คือเราเป็นผู้หญิงนะ เราแอบชอบเพื่อนผู้ชายคนหนึ่ง
เขาก็ไม่ได้หล่ออะไรมากแต่มีคนเข้าหาเขาเยอะ เขาเป็นคนเฟรนลี่ มีรุ่นน้องรุ่นพี่เข้าหาเยอะ เราก็แอบน้อยใจนะแต่จะทำไงได้เราไม่ได้สวยหรือน่ารักเหมือนคนอื่นๆที่เข้าหาเขา ที่ก็ยังดีที่เราเป็นเพื่อนที่เจอกันทุกวัน เรานั่งเรียนด้านหน้าเขา เขานั่งขวามมือถัดจากคนด้านหลังเรา เขาไม่ได้เรียนเก่งไม่ได้ดีเลิศ แต่เราก็ยังชอบเขา
เราทักแชทคุยกับเขาเกือบจะทุกวัน โดยที่เราเป็นคนชวนคุย เขาก็คุยกับเรานะ คุยถึงเรื่องต่างๆของเขา
เรามักจะเป็นคนบอกว่ามีการบ้านอะไรบ้างแล้วเตือนให้เขาทำ บางครั้งเราก็ติวสอบให้เขาบ้าง เราวาง ตารางการใช้ชีวิตให้เขาโดยสอบถามเรื่องของเขา
เราทำทุกๆอย่างเพื่อให้เขาเป็นคนที่ดีขึ้น เพราะเราอยากให้คนอื่นก็มองว่าเขาเป็นคนดี ถึงเราจะกลัวว่าเขาจะลืมเราไป แต่เราก็ยังคอยบอกคอยช่วยให้เขาทำในสิ่งที่ดีขึ้น จนวันหนึ่งตอนสิ้นปี เราคุยเล่นถึงเรื่องอะไรบางอย่างแล้วเราถามเขาไปว่าคิดไรเนี่ยย
เขาก็บอกเราว่า *เพื่อนรัก* ไง ตอนนั้นเศร้านะน้ำตาไหลเลยแต่เราไม่สามารถร้องไห้ได้เพราะเรากำลังสวดมนต์ข้ามปีอยู่ แล้ววันนั้นก่อนจะขึ้นปีใหม่เราบอกเขาว่า * เรายังเป็นคนที่คอยคอยเตือนทุกๆอย่างได้ไหม เราอาจจะถามมากไป ถ้าคิดว่าคำถามไหนมันทำให้เเกไม่สบายใจก็ไม่ต้องตอบก็ได้ ถ้ารำคาญก็บอกกันนะ * เขาก็บอกเราว่า..ได้สิ ไม่ต้องเกรงใจขนาดนั้นก็ได้อยากถามอะไรก็ถาม จากวันนั้นเราก็คุยกันทุกเรื่อง คุยกันเหมือนเดิม แต่เรารู้สึกเหมือนว่าเขา
ฟังเรามากขึ้น ตั้งใจเรียนมากขึ้น เขาคุยกับเเม่เรื่อง
ที่เขาอยากเรียนต่อที่ไหนแล้วอยากเป็นอะไร แล้วเขาก็ถามเราว่าถ้าเขาอยู่หอพักจะเป็นยังไง เขาก็บอกไปตรงๆว่า แกอาจจะเกเรเพราะตอนนี้เขาเป็นอย่างนั้นถึงไม่มากแต่ก็ยังมีอยู่ เขาสัญญากับเีาว่าเขาจะเป็นเด็กดีตั้งใจเรียน เราก็เลยเชื่อเขา ตอนนี้เราคุยกันมาประมาน2เดือนนับตั้งแต่เริ่มปีใหม่ เขาคุยกับเรามากขึ้น แต่เราสอบติดม.4 ที่รร.อื่น ตอนนี้ใกล้จะจบแล้วเราไม่รู้ว่าจะบอกเขาดีไหม แต่เราก็กลัว ถ้าเราบอกไป ไม่ว่าเขาจะตอบยังไงเราคิดไว้ว่าเรายังจะเป็นที่ปรึกษาที่ดี ขอบอกและเตือนเขาเหมือนเดิม แต่อาจจะไม่ได้มากเท่าเดิม เพราะยังไงเราก็มีความสุขถ้าเขาได้เจอกับคนที่เขาชอบหรือสิ่งที่ทำให้เขามีความสุข แค่นั้นเราก็มีความสุขแล้ว
