อาจจะยาวสักหน่อยนะครับ แต่อยากให้ช่วยตอบจริๆง ผมอยากรู้ว่าผมคิดถูกรึเปล่า
เป็นการตัดสินใจครั้งสำคัญจริงๆ ต่อใจผม TT
.
.
ผมกับแฟนคบหาดูใจกันมาจะปีกว่าแล้วครับ แบบที่เจอกันทุกวัน
ส่วนตัวผมเป็นคนทัศนคติแย่ ไม่ถึงกับปิดกั้นตัวเอง แต่เป็นคนเงียบๆ ทำอะไรเฉพาะที่อยากทำ
เป็นคนไม่ค่อยหวาน จะหวานแค่วันสำคัญ ไม่เคยลืมวันสำคัญทุกอย่าง จะโรแมนติกในวันนั้นมากๆ
ส่วนวันปกติ จะน่าเบื่อสุดๆ ชนิดที่ว่าทำตัวเด็กไม่เป็นเลย อะไรๆก็ต้องมีเหตุผล มีหลักการไปซะทุกอย่าง สั้นๆคือน่าเบื่อครับ TT
.
.
แฟนเป็นคนร่าเริง อายุเท่ากันกับผม เธอเป็นคนยิ้มง่าย มองโลกในแง่ดี ทัศนคติ ถือว่าดูโต มีมุมน่ารักแบบเด็กน้อย
รู้จักวางแผนอนาคต เป็นคนไม่แสดงออกทางคำพูด แต่ห่วงใย ทั้งการกินอยู่ เวลาไม่มีก็จะทำให้ แต่ไม่แสดงออกเรื่องหวาน
พักหลังเราทะเลาะกันบ่อยมากๆครับ เธอบอกว่าผมเป็นคนไม่หวานอะไรเลย ซึ่งผมยอมรับ ผมก็พยายามอธิบายให้เธอฟัง
.
.
เธอบอกว่ามันน่าเบื่อมากๆ ช่วยหวานให้หน่อยได้ไหม เป็นคำขอครั้งแรกที่ผมรู้สึกว่าผมยังมองไม่เห็นเลยจริงๆ
ผมอยากทำให้เธอ ผมไม่อยากเป็นตัวผมแบบนี้ ผมรู้สึกว่าผมต้องเสียเธอไปเพราะความน่าเบื่อของผมแล้วแน่ๆ
เป็นคำขอที่ผมไม่สามารถทำได้เลย แค่หวานมันคือการเปลี่ยนผม เปลี่ยนทัศนคติ ค่อยๆทำค่อยๆฝืนไปเรื่อยๆมันพอได้อยู่
แต่อะไรที่ไม่เป็นธรรมชาติมาตั้งแต่แรก ดูยังไงมันก็คิอฝืน เพราะเคยลองฝืนทำแล้วครับ สรุปทะเลาะกัน
เธอไม่ได้ต้องการหาคนใหม่ครับ เราทั้งคู่มีแค่กันสองคน รักกันดี แต่ความรักตอนนี้รู้สึกมันแย่ลง
ความคิดไม่ตรงกันบ้าง ผมมองเธอเวลาคุยกับคนอื่น เธอมีรอยยิ้ม มีทุกอย่างที่ผมไม่เคยทำให้ได้
เวลาทะเลาะกันผมก็ง้อไม่เป็น เธอเคยเปรียบเทียบบ่อยๆ ว่าเคยคบคนอายุรุ่นเดียวกันแต่เลิกไปแล้ว
.
.
บอกว่าทุกอย่างเข้ากันได้ดี ทำตัวน่ารักใส่กัน ทุกวันมีแต่รอยยิ้ม แต่ตอนนั้นเธอเด็กเกินไป
ถ้าตอนนั้นไม่ทิ้งไป ตอนนี้คงมีความสุขมากกว่านี้ ไม่ต้องมาเป็นอีกแบบที่อะไรก็ไม่รู้
ส่วนตรงนี้เธอแค่บอกเฉยๆครับ ไมไ่ด้อยากกลับไป
.
.
