สวัสดีค่ะ ตอนนี้เราคิดว่าเราอาจจะเข้าข่ายมีปัญหาเรื่องสุขภาพทางจิตหรือเปล่า เลยมาลองเล่าเรื่องราวให้เพื่อนๆฟัง โดยพื้นเพนิสัยของเราเป็นคนร่าเริง ยิ้มแย้ม หัวเราะอยู่ตลอดเวลา เข้าขั้นดีดและอะเลิทเลยด้วยซ้ำ มันเลยกลายเป็นคาแรคเตอร์ประจำตัวว่าเราเป็นคนแบบนั้น ซึ่งเราก็คิดว่าเราเป็นแบบนั้นจริงๆ แต่บางครั้งเราก็คิดว่าที่เป็นอยู่มันไม่ใช่ตัวเอง แต่เราไม่ได้เฟคหรือแกล้งทำนิสัยร่าเริงนะ คือปกติเราเป็นคนที่บางทีก็พูดอะไรโง่ๆ แบบไม่ได้ตั้งใจจะให้มันตลก แต่เพื่อนก็ขำก๊ากออกมา เมื่อก่อนเราเป็นคนที่ชอบอยู่ในกลุ่มคนเยอะๆ เฮฮาปาร์ตี้ ชอบเป็นจุดสนใจ แต่ปัจจุบันเหมือนกลายเป็นพวกintrovertไม่อยากอยู่ในที่ๆคนเยอะๆ แม้กระทั่งกลุ่มเพื่อนตัวเองบางทีก็ชอบแยกตัวออกมา บ่อยครั้งเลยทำให้เพื่อนไม่สบายใจว่าเราเป็นอะไร โกรธอะไรหรือเปล่า
จริงๆเราก็ไม่ใช่พวกเก็บตัว โลกส่วนตัวสูงหรืออะไร เราก็ชอบอยู่กับเพื่อน แต่กลุ่มเราเป็นกลุ่มใหญ่ แล้วเราก็เพื่อนเยอะ บางทีเราแค่อยากไปกินข้าวหรือไปไหนมาไหนแค่กับเพื่อนที่เราสนิทแค่2-3คน แต่เพื่อนสนิทเราดันชอบไปชวนไปลากเพื่อนคนอื่นมาด้วย บางทีก็ไปถามว่า ไปกินข้าวไหน ไปด้วยๆไปกันๆ จากตอนแรกไปแค่สองคน กลับกลายเป็นว่ายกโขยงกันไป ซึ่งเราก็ได้แต่พยักหน้าหงึกๆ เออออตามไปด้วย ทั้งๆที่ใจจริงแล้วไม่ได้อยากไปเลย บ่อยครั้งมันทำให้เราหงุดหงิดอยู่ในใจ บางครั้งเราก็นั่งเหมอลอย ไม่พูดกับใคร อยู่ในโลกของตัวเอง กลางวงเพื่อนๆที่เจี๊ยวจ๊าว
บ่อยครั้งที่เรานั่งเหมอโดยปล่อยให้เวลาผ่านไปโดยไม่ทำอะไร ทั้งๆที่เราอยากทำงานทำการบ้าน บางครั้งไม่อยากแม้แต่จะเปิดคอม เราไม่อยากออกไปไหนมาไหน อยู่แต่ในห้องสี่เหลี่ยมเล็กๆ นั่งอยู่หน้าจอคอมชีวิตวนลูปเป็นรูทีน เคยคิดอยากออกไปข้างนอกทำนู่นทำนี่เปลี่ยนวัฏจักรชีวิต แต่บางครั้งแค่ก้าวออกจากห้องไปเรียน เจอผู้คนเยอะๆ ต้องแอคทีฟกันคนอื่นๆตลอดเวลา บางครั้งพอกลับมาก็เหมือนสูญเสียพลังงานไปเกือบหมด
