้ ผมถามเขาว่าจะเอายังไงต่อ เขาบอกให้ผมตัดสินใจเอง เขาจะไม่ตัดสินใจ เขายอมรับผิด เขาบอกว่าเขาดูเป็นคนเลว จุดเริ่มต้นมันเริ่มมาจากตัวเขา ตอนนั้นผมร้องไห้ ยิ่งคิดก็ยิ่งร้อง ผมไม่คิดว่าเขาจะทำแบบนี้ คนที่ผมมองว่าเขาไม่โกหกผม คืนนั้นยังไม่มีคำตอบหรือบทสรุปอะไร ผมนอนไม่หลับทั้งคืน สิ่งที่ผมได้ยินมันอยู่ในหัวผมตลอดเวลา พอเช้ามาบรรยากาศเงียบ เป็นเช้าที่ไม่สดใสเอาซะเลย เขาเอามือถือมาเปิดเพลงให้ผมฟัง สักพักเขาก็ไปเข้าห้องน้ำ ด้วยความอยากรู้อะไรบางอย่างในมือถือเขา ผมเลยกดเข้าไปในไลน์ แล้วเลื่อนดูข้อความว่าเขาคุยกับคนที่ผมเข้าใจถูกมาตลอด ว่าเขาคบกันโดยที่ผมไม่รู้มาก่อน เขาติดดาวกัน ในเนื้อหาข้อความก็เป็นแฟนกันจริงๆ คุยกันหวานมาก เรียกแทนตัวเองว่าเตง เค้า ผัว เมีย พูดหยอกล้อกันตามประสาแฟน ผมอ่านไปน้ำตาคลอไปบทจะร้องก็ไม่ร้องมันเจ็บอยู่ข้างใน จนผมตัดสินใจออกจากไลน์เขาแล้ววางมือถือไว้ที่เดิม พอเขาออกมาจากห้องน้ำ ผมก็เลยบอกเขาว่าผมอ่านแชทที่คุยกันแล้ว เข้าใจดีทุกอย่าง เขาก็ซึมๆมานั่งข้างผมผมถามเขาว่าทำไมเขาไม่เลือก เขาบอกผมว่าเขามีเหตุผลของเขา ซึ่งไม่สามารถที่จะบอกได้ แต่ผมเข้าใจเขานะ แฟนเขามาก่อน ส่วนผมมาทีหลัง เขาเข้าใจความรู้สึกของทั้งสองฝ่าย เขาไม่อยากทำร้ายใคร แต่ถ้าแฟนเขารู้ เขาจะรู้สึกยังไง ก็ไม่ต่างจากผม ผมเลยบอกเขาต่อ ว่าต่อไปนี้ก็ให้เขาดูแลตัวเองดีๆ ผมอาจจะไม่ได้อยู่กับเขาแล้ว ก็ขอให้เขามีความสุขมากๆ เขาบอกผมอยากให้กลับมาเป็นเหมือนเดิม เขาให้ผมตัดทุกอย่างทิ้ง ไม่ต้องไปคิดเรื่องของคนนั้น ไม่ต้องไปคิดแทนคนอื่น ให้ผมคิดซะว่าเริ่มต้นใหม่อีกครั้ง เขาก็ไม่อยากให้ผมหายไปไหน เพราะเขารู้สึกกับผมไปแล้ว ซึ่งผมรักเขามากผมไม่อยากทิ้งเขาไปไหนเช่นกัน เขาบอกผมเขายังเหมือนเดิม เป็นคนเดิมของผม เขาไม่หนีหายไปไหน อยู่ที่ว่าผมจะหายไปหรือเปล่าแค่นั้น เขาไม่เหมือนคนอื่น ผมไม่รู้ว่าผมควรจะทำยังไงดี ทุกครั้งที่ผมคิดผมก็ร้องไห้ตลอด มันเจ็บปวดอยู่ข้างใน