ทั้งหมดผมคิดว่าผมเองเป็นคนน่าเบื่อ ไม่เข้าใจเธอ ง้อไม่เป็น มีเพียงคำว่า ขอโทษ อะไรทำนองนี้ครับ
จะไม่ทำอีก แล้วผมก็พยายามบอกเธอว่าง้อไม่เป็นนะ คำว่าขอโทษคือออกมาจากใจแล้วจริงๆ
แต่อย่างว่าครับ คำขอโทษ ใช้พร่ำเพรื่อมันก็ดูน่าเบื่อ ที่ผมพิมโทษตัวเองอยู่แบบนี้
ผมคิดว่าทั้งหมดผมเป็นคนผิดเองครับ ทำอะไรให้ไมไ่ด้เลย
.
.
ชีวิตประจำวันด้านความคิดที่ขัดแย้งกัน คงจะเป็นเรื่องนิสัยส่วนตัว
อย่างเล่นเกมด้วยกัน เธอบอกว่า วาดอะไรอ่ะ ใบ้มาหน่อย ไวๆ
ผมก็ตอบกลับว่า ไม่เอาๆๆ ทายดิ จะได้ลุ้นๆไง
พอเวลาหมดเท่านั้นละ อะไรวะ
แค่เนี่ยก็บอกไม่ได้ ไม่เล่นด้วยละพอ
ผมก็ คือะไรอ่ะ แค่นี้เองนะ มันนิดเดียวเองนะ เค้าก้อยากให้ลุ้นไง
.
.
สรุปคือ ขัดแย้งครับ เรื่องง่ายๆเลย
อะไรที่มันไร้สาระ ผมจะไม่มีเลยกับคำว่าพูดจาดีๆ ต่างจากคู่อื่น
ไม่เป็นไรนะเอง เค้าขอโทษ เดี๋ยวทำให้ใหม่นะเอาไหม ดีกันนะ
ผมอิจฉาคนอื่นมากๆครับ ทำไมผมไม่เป็นแบบนั้นบ้าง TT
ผมไม่รู้ว่าควรทำไงต่อไปดีครับ มันมีแต่เรื่องเล็กน้อยทุกวัน
บางทีอยากลูบหัวเธอ ก็เดินไปเล่นด้วย แล้วพอลูบปุ้บก็ผลักออก บอกไม่เอาไม่ชอบ
แต่ซึ่งส่วนตัวผมชอบ ผมเอ็นดู พอโดนกิริยาแบบนั้น ผมก็หงอยไปเลย รู้สึกไม่โอเค
.
.
บางทีคุยกัน เธอบอกอันนั้นดี ผมบอกว่าดีจริงหรอ ดูดียัง ไปได้หรอ
ก็แย้งกลับกันมาว่า รู้ได้ไง เป็นเค้าไง้ แล้วก็ค่อยๆเถียงกันยาวเลยครับ
เธอต้องการคนตามใจ และเชื่อฟัง
ผมต้องการเหตุผล และคนที่เชื่อฟัง
พอเปิดใจคุย วันต่อมาเธอจะบอก อือ ทำให้ละ พอใจยัง แบบนี้ก้ได้ ไปเรื่อยๆ
ผมไม่โอเคมากๆครับ พยายามจะเปิดใจคุยแต่ก็ทำไม่เคยได้
.
.
ตอนนี่เธอยังอยู่ แต่ผมรู้สึกว่า่มันหน่วงมากๆ
ผมสงสารเธอ
ส่วนใหญ่ไม่มีเรื่องที่ไม่ดีต่อกันครับ มีแค่เรื่องนิสัยซะมากกว่า
ความสุขของเรามีบ้างไม่มีบ้าง
ผมสงสารเธอมากๆ
ผมควรจะทำไงดีครับ
ตอนนี้เรากำลังจะเรียนจบทั้งคู่ ระดับ ปวช
เธอกำลังจะไปต่อที่อื่น
ผมควรจบความสัมพันธ์ตรงนี้เลยดีไหม
.
.
