คือผมเลิกกับแฟนมาได้ปีกว่าแล้ว เหตุผลคือเราไม่เข้าใจกันหลายๆอย่าง แล้วเขาก็เป็นฝ่ายขอเลิก . ผมก็เฮริทอยู่นานเลยครับ. กว่าจะหายเศร้าได้. แต่ก็แค่หายเศร้าแหละครับ เพราะเรายังต้องฝึกงานที่เดียวกัน ตอนเเรกผมก็คิดว่าฝึกงานเสร็จก็คงจะไม่ได้เจอกันแล้ว คงจะทำใจได้ ก็จริงครับพอฝึกงานเสร็จก็แยกย้ายกัน แต่ผมยังได้ทำงานต่อที่นี่ เวลาผ่านไปเดือนนึง ผมก็คุยกับใครคนอื่นแล้วนะครับ เหมือนกำลังจะไปได้ดีด้วย แต่มันไม่เป็นอย่างนั้นหนะสิครับ ที่ทำงานผมกลับติดต่อให้เขากับมาทำงาน เราเลยได้เจอกันอีก จากที่ผมคิดว่าผมลืมเขาได้เเล้ว แต่ไม่เลยครับ การได้กลับมาเจอกันครั้งนี้ มันทำให้ผมไม่อยากคุยกับคนที่กำลังคุยๆอยู่เลย ผมเบื่อ ผมใส่ใจเขามากกว่าคนที่คุยอยู่สะอีก ผมอยากเจอเขามากกว่าคนที่คุยสะอีก นี่ขนาดเจอกันทุกวันเพราะนอนออฟฟิตเดียวกัน ผมเริ่มห่างจากคนคุย เปลี่ยนคนแล้วคนเล่า ก็ยังเกิดเหตุการณ์แบบเดิมกับคนที่คุยอีก ไม่ว่าจะคนไหนๆ มันเลยทำให้ผมเริ่มแน่ใจแล้วครับว่าผมไม่เคยรักเขาน้อยลงเลย จนวันนี้ก็ปีกว่าได้แล้ว ผมก็สังรู้สึกกับเขาเหมือนเดิม ผมไม่รู้ต้อทำยังไง
แล้ว เอาจริงๆนะ ผมอยากเลิกรักเขา แต่ผมทำไม่ได้เลย.
ทำไมคนเราถึงเลิกรู้สึกกับใครสักคนยากจังครับ
แล้ว เอาจริงๆนะ ผมอยากเลิกรักเขา แต่ผมทำไม่ได้เลย.