มาเล่าเฉยๆ ไม่มีอะไรค่ะ55555555
เราไปเรียนพิเศษที่ตึกแห่งหนึ่ง เรียนที่ชั้น 11 ของตึกนั้น เริ่มเรียนได้เมื่อประมาณปลายมีนาปีที่แล้ว เราไม่แน่ใจว่าเจอพี่เค้าครั้งแรกยังไง แต่มารู้ตัวอีกทีก็จำหน้าได้แล้ว
มีเรื่องบังเอิญหลายอย่างมันทำให้เราเจอหน้าเค้าบ่อย อย่างเช่น เรานั่งกินข้าวกับเพื่อนอยู่ ตอนนั้นจำได้ว่ากำลังพูดเรื่องพี่เค้าให้เพื่อนเราฟัง แล้วพอเราหันไปมองทางขวาพี่แกก็กำลังเดินอยู่ ก็มองตามแหละ5555 สรุปพี่เค้ามานั่งโต๊ะข้างหน้าเรา ก็ดีใจอยู่ พอกินข้าวเสร็จเรากับเพื่อนก็ลุกไปแลกคูปอง ตอนที่กำลังต่อแถวรอ ก็มองไปเรื่อยเปื่อย จนไปเห็นว่าพี่เค้ามองเราอยู่ พอเรามองพี่เค้าก็เดินไปเลย ยังมีเรื่องอื่นอีก แต่กลัวยาวไป เราไว้ในนี้นะคะ
[Spoil] คลิกเพื่อดูข้อความที่ซ่อนไว้- วันนั้นเพื่อนเราคนเดิมมันชวนลงไปซื้อขนมชั้นล่าง พอซื้อเสร็จก็เดินไปขึ้นบันไดเลื่อนเพื่อไปนั่งรอเรียนข้างบน เราเดินมาจากทางด้านซ้ายค่ะ คราวนี้ก็มีคนเดินมาพร้อมเราแต่มาจากด้านขวา มันทำให้ได้ขึ้นบันไดเลื่อนขั้นเดียวกัน ตอนนั้นเรานิ่งมาก เขินมากจริงๆ พอเพื่อนมันเห็นเรานิ่งๆมันก็ถามว่า เป็นไรวะ โอโห พี่เค้าคงไม่รู้นะ มันพูดขนาดนี้ สุดท้ายคือเราทนเขินไม่ไหว เลยไม่ยืนเฉยๆแล้วเดินขึ้นเลย55555 โดนเพื่อนด่าเลย รีบไปไหน พอพ้นพี่เค้าเราก็เลยบอกเพื่อนว่าจำพี่คนที่เคยพูดถึงได้ป้ะ คนเมื่อกี๊แหละพี่เค้า สรุปมันไม่ได้สังเกตุ
เรากับเพื่อนก็มานั่งรอเรียนพร้อมกัน แล้วตอนั้นพี่เค้าก็เดินเข้ามา พี่เค้านั่งโต๊ะข้างๆ หันหน้าชนกันกับเรา ทำตัวไม่ถูกก็เลยหลับเลย55555
พอเข้าเรียนตอนนั้นคนเยอะมาก เรากับเพื่อนเลยต้องแยกกันนั่ง ปกติแล้วเราจะไม่ชอบนั่งข้างคนที่ตั้งใจเรียนเพราะรู้สึกกดดัน เลยหันไปเห็นโต๊ะนึง คนข้างๆฟุบหน้าหลับอยู่ ก็เลยไปนั่งโต๊ะนั้น เรียนไปได้ซักพักคนช้างๆก็ตื่น เราเลยหันไปมอง ช็อคแบบ... อ่าวพี่เค้า ตอนนั้นลกมาก เลย line ไปหาเพื่อนก่อนเลย "กูนั่งข้างพี่เค้าๆๆ" เพื่อนมันนั่งแถวข้างหน้าเราเลยหันกลับมามองแล้วก็แบบพี่กิ๊ก สุวัจนี
วันนั้นมีเพื่อนเราอีกคนมาเรียนด้วย มันนั่งหันหลังให้เรา มีอยู่ตอนหนึ่งมีเรื่องบางอย่างกับเรา เราร้องไห้ค่ะ แต่โชคดีมากตอนนี้พี่เค้าไม่อยู่ น่าจะลุกไปห้องน้ำหรือซื้อของกิน นี่เลยหันไปร้องไห้กับเพื่อน ก็ปลอมกันอยู่ ซักพักเพื่อนเราบอกว่า หลบก่อนๆ นี่เลยหันไปมอง คือเราก็ยืนปิดทางเข้าพอดี สรุปก็พี่เค้าแหละ กลับมาแล้วจ้า ตอนนั้นรู้สึกเหมือนพี่เค้าตัวสูงมาก แต่ยังไม่อายอะไรนะ เราพึ่งรู้สึกอายตอนถึงบ้าน