ขอโทษที่ดูเห็นแก่ตัวนะครับ
แต่ลึกๆแล้วเธอก็อยากให้ไปเหมือนกัน
เพราะพยายามบอกผมหลายอย่าง
อยู่ได้ก็อยู่ อยู่ไม่ได้ก็ไป เวลาทะเลาะ
อย่าพยามยึดติดอะไรมากเลย แต่พอหายทะเลาะ ก็คุยกันดีเหมิอนเดิม
แรกๆก็คิดว่าประชดแบบทุกทีครับ แต่พอย้ำหลายๆครั้ง ผมเริ่มรู้สึกว่ามันจะจริง
ผมอยากให้เขาไปเจอคนที่ดีๆในมหาลัย ในสังคมที่เปิดกว้าง
อยากให้เธอได้ใช้ชีวิตอย่างเต็มที่ ไม่ต้องมาอยู่กับคนที่น่าเบื่อแบบผม หลักการบ้างอะไรบ้าง
.
.
อยู่ด้วยกันเหมือนอยู่กับครู คอยสอนคอยบอก มีแต่ความน่าเบื่อน่ารำคาญ
ผมอยากให้เธอได้มีรอยยิ้มบ้าง อยากให้เจอคนอื่นดู ถ้าไปด้วยกันได้ผมก็ดีใจ
อาจพิมตกหล่นไปบ้าง แต่เอาตามที่ทุกคนเข้าใจก็ได้ครับ รายละเอียดจริงๆมากกว่านี้
แต่กลัวขี้เกียจอ่านกันครับ
ผมตัดใจยาก ผมอยากให้เธอเข้าใจผม อยากอยู่ต่อ อยากให้รอดูกันไปเรื่อยๆ
เรารักกันอยู่ ไม่อยากให้ไปไหน อยากให้คิดดีๆ เจออะไรมาด้วยกันตั้งเยอะ
ผมพยายามแล้วจริงๆครับ ไปไหว้แม่เขา ครอบครัวเขา ไม่มีปัญหาอะไรเลยครับ
แล้วแต่คนสองคน ตัดตรงครอบครัวไปได้เลย
.
.
เธออยากให้ผมเข้าใจเธอ ทำตัวน่ารักๆให้เธอเห็นบ้าง
พูดจาดีๆ อย่าหลักการ อย่าเหตุผล เธอรักครับ
แต่เธอแค่รู้สึกว่ามันแย่ที่เป็นแบบนี้
เธอเป็นคนไม่ยึดติด จบก็คือจบ
ผมยึดติด แต่ถ้าเลือกแล้วมันดีกว่า
ผมจำใจเลือกได้ทุกทางครับ
ขอบคุณที่อ่านจนจบนะครับ TT
ควรจบหรือไปต่อ? TT
เป็นการตัดสินใจครั้งสำคัญจริงๆ ต่อใจผม TT
.
.
ผมกับแฟนคบหาดูใจกันมาจะปีกว่าแล้วครับ แบบที่เจอกันทุกวัน
ส่วนตัวผมเป็นคนทัศนคติแย่ ไม่ถึงกับปิดกั้นตัวเอง แต่เป็นคนเงียบๆ ทำอะไรเฉพาะที่อยากทำ
เป็นคนไม่ค่อยหวาน จะหวานแค่วันสำคัญ ไม่เคยลืมวันสำคัญทุกอย่าง จะโรแมนติกในวันนั้นมากๆ
ส่วนวันปกติ จะน่าเบื่อสุดๆ ชนิดที่ว่าทำตัวเด็กไม่เป็นเลย อะไรๆก็ต้องมีเหตุผล มีหลักการไปซะทุกอย่าง สั้นๆคือน่าเบื่อครับ TT
.
.
แฟนเป็นคนร่าเริง อายุเท่ากันกับผม เธอเป็นคนยิ้มง่าย มองโลกในแง่ดี ทัศนคติ ถือว่าดูโต มีมุมน่ารักแบบเด็กน้อย
รู้จักวางแผนอนาคต เป็นคนไม่แสดงออกทางคำพูด แต่ห่วงใย ทั้งการกินอยู่ เวลาไม่มีก็จะทำให้ แต่ไม่แสดงออกเรื่องหวาน
พักหลังเราทะเลาะกันบ่อยมากๆครับ เธอบอกว่าผมเป็นคนไม่หวานอะไรเลย ซึ่งผมยอมรับ ผมก็พยายามอธิบายให้เธอฟัง
.
.
