เป็นเพียงการระบาย แต่ถ้ามีข้อแนะนำดีๆก็สามารถแนะนำผมได้นะครับ
ช่วงนี้ผมแพลนต่อปริญญาโทเพราะพึ่งมี reference จากบริษัทที่ทำงานอยู่ด้วย แต่ต้องมาชะงักเพราะว่าน้องสาวพึ่งเรียนจบแล้วมาอยู่ด้วยที่คอนโด ช่วงแรกๆดีใจครับ เพราะไม่เหงาแล้ว แต่ก็แค่ช่วงแรกๆนะครับ พื้นฐานของผมค่อนข้างมีปัญหากับครอบครัวอยู่พอสมควร เลยตั้งใจมากๆเพื่อที่จะให้เค้าพรูฟเราในรัดับที่ไม่ crisis มากเหมือนทุกวันนี้ ผมไม่ใช่คนที่ระเบียบหรือรักความสะอาดมากขนาดเจ้ากี้เจ้าการนะครับ แต่ว่าไม่ค่อยปล่อยให้ห้องรกเท่าไหร่ ชักโครกไม่ล้างบ้าง จานไม่ล้างบ้าง เส้นผมผู้หญิงเต็มห้องเลย บางทีพูดหรือฝากฝังให้เค้าทำความสะอาดให้ แต่กลับห้องมาก็เหมือนเดิมทั้งๆที่เราไม่ใช่คนทำให้สกปรกเลย ดุก็เหมือนเดิมนะครับ ฐานเงินเดือนของผมสูงกว่าน้องสาวพอสมควร เลยกลายเป็นเหตุที่เค้าไม่ยอมซื้อของเข้าห้องหรือจ่ายค่าใช้จ่ายต่างๆช่วยเราเลย แต่เค้าสามารถซื้อเสื้อผ้าและเครื่องสำอางค์ตลอด แต่โทรไปบอกกับทางบ้านก็เป็นผมที่โดนตำหนิอีกว่าไม่ยอมดูแลน้อง คุณแม่ก็พึ่งลาออกจากงานครับ เพราะว่าลูกๆเรียนจบทำงานกันหมดแล้วเลยตั้งใจจะให้ส่งเงินไปให้เค้า ผมเลยรู้สึกเหนื่อยมากๆเลยครับ (คุณพ่อกับคุณแม่แยกกันอยู่ครับแต่ไม่หย่ากัน เพราะหน้าที่การงานด้วย) บางทีทำงานกลับมาไม่ว่าเดือนนั้นจะไปต่างประเทศนานๆ หรือว่าอยู่ไทย กลับมาห้องเจอสภาพห้องและค่าใช้จ่ายที่รออยู่ก็ทำให้ไม่อยากอยู่แล้ว อยากไปหาห้องใหม่อยู่คนเดียวเหมือนกันครับ น้องสาวไม่ทำอะไรเลย และเค้าเป็นคนติดแฟนมาก บางทีผมต้องออกมานอนบนโซฟาน้ำตาซึมคนเดียวเพราะต้องการนอนพักผ่อน แต่เค้าติดแฟน วิดีโอคอลหากันตลอดเวลาทั้งที่บางทีหลับไปแล้วก็ยังคอลไว้อยู่ แฟนน้องสาวยังอยู่ในวัยนักศึกษาครับ ติดเกม นอนดึกเชียว คอลทิ้งไว้บางทีก็เสียงคีย์บอร์ดกดทั้งคืนครับ ผมรู้สึกหดหู่กับชีวิตตัวเองมากเลย เงินเก็บหมดเพราะครอบครัวเลยครับ เวลาพักผ่อนก็ไม่มี รับปริญญาน้องสาวผมก็จ่ายทั้งหมดเลย เคยคิดอยากจะมีแฟนครับ เผื่ออะไรหลายๆอย่างจะดีขึ้น แต่ต้องมาคุยโทรศัพท์กันช่วงที่เราต้องการพักหรือพาออกไปนู่นมานี่ แค่นี้ผมก็เหนื่อยแล้ว เลยเลิกติดต่อไป ผมควรทำอย่างไรดี ควรเก็บเงินสักก้อนไปให้แม่เค้าลงทุนทำอะไรสักอย่างดีไหมครับ หรือเก็บเงินสักก้อนไปซื้อห้องอยู่ใหม่เลยดี ผมรู้สึกว่ามันเกินลิมิตของตัวเองแล้วล่ะตอนนี้
ขอโทษที่บ่นยาวนะครับ และดึกมากแล้ว หมดฟีลย่อหน้าให้น่าอ่านน่ะครับ ยังไงจะติหรือเตือนหรือจะให้คำแนะนำผมยังไงก็ขอบคุณล่วงหน้าด้วยนะครับ ไม่รู้จะไปบ่นให้ใครฟังด้วยครับบางที พื้นฐานทางบ้านแต่ละคนอาจจะอบอุ่นไม่เท่ากัน แต่บางทีเรารู้สึกเหมือนกับว่าเค้าเป็นภาระของเราเลย