แอบรักเพื่อน..บอกรักดีไหม
เขาก็ไม่ได้หล่ออะไรมากแต่มีคนเข้าหาเขาเยอะ เขาเป็นคนเฟรนลี่ มีรุ่นน้องรุ่นพี่เข้าหาเยอะ เราก็แอบน้อยใจนะแต่จะทำไงได้เราไม่ได้สวยหรือน่ารักเหมือนคนอื่นๆที่เข้าหาเขา ที่ก็ยังดีที่เราเป็นเพื่อนที่เจอกันทุกวัน เรานั่งเรียนด้านหน้าเขา เขานั่งขวามมือถัดจากคนด้านหลังเรา เขาไม่ได้เรียนเก่งไม่ได้ดีเลิศ แต่เราก็ยังชอบเขา
เราทักแชทคุยกับเขาเกือบจะทุกวัน โดยที่เราเป็นคนชวนคุย เขาก็คุยกับเรานะ คุยถึงเรื่องต่างๆของเขา
เรามักจะเป็นคนบอกว่ามีการบ้านอะไรบ้างแล้วเตือนให้เขาทำ บางครั้งเราก็ติวสอบให้เขาบ้าง เราวาง ตารางการใช้ชีวิตให้เขาโดยสอบถามเรื่องของเขา
เราทำทุกๆอย่างเพื่อให้เขาเป็นคนที่ดีขึ้น เพราะเราอยากให้คนอื่นก็มองว่าเขาเป็นคนดี ถึงเราจะกลัวว่าเขาจะลืมเราไป แต่เราก็ยังคอยบอกคอยช่วยให้เขาทำในสิ่งที่ดีขึ้น จนวันหนึ่งตอนสิ้นปี เราคุยเล่นถึงเรื่องอะไรบางอย่างแล้วเราถามเขาไปว่าคิดไรเนี่ยย
เขาก็บอกเราว่า *เพื่อนรัก* ไง ตอนนั้นเศร้านะน้ำตาไหลเลยแต่เราไม่สามารถร้องไห้ได้เพราะเรากำลังสวดมนต์ข้ามปีอยู่ แล้ววันนั้นก่อนจะขึ้นปีใหม่เราบอกเขาว่า * เรายังเป็นคนที่คอยคอยเตือนทุกๆอย่างได้ไหม เราอาจจะถามมากไป ถ้าคิดว่าคำถามไหนมันทำให้เเกไม่สบายใจก็ไม่ต้องตอบก็ได้ ถ้ารำคาญก็บอกกันนะ * เขาก็บอกเราว่า..ได้สิ ไม่ต้องเกรงใจขนาดนั้นก็ได้อยากถามอะไรก็ถาม จากวันนั้นเราก็คุยกันทุกเรื่อง คุยกันเหมือนเดิม แต่เรารู้สึกเหมือนว่าเขา
ฟังเรามากขึ้น ตั้งใจเรียนมากขึ้น เขาคุยกับเเม่เรื่อง
ที่เขาอยากเรียนต่อที่ไหนแล้วอยากเป็นอะไร แล้วเขาก็ถามเราว่าถ้าเขาอยู่หอพักจะเป็นยังไง เขาก็บอกไปตรงๆว่า แกอาจจะเกเรเพราะตอนนี้เขาเป็นอย่างนั้นถึงไม่มากแต่ก็ยังมีอยู่ เขาสัญญากับเีาว่าเขาจะเป็นเด็กดีตั้งใจเรียน เราก็เลยเชื่อเขา ตอนนี้เราคุยกันมาประมาน2เดือนนับตั้งแต่เริ่มปีใหม่ เขาคุยกับเรามากขึ้น แต่เราสอบติดม.4 ที่รร.อื่น ตอนนี้ใกล้จะจบแล้วเราไม่รู้ว่าจะบอกเขาดีไหม แต่เราก็กลัว ถ้าเราบอกไป ไม่ว่าเขาจะตอบยังไงเราคิดไว้ว่าเรายังจะเป็นที่ปรึกษาที่ดี ขอบอกและเตือนเขาเหมือนเดิม แต่อาจจะไม่ได้มากเท่าเดิม เพราะยังไงเราก็มีความสุขถ้าเขาได้เจอกับคนที่เขาชอบหรือสิ่งที่ทำให้เขามีความสุข แค่นั้นเราก็มีความสุขแล้ว