เธอบอกว่ามันน่าเบื่อมากๆ ช่วยหวานให้หน่อยได้ไหม เป็นคำขอครั้งแรกที่ผมรู้สึกว่าผมยังมองไม่เห็นเลยจริงๆ
ผมอยากทำให้เธอ ผมไม่อยากเป็นตัวผมแบบนี้ ผมรู้สึกว่าผมต้องเสียเธอไปเพราะความน่าเบื่อของผมแล้วแน่ๆ
เป็นคำขอที่ผมไม่สามารถทำได้เลย แค่หวานมันคือการเปลี่ยนผม เปลี่ยนทัศนคติ ค่อยๆทำค่อยๆฝืนไปเรื่อยๆมันพอได้อยู่
แต่อะไรที่ไม่เป็นธรรมชาติมาตั้งแต่แรก ดูยังไงมันก็คิอฝืน เพราะเคยลองฝืนทำแล้วครับ สรุปทะเลาะกัน
เธอไม่ได้ต้องการหาคนใหม่ครับ เราทั้งคู่มีแค่กันสองคน รักกันดี แต่ความรักตอนนี้รู้สึกมันแย่ลง
ความคิดไม่ตรงกันบ้าง ผมมองเธอเวลาคุยกับคนอื่น เธอมีรอยยิ้ม มีทุกอย่างที่ผมไม่เคยทำให้ได้
เวลาทะเลาะกันผมก็ง้อไม่เป็น เธอเคยเปรียบเทียบบ่อยๆ ว่าเคยคบคนอายุรุ่นเดียวกันแต่เลิกไปแล้ว
.
.
บอกว่าทุกอย่างเข้ากันได้ดี ทำตัวน่ารักใส่กัน ทุกวันมีแต่รอยยิ้ม แต่ตอนนั้นเธอเด็กเกินไป
ถ้าตอนนั้นไม่ทิ้งไป ตอนนี้คงมีความสุขมากกว่านี้ ไม่ต้องมาเป็นอีกแบบที่อะไรก็ไม่รู้
ส่วนตรงนี้เธอแค่บอกเฉยๆครับ ไมไ่ด้อยากกลับไป
.
.
ทั้งหมดผมคิดว่าผมเองเป็นคนน่าเบื่อ ไม่เข้าใจเธอ ง้อไม่เป็น มีเพียงคำว่า ขอโทษ อะไรทำนองนี้ครับ
จะไม่ทำอีก แล้วผมก็พยายามบอกเธอว่าง้อไม่เป็นนะ คำว่าขอโทษคือออกมาจากใจแล้วจริงๆ
แต่อย่างว่าครับ คำขอโทษ ใช้พร่ำเพรื่อมันก็ดูน่าเบื่อ ที่ผมพิมโทษตัวเองอยู่แบบนี้
ผมคิดว่าทั้งหมดผมเป็นคนผิดเองครับ ทำอะไรให้ไมไ่ด้เลย
.
.
ชีวิตประจำวันด้านความคิดที่ขัดแย้งกัน คงจะเป็นเรื่องนิสัยส่วนตัว
อย่างเล่นเกมด้วยกัน เธอบอกว่า วาดอะไรอ่ะ ใบ้มาหน่อย ไวๆ
ผมก็ตอบกลับว่า ไม่เอาๆๆ ทายดิ จะได้ลุ้นๆไง
พอเวลาหมดเท่านั้นละ อะไรวะ
ผมก็ คือะไรอ่ะ แค่นี้เองนะ มันนิดเดียวเองนะ เค้าก้อยากให้ลุ้นไง
.
.
สรุปคือ ขัดแย้งครับ เรื่องง่ายๆเลย
อะไรที่มันไร้สาระ ผมจะไม่มีเลยกับคำว่าพูดจาดีๆ ต่างจากคู่อื่น
ไม่เป็นไรนะเอง เค้าขอโทษ เดี๋ยวทำให้ใหม่นะเอาไหม ดีกันนะ
ผมอิจฉาคนอื่นมากๆครับ ทำไมผมไม่เป็นแบบนั้นบ้าง TT
ผมไม่รู้ว่าควรทำไงต่อไปดีครับ มันมีแต่เรื่องเล็กน้อยทุกวัน
บางทีอยากลูบหัวเธอ ก็เดินไปเล่นด้วย แล้วพอลูบปุ้บก็ผลักออก บอกไม่เอาไม่ชอบ
แต่ซึ่งส่วนตัวผมชอบ ผมเอ็นดู พอโดนกิริยาแบบนั้น ผมก็หงอยไปเลย รู้สึกไม่โอเค
.
