ถ้ารู้ว่าอนาคตจะเป็นเช่นไร ตอนนี้เราควรตัดไฟแต่ต้นลมมั้ย ?

เมื่อเรารู้จักนิสัยจริงๆของใครซักคนแล้วรู้ตัวว่าถ้าคบต่อ เราต้องใช้ชีวิตกับคนคนนี้ไม่ได้แน่ๆ เมื่อความคิดและทัศนคติไม่ตรงกันเราควรตัดขาดเลิกออกมาเลยหรือเราต้องปรับส่วนไหน ซึ่งตอนนี้เราแก้ที่ตัวเราทุกอย่าง เราเปลี่ยนทุกสิ่งที่เขาไม่ชอบ เราพยายามหาจุดกึ่งกลางในความสัมพันธ์ แต่ผลที่ได้คือเรากลายเป็นฝ่ายที่ยอมมาโดยตลอด และขอโทษเขามาโดยตลอดเพื่อให้ได้จุดกึ่งกลางนั้น

          แต่ก่อนในเวลาที่เรารู้สึกเหนื่อยกับความรักครั้งนี้ เราจะงอแงอยากมีเขาข้างๆเราพยายามหาทางพูดให้เขาเข้าใจว่ารู้สึกแบบไหน แต่เขาไม่เคยฟังเลย ทันทีที่เราอ้างปากพูดออกไป เขาจะสวนกลับอย่างทันทีและจะพลิกสถานการณ์มาเป็นเราต้องฟังเขาแทนทุกครั้ง และเรื่องที่เราต้องการจะบอกเขาก็จบลงตรงนี้ด้วยความที่เรายอมอ่อน ยอมฟังเขา

           ความรู้สึกเราเก็บกดมาเรื่อยๆจนถึงตอนนี้ เราไม่อยากอธิบายความรู้สึกของเราให้เขาฟังอีกแล้ว เรารู้สึกว่าเขาเห็นแก่ตัวกับเราเหลือเกิน ความรักของเราตอนนี้ปกติ เขาไม่รู้เลยว่าเราเก็บความรู้สึกเฟลๆแบบนี้ไว้มากแค่ไหน ถ้าเราจะบอกเลิกเขาไปผลมันจะเป็นยังไง ถ้าเราบอกไปเราจะหลีกเลี่ยงการทะเลาะกันได้มั้ย เราจะแพ้คำพูดของเขาอีกหรือเปล่า มันยากจังเลยนะคะ

*แฟนเราอายุเยอะกว่าเรา 5 ปีค่ะ
*เราทั้งสองคนทำงานแล้ว และแยกกันอยู่ เจอกันเดือนละ 2 ครั้ง
*พ่อกับแม่เขาจะพูดกับเราเสมอไม่ว่าทะเลาะกันเรื่องอะไรให้เราฟังเขา เพราะเขาต้องการเป็นผู้นำ