พี่เค้าชอบมานั่งที่ food court ตอนเย็นๆ ประมาณ 4.00-6.00 ค่ะ พอเราเริ่มจับทางได้ก็มานั่งมอง เหอๆ จริงๆเราแอบถ่ายรูปเค้าไว้ด้วย
[Spoil] คลิกเพื่อดูข้อความที่ซ่อนไว้มีวันนึงเราไปเรียน พอเรียนเสร็จก็โทรหาเพื่อนเล่าเรื่องพี่เค้าให้ฟัง มันก็บอก เข้าไปขอเบอร์เลย แต่เรากังวลมากจริงๆ จะดูเป็นผู้หญิงยังไงกันนะ สุดท้ายสิ่งที่เราทำคือ นั่งโต๊ะข้างหลังพี่เค้า ตอนนั้นกำลังจะแอบถ่ายรูป แต่ข้างหน้ามันเป็นกระจก อือ เอามือถือลงแทบไม่ทัน เราก็คุยเรื่องพี่เค้าต่อทั้งที่นั่งอยู่ตรงนั้น เราเห็นว่ามัน 6.30 น. แล้ว ก็เลยบอกมันไปว่า กูว่าจะกลับแล้ว ตอนนั้นเพื่อนด่ามาแหลกมาก ระหว่างจะเดินไปบันไดเลื่อน อยู่ๆพี่เค้าก็เดินแซงหน้าเรา เราแบบ.. อ้าว จะกลับก็กลับงี้เลย ตึกที่เราเรียนแถวนั้นก็เรียกได้ว่ามีทางม้าลายขนาดใหญ่555555 เหมือนตอนนั้นไฟเขียวกำลังจะหมด พี่เค้าเลยรีบวิ่ง ตอนนั้นก็คิดว่า เออ ขอก็ได้วะ แล้วตอนนั้นไฟแดงพอดี พี่ยามตรงนั้นก็เอาเชือกขึ้นมากั้นแบบกูไม่ให้ข้ามแล้วจ้าไรงี้ ภาพตอนนั้นแบบ พี่เค้าอยู่ข้างหน้าเราอ่ะ ถ้ามัวแต่เขินก็จะประมาณนี้
พอเราเปิดเทอมก็ไม่ได้เห็นพี่เค้าเลย จนมาวันนึงเรานั่งโต๊ะติดประตู ตอนนั้นมีคนลุกขึ้นจะไปข้างนอก เราก็มอง คือเป็นพี่เค้า เรามั่นใจว่าตอนนั้นเราต้องตาโตมากแน่ๆ เราเป็นพวก reaction ใหญ่อ่ะค่ะ555555 นี่นั่งงงแบบ.. เอ๊ะ ไม่ได้ตาฟาดใช่มั้ย พอพี่เค้ากลับเขข้ามา เราก็มองตาม ซักพักพี่เค้าหันมองมาทางเรา รีบก้มหน้าเลยค่ะ เรามั่นใจนะว่าไม่ได้คิดไปเอง เค้ามองเราจริงๆ ตอนนั้นคิดกับตัวเองอยู่ประมาณนี้ วันนั้นเราเลิกเรียนก่อนพี่เค้า ตอนจะออกจากห้องก็มองนะคะ ตอนนั้นคิดในใจว่า จะได้เจอกันเรื่อยๆแล้ว แต่ใครจะคิด นั่นแหละครั้งสุดท้ายที่เราได้เจอเค้า เราไม่แน่ใจเดือนเท่าไหร่ แต่เราคิดว่าน่าจะเป็นมิถุนา หลังจากนั้นพยายามหาพี่เค้ามากเลยค่ะ หาไม่เจอ ก็แหงสิ รู้แต่หน้าจะหาเจอได้ไง เราว่าพี่เค้าคงเข้ามหาลัยแล้วแน่ๆ
พี่เค้าเป็นคนแต่งตัว chill มาก เสื้อยืด รองเท้าแตะไรงี้ ใส่แว่น

ทรงประมาณนี้ค่ะ พี่เค้าตัวค่อนข้างผอมสำหรับเรานะ แต่ไม่ได้มาก สูงอยู่สำหรับเรา คิดว่า170+ เคยเห็นขนหน้าแข้งแวบๆ5555555
เราคิดว่าพี่เค้าอยู่คอนโดแถวตึกที่เราเรียน อันนี้ไม่แน่ใจเลยค่ะ
ใครมีเพื่อนที่รู้จักประมาณนี้หลังไมค์ได้เลยนะคะ