.
บางทีคุยกัน เธอบอกอันนั้นดี ผมบอกว่าดีจริงหรอ ดูดียัง ไปได้หรอ
ก็แย้งกลับกันมาว่า รู้ได้ไง เป็นเค้าไง้ แล้วก็ค่อยๆเถียงกันยาวเลยครับ
เธอต้องการคนตามใจ และเชื่อฟัง
ผมต้องการเหตุผล และคนที่เชื่อฟัง
พอเปิดใจคุย วันต่อมาเธอจะบอก อือ ทำให้ละ พอใจยัง แบบนี้ก้ได้ ไปเรื่อยๆ
ผมไม่โอเคมากๆครับ พยายามจะเปิดใจคุยแต่ก็ทำไม่เคยได้
.
.
ตอนนี่เธอยังอยู่ แต่ผมรู้สึกว่า่มันหน่วงมากๆ
ผมสงสารเธอ
ส่วนใหญ่ไม่มีเรื่องที่ไม่ดีต่อกันครับ มีแค่เรื่องนิสัยซะมากกว่า
ความสุขของเรามีบ้างไม่มีบ้าง
ผมสงสารเธอมากๆ
ผมควรจะทำไงดีครับ
ตอนนี้เรากำลังจะเรียนจบทั้งคู่ ระดับ ปวช
เธอกำลังจะไปต่อที่อื่น
ผมควรจบความสัมพันธ์ตรงนี้เลยดีไหม
.
.
ขอโทษที่ดูเห็นแก่ตัวนะครับ
แต่ลึกๆแล้วเธอก็อยากให้ไปเหมือนกัน
เพราะพยายามบอกผมหลายอย่าง
อยู่ได้ก็อยู่ อยู่ไม่ได้ก็ไป เวลาทะเลาะ
อย่าพยามยึดติดอะไรมากเลย แต่พอหายทะเลาะ ก็คุยกันดีเหมิอนเดิม
แรกๆก็คิดว่าประชดแบบทุกทีครับ แต่พอย้ำหลายๆครั้ง ผมเริ่มรู้สึกว่ามันจะจริง
ผมอยากให้เขาไปเจอคนที่ดีๆในมหาลัย ในสังคมที่เปิดกว้าง
อยากให้เธอได้ใช้ชีวิตอย่างเต็มที่ ไม่ต้องมาอยู่กับคนที่น่าเบื่อแบบผม หลักการบ้างอะไรบ้าง
.
.
อยู่ด้วยกันเหมือนอยู่กับครู คอยสอนคอยบอก มีแต่ความน่าเบื่อน่ารำคาญ
ผมอยากให้เธอได้มีรอยยิ้มบ้าง อยากให้เจอคนอื่นดู ถ้าไปด้วยกันได้ผมก็ดีใจ
อาจพิมตกหล่นไปบ้าง แต่เอาตามที่ทุกคนเข้าใจก็ได้ครับ รายละเอียดจริงๆมากกว่านี้
แต่กลัวขี้เกียจอ่านกันครับ
ผมตัดใจยาก ผมอยากให้เธอเข้าใจผม อยากอยู่ต่อ อยากให้รอดูกันไปเรื่อยๆ
เรารักกันอยู่ ไม่อยากให้ไปไหน อยากให้คิดดีๆ เจออะไรมาด้วยกันตั้งเยอะ
ผมพยายามแล้วจริงๆครับ ไปไหว้แม่เขา ครอบครัวเขา ไม่มีปัญหาอะไรเลยครับ
แล้วแต่คนสองคน ตัดตรงครอบครัวไปได้เลย
.
.
เธออยากให้ผมเข้าใจเธอ ทำตัวน่ารักๆให้เธอเห็นบ้าง
พูดจาดีๆ อย่าหลักการ อย่าเหตุผล เธอรักครับ
แต่เธอแค่รู้สึกว่ามันแย่ที่เป็นแบบนี้
เธอเป็นคนไม่ยึดติด จบก็คือจบ
ผมยึดติด แต่ถ้าเลือกแล้วมันดีกว่า
ผมจำใจเลือกได้ทุกทางครับ
ขอบคุณที่อ่านจนจบนะครับ TT