เราสงสัยกับตัวเองตลอดว่าเราเป็นอะไร เป็นโรคซึมเศร้าหรือเปล่า ก็คงไม่ เพราะเราก็ยังหัวเราะร่า กินข้าวอร่อย นอนหลับสบาย อาจมีบางครั้งที่มีความรู้สึกที่เบื่อชีวิต ไม่อยากทำอะไรเลย แต่ก็แค่อยู่กับตัวเอง ในห้องมืดๆ กับแสงจากจอคอม แปบเดียวก็ชาร์จพลังเต็มหลอด หรือเป็นไบโพล่า เพราะบางทีเพื่อนชอบบอกว่าเราอารมณ์สวิงมาก แบบเมื่อกี้ยังเศร้าอยู่เลย หันมาอีกที หัวเราะเป็นอีบ้า เราเลยอยากรู้ว่า อาการแบบเราเข้าข่ายเป็นโรคแบบไหน ควรพบแพทย์ไหม กลัวว่าถ้าปล่อยนานๆไป มันจะพัฒนาไปด้านแย่ๆ รบกวนเพื่อนๆช่วยแนะนำด้วยค่ะ
เคยไหม? ทั้งๆที่เป็นคนร่าเริงยิ้มง่าย แต่กลับเหมือนว่าจริงๆแล้วมันไม่ใช่ตัวเอง
จริงๆเราก็ไม่ใช่พวกเก็บตัว โลกส่วนตัวสูงหรืออะไร เราก็ชอบอยู่กับเพื่อน แต่กลุ่มเราเป็นกลุ่มใหญ่ แล้วเราก็เพื่อนเยอะ บางทีเราแค่อยากไปกินข้าวหรือไปไหนมาไหนแค่กับเพื่อนที่เราสนิทแค่2-3คน แต่เพื่อนสนิทเราดันชอบไปชวนไปลากเพื่อนคนอื่นมาด้วย บางทีก็ไปถามว่า ไปกินข้าวไหน ไปด้วยๆไปกันๆ จากตอนแรกไปแค่สองคน กลับกลายเป็นว่ายกโขยงกันไป ซึ่งเราก็ได้แต่พยักหน้าหงึกๆ เออออตามไปด้วย ทั้งๆที่ใจจริงแล้วไม่ได้อยากไปเลย บ่อยครั้งมันทำให้เราหงุดหงิดอยู่ในใจ บางครั้งเราก็นั่งเหมอลอย ไม่พูดกับใคร อยู่ในโลกของตัวเอง กลางวงเพื่อนๆที่เจี๊ยวจ๊าว
บ่อยครั้งที่เรานั่งเหมอโดยปล่อยให้เวลาผ่านไปโดยไม่ทำอะไร ทั้งๆที่เราอยากทำงานทำการบ้าน บางครั้งไม่อยากแม้แต่จะเปิดคอม เราไม่อยากออกไปไหนมาไหน อยู่แต่ในห้องสี่เหลี่ยมเล็กๆ นั่งอยู่หน้าจอคอมชีวิตวนลูปเป็นรูทีน เคยคิดอยากออกไปข้างนอกทำนู่นทำนี่เปลี่ยนวัฏจักรชีวิต แต่บางครั้งแค่ก้าวออกจากห้องไปเรียน เจอผู้คนเยอะๆ ต้องแอคทีฟกันคนอื่นๆตลอดเวลา บางครั้งพอกลับมาก็เหมือนสูญเสียพลังงานไปเกือบหมด
เราสงสัยกับตัวเองตลอดว่าเราเป็นอะไร เป็นโรคซึมเศร้าหรือเปล่า ก็คงไม่ เพราะเราก็ยังหัวเราะร่า กินข้าวอร่อย นอนหลับสบาย อาจมีบางครั้งที่มีความรู้สึกที่เบื่อชีวิต ไม่อยากทำอะไรเลย แต่ก็แค่อยู่กับตัวเอง ในห้องมืดๆ กับแสงจากจอคอม แปบเดียวก็ชาร์จพลังเต็มหลอด หรือเป็นไบโพล่า เพราะบางทีเพื่อนชอบบอกว่าเราอารมณ์สวิงมาก แบบเมื่อกี้ยังเศร้าอยู่เลย หันมาอีกที หัวเราะเป็นอีบ้า เราเลยอยากรู้ว่า อาการแบบเราเข้าข่ายเป็นโรคแบบไหน ควรพบแพทย์ไหม กลัวว่าถ้าปล่อยนานๆไป มันจะพัฒนาไปด้านแย่ๆ รบกวนเพื่อนๆช่วยแนะนำด้วยค่ะ