เขาเคยถามนิยามความรักของผม ว่าคืออะไร มันจะมีประโยคนึง ที่ผมได้บอกเขาไปว่า มีอะไรให้คุยด้วยกันตรงๆ อย่าปิดบังกัน ซึ่งน่าจะทำให้เขาคิดอยู่เสมอ และเป็นสิ่งที่เขาตัดสินใจบอกความจริงกับผม เขาบอกผมเสมอมาว่าให้รักตัวเองให้มากๆ บอกให้ผมศรัทธาในความรัก อย่าหมดหวัง ผมยิ่งฟังสิ่งที่เขาพูดแล้วผมนึกถึงหน้าเขาตลอด คิดถึงเขา ไม่อยากหนีหายไปไหน อยากกลับมาเป็นเหมือนเดิม ซึ่งเขาก็ยินดี แต่เขาบอกผมว่าเขาสงสารผม ไม่อยากทำร้ายผม เพราะเขากลายเป็นคนเลวไปแล้ว และสุดท้ายเขาก็ยืนยันคำเดิมครับ เขายังเป็นคนเดิม ไม่หายไปไหน ไปหาเขาได้ โทรหาเขาได้ตลอด
ต่อไปผมจะเล่าเรื่องคนที่ผมสงสัยมาโดยตลอด จุดเริ่มต้นคือการที่ผมไปสังเกตในเฟสของแฟนผม เขาได้ไปกดรักรูปภาพแฟนผมรูปนึง ผมเลยเข้าไปดูที่หน้าไทม์ไลน์ของเขา เขาอยู่นครปฐม เรียนอยู่มหาลัยแห่งนึง ในเฟสไม่มีอะไรน่าสงสัย พอทีนี้ผมเลยอยากรู้อะไรมากกว่านี้ ผมเลยเข้าไปดู following ของแฟนผม เลื่อนไปเลื่อนมาเจอคนที่ตรงกับในเฟสจริงๆ ที่ผมสงสัยคนนี้ก็คือว่า แฟนผมเขาไปนครปฐมบ่อย พอผมถามว่าเขาไปทำอะไร เขาก็บอกไปหาเที่ยวคนเดียวบ้าง ไปให้อาหารปลา ไหว้พระบ้าง แต่บางทีเขาไปเขาก็ไม่ได้บอกผมถ้าผมไม่ถามเขา จุดพีคก็คือ ผมให้พี่ที่รู้จักสืบให้ผม โดยการไป follow ไอจีคนนั้น แต่เหมือนทุกอย่างดลใจอยากให้เรารู้ ปรากฏว่าเขารับ follow พอทีนี้พี่ผมก็ทำการเข้าไปดูหน้าไอจี มีแฟนผมไปกดหัวใจเกือบทุกโพสต์ มีโพสต์เดียวที่ไม่ได้กดหัวใจ อาจจะไม่แปลก เพราะผมเคยถามแฟนผมว่าเป็นอะไรกัน เขาก็บอกว่าเป็นเพื่อน(ตอนที่เขาสารภาพกับผมเขาก็บอกว่าตอนที่ผมถามเขา เขาก็ร้อนเหมือนกัน กลัวผมรู้ความจริง) หลังจากนั้นพี่ผมก็เข้าไปดู story ของคนนั้น ผมขอบอกก่อนนะครับ คืนนั้นแฟนผมเขาไปนครปฐมพอดี แล้วคนนั้นก็ลงเรื่องราวกำลังอยู่ถนนคนเดิน มันบังเอิญตรงที่ว่าแฟนผมเขาทักไลน์มาบอกผมว่าอยู่ถนนคนเดิน ซึ่งผมคิดไว้อยู่แล้วครับ ว่าเขาไปด้วยกัน นี่แหละครับ คือสิ่งที่ผมเริ่มมั่นใจขึ้นเรื่อยๆ จนมันเป็นสิ่งที่ผมเข้าใจถูกมาโดยตลอด เขาเป็นแฟนกันจริงๆ ไม่ใช่เพื่อนกันอย่างที่เราคิด ผมทุ่มเทเอาใจใส่เขาอยู่เสมอเวลาเขาอยู่กับผม แต่สิ่งที่ผมได้รับกลับมามันทรมานเหลือเกิน แต่ผมคิดอยู่เสมอนะครับ ว่าผมศรัทธาในความรักเสมอ ความรักไม่ผิดครับ 🙂
ผมเป็นช-ช นะครับ