แบ่งบันประสบการณ์ สุนัขเป็นโรคไตค่ะ

น้องเสียแล้ววันที่ 11 ก.พ. 62 เวลา 05.00 น.

ขอเล่าความเป็นมาก่อนนะคะ เรื่องอาจจะยาวนิดนึง

น้องเป็นพันธุ์คอร์กี้ผสมหมาบ้านค่ะ จึงได้น้องมาฟรี

ตอนครั้งแรกที่เราไปรับน้องมา ตอนปี 2554 น้องอ้วนกลม ขนปุย ดวงตาโตใสและกลม จะเรียกว่าตาแบ๊วก็ได้

น้องค่อนข้างกินทุกอย่าง อย่างที่คนกินเลยค่ะ เผ็ดก็ได้ อะไรก็ได้ น้องจะกินทุกอย่าง ที่โปรดปรานมากๆคือพวกปาท่องโก๋กับไก่ย่างค่ะ
(หน้าบ้านจะมีรถขาย 2 อย่างนี้ขี่ผ่าน น้องจะไปนั่งรอดักกินทุกวัน จนต้องเอาตังไปจ่ายร้านเค้าไว้ก่อน)

นิสัยน้องค่อนข้างกวน...เลยค่ะ เรียกจะไม่มา แต่หันมามอง พอยกจานข้าวมาน้องจะวิ่งมาแบบไม่ต้องเรียกเลยค่ะ น้องชอบนอนหน้าพัดลม บนเก้าอี้ไม้ ชอบไปกัดกับสุนัขบ้างบ้านผ่านรั้ว ทั้งๆที่ ประตูรั้วเปิดอยู่ ชอบวิ่งตามเวลาเราไปซื้อขนมข้างนอก น้องจะคอยกันไม่ให้น้องหมานอกบ้านมาใกล้เรา เรารู้สึกพิเศษทุกครั้งเวลาอยู่ใกล้น้อง รู้สึกว่าเราสำคัญ เราจะเรียกน้องว่าลูก ใครถามก็จะบอกว่าน้องเป็นลูก

เมื่อก่อนตอนน้องยังแข็งแรง เรากลับจากเรียนรึว่าทำงาน น้องจะนอนรอที่ประตูหน้าบ้านทุกวัน จนกระทั่งปลายปี 61 น้องนอนซึม ผอมลงอย่างเห็นได้ชัด

ตอนแรกเราคิดว่า น้องคงเบื่ออาหาร รึแย่งกับน้องหมาในบ้านอีกตัวแล้วไม่ค่อยได้กิน

น้องเริ่มมีขี้ตาเขียวๆ เยิ้มๆไหลออกจากตา สายตาเป็นฝ้ามองไม่ค่อยเห็น น้องเริ่มไม่กวน...เราเหมือนเมื่อก่อน

พอเรามานั่งใกล้ๆ เค้าจะเอาหน้ามาซุกที่เท้าเรา เหมือนบอกเป็นนัยๆว่า สนใจหนูหน่อย เราก็จะเปิดพัดลม นวดแขน ลูบหัวน้องตามปกติ

ต้นเดือนกุมภาที่ผ่านมา น้องเริ่มไม่กินข้าวทุกอย่าง กินแค่คำ สองคำแล้วก็ไม่กิน ทั้งๆที่เป็นไก่ต้ม หมูต้ม

ตามตัวน้องจะมีเห็บ หมัด ไร เต็มตัว เยอะแบบไม่เคยมีมาก่อน เราจึงไปซื้อยามาหยอดที่ต้นคอ แล้วจับอาบน้ำ การอาบน้ำครั้งนี้น้องไม่ดิ้น ยอมให้อาบแบบง่ายมาก ยอมนอนให้เอาไดร์ฟเป่าตัวเฉยๆ

วันที่ 8 ก.พ. ที่ผ่านมา น้องเดินไปข้างนอกบ้านแล้วกลับบ้านไม่ได้เพราะไม่มีแรงเดินกลับ คนทั้งบ้านตามหากันให้ทั่ว จนไปเจอห่างจากบ้านประมาณ 300 เมตร คนแถวนั้นบอกว่าน้องมานอนตั้งแต่เช้าไม่ยอมกลับบ้าน

ในวันนั้นพอเราไปเจอเลยอุ้มน้องกลับบ้านแล้วสักพักก็มีน้ำเลือดน้ำหนองไหลมาที่แขนเรา ตอนเเรกเราคิดว่าน้องถูกรถชนค่ะ เลยรีบพาไปหาหมอ

พอถึงคลินิก น้องไม่ได้ถูกรถชนค่ะ แต่หมอตรวจแล้วพบว่าน้องเป็นโรคไต มีอายุอยู่ได้ไม่นาน ที่ทำได้ในตอนนั้นคือ ให้น้ำเกลือใต้ผิวหนัง กับฉีดยาอีก 2 เข็ม
(น้องมีเนื้อเน่าในปากค่ะ หมอเลยตัดให้ หมอให้ล้างปากด้วยน้ำเกลือวันละ 2 ครั้ง)

เช้าวันรุ่งขึ้น น้องปากบวมหนัก เราเลยค่อยๆใช้น้ำเกลือล้างปากให้น้อง แต่น้องไม่ค่อยให้ความร่วมมือค่ะ
จนเรานั่งร้องไห้น้องถึงยอมให้ล้าง และเช็ดขี้ตา

เราเอาขนม กับกลูโค้ดผสมน้ำมาป้อนเพราะน้องค่อนข้างขาดน้ำ แต่น้องไม่ยอมกินค่ะ เหงือกน้องซีดขาว แบบเป็นสีขาวเลย

ใจเราเริ่มไม่ดี เลยมาหาข้อมูลจากในเน็ต เคยมีสุนับเป็นโรคไตแล้วลิ้นหลุด กินหญ้าปักกิ่งแล้วหาย แต่เราไปหาซื้อไม่มีขายค่ะ

ตกเย็นอาการน้องเริ่มทรุด มีน้ำหนองไหลตลอดเวลาค่ะ เราเลยเอานมใส่สลิ่งป้อนน้องก็กินไปได้แค่ 30 ออน หลังกินเสร็จเราเลยล้างปากให้น้อง

แล้วน้องก็นอนหลับ เราเลยเอาจานข้าวที่เอาไปให้น้องกินมาล้าง พอเดินออกมา น้องก็ร้อง เราเลยรีบวิ่งไปดู พอไปถึงน้องก็เงียบค่ะ เรานั่งเฝ้าน้อง 2-3 ชม. แล้วก็ขึ้นมาอาบน้ำนอนค่ะ

ช่วงกลางคืนแม่จะคอยออกไปดูน้องจนช่วงตี 5ที่ผ่านมา น้องลืมตาแบบไม่หลับ แม่เรียกน้องก็กระดิกหางนะคะ พอแม่พูดว่า ไหวไหมลูก ถ้าไม่ไหวก็นอนหลับตาซะ จะได้ไม่ทรมาน น้องหายใจ 3 ครั้งใหญ่ๆ แล้วสิ้นใจเลยค่ะ

เราอยากจะฝากถึงคนที่อยากเลี้ยงสุนัขนะคะ หากคุณยังไม่พร้อม หรือไม่ค่อยมีเวลา อย่าเพิ่งนำเค้ามาเลี้ยง
เพราะอาจจะเสียใจแบบเรา

มาเกิดเป็นลูกจริงๆของแม่นะคะลูก รัก