เราเลิกกับแฟนที่คบกันได้สองปีกว่ามาจะครบปีแล้ว เราพยายามจะอยู่ด้วยตัวเองให้ได้ คนคุยก็มีเข้ามาเรื่อยๆแต่ก็คุยได้ไม่นาน มันเบื่อมันอะไรบอกไม่ถูก มันก็มีบางคนเข้ามาที่เราอยากคุยนะ แต่มันก็ยังไม่ใช่ แล้วพออยู่คนเดียวไม่ได้คุยกับใครก็เหงาอีก และมันก็ทำให้กลับไปคิดถึงแฟนเก่า บางทีเราก็รู้สึกว่าอยากมีใครสักคน ที่ทำให้เราเลิกคิด และมาทำให้เรามีความสุขอีกครั้ง บางทีก็โหยหามาก แต่มันเหมือนเราไม่สามารถอยู่กับตัวเองได้ ทั้งๆที่เราอยากอยู่ได้นะ เพราะมีแฟนเราก็เครียด เราก็คิดมาก แต่ทำไมอยู่คนเดียวมันก็ยาก พอคิดถึงตอนไม่มีพ่อแม่อยู่จะอยู่ยังไง มีเพื่อนนานๆทีก็เจอ ต่างก็ทำหน้าที่ของตัวเองมันเหมือนไม่มีความสุขเลย เราไม่รู้ที่เราเป็นแบบนี้เพราะเรายังไม่ลืมคนเก่า เรายังไม่ชินกับการอยู่คนเดียว หรือเรายังไม่เจอคนที่ใช่ ถึงเจอถ้าเราเป็นแบบนี้อยู่เราคงติดเค้ามากๆละมันก็จะเป็นแบบที่มันเคยเป็นอีก เราอยากมีความสุขกับตัวเองให้ได้ก่อน เพื่อนๆอยู่คนเดียวยังไงให้มีความสุขมาคุยกันนะคะ เราอยากเข้มแข็ง ตอนนี้เวลาเราอยู่คนดียวถ้าไมได้ทำอะไรความคิดมันก็จะดิ่ง ติดอยู่กับเพลงเศร้า ความคิดเดิมๆ คิดถึงตอนมีเค้ามีความสุขแค่ไหน ทั้งๆที่ตอนนั้นความทุกข์มันก็มีเยอะแยะไปหมด บางทีก็ต้องตัดพ้อตัวเองว่า เราจะอยู่คนเดียวไม่ได้จริงๆหรอ ขอบคุณทุกคนนะคะที่มาอ่านสิ่งที่เราระบาย
คนเราจะอยู่คนเดียวได้จริงๆหรอ