ถ้าสมมติพี่มาเห็นอย่าโกรธเราเลยนะ เอาจริงๆเราอยากเจอพี่มากๆเลย
[Spoil] คลิกเพื่อดูข้อความที่ซ่อนไว้เราปรึกษาแม่ด้วย แม่เราบอกว่าอะไรที่เป็นของเราไม่ต้องทำอะไรมันก็จะเป็นของเรา แต่หนูต้องรอไปอีกนานแค่ไหนคะแม่ แงงงงง
ชอบพี่อยู่คนหนึ่ง แต่ไม่รู้จักอะไรเกี่ยวกับเค้าเลย
เราไปเรียนพิเศษที่ตึกแห่งหนึ่ง เรียนที่ชั้น 11 ของตึกนั้น เริ่มเรียนได้เมื่อประมาณปลายมีนาปีที่แล้ว เราไม่แน่ใจว่าเจอพี่เค้าครั้งแรกยังไง แต่มารู้ตัวอีกทีก็จำหน้าได้แล้ว
มีเรื่องบังเอิญหลายอย่างมันทำให้เราเจอหน้าเค้าบ่อย อย่างเช่น เรานั่งกินข้าวกับเพื่อนอยู่ ตอนนั้นจำได้ว่ากำลังพูดเรื่องพี่เค้าให้เพื่อนเราฟัง แล้วพอเราหันไปมองทางขวาพี่แกก็กำลังเดินอยู่ ก็มองตามแหละ5555 สรุปพี่เค้ามานั่งโต๊ะข้างหน้าเรา ก็ดีใจอยู่ พอกินข้าวเสร็จเรากับเพื่อนก็ลุกไปแลกคูปอง ตอนที่กำลังต่อแถวรอ ก็มองไปเรื่อยเปื่อย จนไปเห็นว่าพี่เค้ามองเราอยู่ พอเรามองพี่เค้าก็เดินไปเลย ยังมีเรื่องอื่นอีก แต่กลัวยาวไป เราไว้ในนี้นะคะ [Spoil] คลิกเพื่อดูข้อความที่ซ่อนไว้
พี่เค้าชอบมานั่งที่ food court ตอนเย็นๆ ประมาณ 4.00-6.00 ค่ะ พอเราเริ่มจับทางได้ก็มานั่งมอง เหอๆ จริงๆเราแอบถ่ายรูปเค้าไว้ด้วย
[Spoil] คลิกเพื่อดูข้อความที่ซ่อนไว้
พอเราเปิดเทอมก็ไม่ได้เห็นพี่เค้าเลย จนมาวันนึงเรานั่งโต๊ะติดประตู ตอนนั้นมีคนลุกขึ้นจะไปข้างนอก เราก็มอง คือเป็นพี่เค้า เรามั่นใจว่าตอนนั้นเราต้องตาโตมากแน่ๆ เราเป็นพวก reaction ใหญ่อ่ะค่ะ555555 นี่นั่งงงแบบ.. เอ๊ะ ไม่ได้ตาฟาดใช่มั้ย พอพี่เค้ากลับเขข้ามา เราก็มองตาม ซักพักพี่เค้าหันมองมาทางเรา รีบก้มหน้าเลยค่ะ เรามั่นใจนะว่าไม่ได้คิดไปเอง เค้ามองเราจริงๆ ตอนนั้นคิดกับตัวเองอยู่ประมาณนี้ วันนั้นเราเลิกเรียนก่อนพี่เค้า ตอนจะออกจากห้องก็มองนะคะ ตอนนั้นคิดในใจว่า จะได้เจอกันเรื่อยๆแล้ว แต่ใครจะคิด นั่นแหละครั้งสุดท้ายที่เราได้เจอเค้า เราไม่แน่ใจเดือนเท่าไหร่ แต่เราคิดว่าน่าจะเป็นมิถุนา หลังจากนั้นพยายามหาพี่เค้ามากเลยค่ะ หาไม่เจอ ก็แหงสิ รู้แต่หน้าจะหาเจอได้ไง เราว่าพี่เค้าคงเข้ามหาลัยแล้วแน่ๆ
พี่เค้าเป็นคนแต่งตัว chill มาก เสื้อยืด รองเท้าแตะไรงี้ ใส่แว่น
เราคิดว่าพี่เค้าอยู่คอนโดแถวตึกที่เราเรียน อันนี้ไม่แน่ใจเลยค่ะ
ใครมีเพื่อนที่รู้จักประมาณนี้หลังไมค์ได้เลยนะคะ
ถ้าสมมติพี่มาเห็นอย่าโกรธเราเลยนะ เอาจริงๆเราอยากเจอพี่มากๆเลย
[Spoil] คลิกเพื่อดูข้อความที่ซ่อนไว้