ทำใจจากคนที่รักยังไงคะ

จากกระทู้ก่อนหน้าที่ได้ตั้งไป เหมือนจะหมดเวรหมดกรรมต่อกัน แต่ยิ่งนานวันยิ่งรู้สึกเหนื่อยล้าหัวใจทุกวันที่ไปทำงาน เรากับผู้ชายใจอำมหิตคนนั้นทำงานที่เดียวกัน ต้องเจอกันทุกวัน เพราะยังทำใจจากเหตุการณ์ที่

เราเห็นสังคมสมัยนี้ผู้ชายได้เปรียบหลายอย่างมาก อย่างเช่นงานบ้าน ไม่ต้องทำแม่ก็ไม่ว่านอนอยู่ห้องเฉยไม้กวาดแทบไม่จับ แต่พอเราละโดนบ่น โดนด่า วันนึงไม่จับงานบ้านไม่ได้เลย บ่นเหมือนเราไปฆ่าใคร เหนื่อยนะคะ

เรากับแฟนคบมาปีกว่า ช่วงแรกที่รักกันเขารักเรามากตามใจใส่ใจยอมเราแทบทุกอย่างทุกเรื่อง แต่ช่วงแรกเรายอมรับว่าเราทำ :)กับมันไว้มากแบบโคตรร :) คงไม่มี ผช ที่ไหนไห้อภัยได้จริงๆ แต่เขารักเรามากเลยยอมให้เราแ

อยากถามคนที่เคยผ่านเรื่องราวเจ็บปวด จากความรัก การที่เราถูกคนที่รักกัน ทิ้งเราไป เราจะทำใจยังไงคะ บอกตรงๆ ตอนนี้เราไม่เป็นผู้เป็นคนเลย ขังตัวเองอยู่ในห้องและเอาแต่ร้องไห้ คร่ำครวญ อยากให้เค้ากลับมา ใค

ตามหัวเลยค่ะ ทรมานมากความคิดถึงมันทรมานใจเรามาก เราเลิกกับเค้ามาได้ 43 วัน ใจยังไม่ลืม ยังเสียใจร้องไห้คิดถึงเขาภาพเขามันยังวนเวียนอยู่ เราพยายามทำทุกทางเพื่อลืมเขา แต่มันก็ยังมีบางความรู้สึกที่คิดถึง

คือเราคบกับแฟนมา2ปีค่ะตลอดเวลาที่คบกันมาเรารักกันมากบอกกันได้ทุกเรื่องเราอายุ15 เค้า20 เค้าต้องทำงานกลับบ้านมาก็คุยกันตอนดึกมันก็เป็นแบบนี้มา2ปี จนมาเมื่อคืนเค้าง่วงนอนมาก็เพราะเหนื่อยจากงานเค้าไม่คุย

ความรักก็เหมือน “ม้ากระดก” ศิลปะแห่งการหาจุดสมดุล ในสนามเด็กเล่น เราต่างคุ้นเคยกับ “ม้ากระดก” เครื่องเล่นธรรมดาที่ซ่อนบทเรียนลึกซึ้งเอาไว้ เพราะมันเล่นคนเดียวไม่ได้ มันต้องการค

พยายามทำตัวให้ยุ่งทำงานมากหาอะไรสารพัดไม่ให้ว่างยิ่งทำตัวให้ลืมทำใจว่าต้องถอยกลับยิ่งร้อนรนหรือจะเป็นความเคยชินที่เคยคุยทุกวันพอขาดไปก็เลยไม่รู้จะเริ่มยังไงก่อนการตัดใจมันไม่ได้ทำกันได้ง่ายๆเลย

​ทำอะไรก็ผิด จะปรึกษาใครก็ไม่มีใครที่จะเข้าใจเรา อยากจะร้องไห้ก็ร้องไม่ออก มันเจ็บสุดๆ เพื่อน คนที่รักจัก ญาติพี่น้อง แท่กระทั้งพ่อแม่ ก็ไม่เคยเชื่อผมหรือรับฟังอะไรเลย พยามจะทำอะไรก็ไม่เคยสำเร็จสักอย่

รอมาเป็นปีแล้วก้อไม่ท้องสักที อยากมีลูก ทำใจปลงไม่อยากมีแต่มันก้อไม่ใช่หลอกตัวเองไปวันๆใจลึกๆก้อยังอยากมี เดือนนี้ล่าสุดแฟนก้อประจำเดือนมาอีก รู้สึกเหนื่อยอ่อนล้า ขาอ่อน ไม่รู้จะมีชีวิตครอบครัวไปเ