มีคนเคยชีวิตแย่ลงเพราะครอบครัวไหมครับ
ช่วงนี้ผมแพลนต่อปริญญาโทเพราะพึ่งมี reference จากบริษัทที่ทำงานอยู่ด้วย แต่ต้องมาชะงักเพราะว่าน้องสาวพึ่งเรียนจบแล้วมาอยู่ด้วยที่คอนโด ช่วงแรกๆดีใจครับ เพราะไม่เหงาแล้ว แต่ก็แค่ช่วงแรกๆนะครับ พื้นฐานของผมค่อนข้างมีปัญหากับครอบครัวอยู่พอสมควร เลยตั้งใจมากๆเพื่อที่จะให้เค้าพรูฟเราในรัดับที่ไม่ crisis มากเหมือนทุกวันนี้ ผมไม่ใช่คนที่ระเบียบหรือรักความสะอาดมากขนาดเจ้ากี้เจ้าการนะครับ แต่ว่าไม่ค่อยปล่อยให้ห้องรกเท่าไหร่ ชักโครกไม่ล้างบ้าง จานไม่ล้างบ้าง เส้นผมผู้หญิงเต็มห้องเลย บางทีพูดหรือฝากฝังให้เค้าทำความสะอาดให้ แต่กลับห้องมาก็เหมือนเดิมทั้งๆที่เราไม่ใช่คนทำให้สกปรกเลย ดุก็เหมือนเดิมนะครับ ฐานเงินเดือนของผมสูงกว่าน้องสาวพอสมควร เลยกลายเป็นเหตุที่เค้าไม่ยอมซื้อของเข้าห้องหรือจ่ายค่าใช้จ่ายต่างๆช่วยเราเลย แต่เค้าสามารถซื้อเสื้อผ้าและเครื่องสำอางค์ตลอด แต่โทรไปบอกกับทางบ้านก็เป็นผมที่โดนตำหนิอีกว่าไม่ยอมดูแลน้อง คุณแม่ก็พึ่งลาออกจากงานครับ เพราะว่าลูกๆเรียนจบทำงานกันหมดแล้วเลยตั้งใจจะให้ส่งเงินไปให้เค้า ผมเลยรู้สึกเหนื่อยมากๆเลยครับ (คุณพ่อกับคุณแม่แยกกันอยู่ครับแต่ไม่หย่ากัน เพราะหน้าที่การงานด้วย) บางทีทำงานกลับมาไม่ว่าเดือนนั้นจะไปต่างประเทศนานๆ หรือว่าอยู่ไทย กลับมาห้องเจอสภาพห้องและค่าใช้จ่ายที่รออยู่ก็ทำให้ไม่อยากอยู่แล้ว อยากไปหาห้องใหม่อยู่คนเดียวเหมือนกันครับ น้องสาวไม่ทำอะไรเลย และเค้าเป็นคนติดแฟนมาก บางทีผมต้องออกมานอนบนโซฟาน้ำตาซึมคนเดียวเพราะต้องการนอนพักผ่อน แต่เค้าติดแฟน วิดีโอคอลหากันตลอดเวลาทั้งที่บางทีหลับไปแล้วก็ยังคอลไว้อยู่ แฟนน้องสาวยังอยู่ในวัยนักศึกษาครับ ติดเกม นอนดึกเชียว คอลทิ้งไว้บางทีก็เสียงคีย์บอร์ดกดทั้งคืนครับ ผมรู้สึกหดหู่กับชีวิตตัวเองมากเลย เงินเก็บหมดเพราะครอบครัวเลยครับ เวลาพักผ่อนก็ไม่มี รับปริญญาน้องสาวผมก็จ่ายทั้งหมดเลย เคยคิดอยากจะมีแฟนครับ เผื่ออะไรหลายๆอย่างจะดีขึ้น แต่ต้องมาคุยโทรศัพท์กันช่วงที่เราต้องการพักหรือพาออกไปนู่นมานี่ แค่นี้ผมก็เหนื่อยแล้ว เลยเลิกติดต่อไป ผมควรทำอย่างไรดี ควรเก็บเงินสักก้อนไปให้แม่เค้าลงทุนทำอะไรสักอย่างดีไหมครับ หรือเก็บเงินสักก้อนไปซื้อห้องอยู่ใหม่เลยดี ผมรู้สึกว่ามันเกินลิมิตของตัวเองแล้วล่ะตอนนี้
ขอโทษที่บ่นยาวนะครับ และดึกมากแล้ว หมดฟีลย่อหน้าให้น่าอ่านน่ะครับ ยังไงจะติหรือเตือนหรือจะให้คำแนะนำผมยังไงก็ขอบคุณล่วงหน้าด้วยนะครับ ไม่รู้จะไปบ่นให้ใครฟังด้วยครับบางที พื้นฐานทางบ้านแต่ละคนอาจจะอบอุ่นไม่เท่ากัน แต่บางทีเรารู้สึกเหมือนกับว่าเค้าเป็นภาระของเราเลย