สวัสดีค่ะ พอดีเราอยากถามความเห็นทั้งคุณผู้ชาย และคุณผู้หญิงเลยค่ะ
เราอาจเขียนไม่ค่อยเก่ง งงๆบ้าง ขอโทษล่วงหน้านะคะ 555
คือตอนนี้เราแอบชอบคนๆนึงที่ทำงานค่ะ แอบชอบมาสักพักใหญ่ๆแล้ว เราอยู่คนละแผนก และคนละชั้นเลย งานของเราและเค้าแทบไม่ค่อยมีส่วนต้องเกี่ยวข้องกันเลย นานๆที่ถึงจะมีต้องติดต่อกับแผนกเค้า เราเคยคุยกันบ้างแต่เป็นเรื่องงานค่ะ
เรื่องมีอยู่ว่า...มีอยู่วันนึงบริษัทมีจัดกิจกรรมอบรมที่ชั้นเค้าค่ะ ทำให้เราต้องขึ้นไปชั้นเค้าบ่อยมาก และทุกครั้งที่เราขึ้นไป เราเห็นเค้าอยู่กับเพื่อนเค้า และเราก็มากับเพื่อนเราเช่นกัน เรารู้สึกว่ามีคนคอยมองเราอยู่ เราเลยหันไป และเราก็ไปสบตากับเค้าค่ะ ซึ่งวันนั้นประมาณ 2-3 รอบค่ะ ซึ่ง ณ ตอนนั้นเรารู้สึกว่าในใจเราหวั่นๆเริ่มคิดนิดหน่อยค่ะ แต่ก็คิดว่าคงไม่มีอะไร คงมองทั่วๆไป หลังจากนั้นประมาณ1อาทิตย์ เราเจอเค้าที่ฟู้ดคอร์ทตอนกลางวัน เราต่อแถวซื้อข้าวอยู่ แล้วเราหันหลังมาเราเจอเค้า เรายิ้มให้เค้าเต็มที่ และเค้าก็ยิ้มให้เราเต็มที่เช่นกัน ตั้งแต่วันนั้นเรารู้สึกได้เลยว่าเราแอบชอบเค้าจริงๆแล้ว ... เหตุการณ์ต่อมา เรากับเค้าเจอกันโดยบังเอิญ วันนั้นเราขึ้นไปติดต่องานที่ชั้นเค้าอีกนั้นละคะ แต่ก่อนจะลงมาชั้นเราเพื่อนเราอยากเข้าห้องน้ำ เราเลยเข้าไปกับเพื่อน เราคุยกับเพื่อนอย่างสนุก เฮฮากันค่ะในห้องน้ำ และเราเดินออกจากห้องน้ำก่อนเพื่อนค่ะ เรายังยิ้มค้างจากการที่คุยเล่นกับเพื่อนค่ะ ทำให้พอออกจากห้องน้ำมา เรายังยิ้มๆอยู่ค่ะ และเราดันเจอเค้าเดินมาพอดี ซึ่งเค้าก็ยิ้มค่ะ เราไม่รู้เค้ายิ้มให้เรา หรือ เค้าเดินยิ้มมาคนเดียวค่ะ มันคาดเดาไม่ได้เลยค่ะ เพราะเราเองยังยิ้มค้างจากที่คุยกับเพื่อนมาเลย แต่ของเราระยะทางมันใกล้มากแบบออกจากห้องน้ำมาก็เจอเค้าเลยค่ะ แต่ระยะทางที่เค้าเดินมามันไม่มีอะไรเลยค่ะ เช่น เพื่อนเค้า หรือ ใครสักคนเลยค่ะ แต่ในใจก็แอบหวังว่าเค้าจะยิ้มให้เราค่ะ 5555555555 วันนั้นยังไม่จบค่ะ หลังจากนั้นหลังเลิกงาน เรากับเพื่อนยืนคุยกันอยู่บนสถานีบีทีเอชค่ะ แล้วเราเจอเค้าเดินขึ้นบันไดสถานีมา ซึ่งตอนนั้นฟ้าเริ่มมืดแล้ว เรารู้สึกว่าเราเห็นเค้าเดินขึ้นมาแต่ก็ไม่แน่ใจว่าใช่เค้าไหม เราเลยมองค่ะ ซึ่งเค้าก็มองมาที่เรา เลยกลายเป็นจ้องตากันเลยค่ะ 2-3 วินาทีได้เลยค่ะ เรารุ้สึกครั้งนี้มันนานกว่าทุกครั้งค่ะ แต่ๆไม่ได้มีการยิ้มเลยค่ะ ทั้งเราและเค้า55 ด้วยความที่เพื่อนเรากำลังคุยเรื่องเศร้าๆ อยู่ด้วยค่ะ ตอนนั้นเราก็เป็นห่วงเพื่อนอยู่ แต่ก็อยากมองคนที่แอบชอบค่ะ55 ตอนแรกเรายอมรับค่ะเรามองเค้าเฉยๆ ไม่มีการยิ้ม แล้วพอเค้าไม่ยิ้มเลยทำให้เราไม่กล้าเริ่มยิ้มด้วยมั่งค่ะ (แอบเสียดาย ถ้าย้อนกลับไปจะยิ้มเลยค่ะ 555) ซึ่งเราก็ไม่รู้ว่าเค้าคิดอะไรอยู่ เราก็กลัวนะว่าเค้าจะคิดว่าเราแบบจ้องตาเค้า แบบมีอะไร มีเรื่องไรไหม เพราะเราเองเรายังกลัวเลยว่าเค้ามองเราแบบนั้น ไม่ยิ้ม เราทำไรผิดหรือป่าวววTT เรารู้สึกว่าความรู้สึกเราที่แอบชอบเค้ามีมากขึ้นทุกครั้งที่เจอกันค่ะ เราพยายามหักห้ามใจไม่อยากคิดอะไรเกินเลย ไม่อยากคาดหวัง พยายามบอกตัวเอง ทำให้ครั้งต่อมาเวลาเราเจอเค้า เราทำเป็นไม่เห็นเค้า เราทำเป็นคุยกับเพื่อนโดยไม่สนใจเค้าเลยค่ะ เราคิดว่าการทำแบบนี้จะทำให้เราถอยห่างจากเค้าได้ แต่จริงๆไม่เลย เราคิดผิดมาก
เรายังรู้สึกแอบชอบเค้า รู้สึกดีกับเค้าเหมือนเดิม เรากลับมาคิดทบทวน เราคิดว่าเราจะกลับมาทำตัวปกติ เป็นตัวของตัวเอง ถ้าเจอเค้าก็จะยิ้มให้เค้า (โดยปกติเราเป็นคนค่อนข้างเฟรนลี่เลยค่ะ จะยิ้มให้คนอื่นเสมอ) เราตั้งใจเลยค่ะ ว่าถ้าเจออีกจะยิ้มให้ ทำตัวปกติ แต่พอเราเจอเค้าอีก เรารู้สึกว่าเค้าไม่สนใจเราเลยค่ะ เหมือนทำเป็นไม่เห็นเรา เดินสวนกันเราพยายามมองหน้า สบตาเค้า แต่เค้าไม่มองหน้าเราเลยค่ะ TT ล่าสุดเรากับเพื่อนต้องไปติดต่องานกับแผนกเค้า เราถามงานเค้า เหมือนเค้าไม่ค่อยอยากตอบเราเลยค่ะ ถามคำ ตอบคำ ไม่มองหน้าเวลาพูดด้วยค่ะ เหมือนพยายามเลี่ยง หลบสายตาเรา แต่กับเพื่อนเราเค้าคุยปกติเลยค่ะ ยิ้มแย้ม ซึ่งเราแอบเฮิทมากค่ะ TT เราพยายามเอาใจเราถอยออกมาซึ่งเราเริ่มโอเค คือไม่คิดเรื่องเค้าเยอะเหมือนช่วงที่ผ่านมาค่ะ แต่ล่าสุดเรามีต้องติดต่องานแผนกเค้าค่ะ เราเลือกที่จะไปติดต่อกับพี่อีกคนค่ะ ซึ่งเค้าก็อยู่ระแหวกนั้น ขณะที่เรากำลังถามงานพี่อีกคน เค้าก็เดินเข้ามาและมาตอบ (อันนี้ก็แอบ งง ) ต่อมาในวันเดียวกัน เรายืนคุยกับเพื่อนเราหน้าบันไดหนีไฟตรงชั้นเค้า และเค้าเดินออกมากับกลุ่มเพื่อนตรงนั้นพอดี เรารู้สึกว่าเค้ามองมาที่เราเราเลยหันข้างไปมองเค้า และเราก็สบตากันอีก แต่เป็นระยะเวลาแปปเดียวค่ะ เพราะเพื่อนเราเรียกเราพอดี เราแอบชอบเค้าไม่มีคนรู้เลยค่ะ เราไม่ได้บอกใคร ไม่กล้าบอก เพราะเห็นเป็นที่ทำงาน ทุกอย่างดูยาก ลำบากไปหมด เราอยากรู้ค่ะว่าเค้ารู้สึกเหมือนที่เรารู้สึกไหม ลึกๆในใจเรารู้สึกว่าเค้าก็คิดกับเราค่ะ แต่เราไม่อยากเชื่อใน sense ตัวเอง เพราะเรื่องแบบนี้เรากลัวว่าบางทีเราอาจคิดเข้าข้างตัวเองมากเกินไปค่ะ เราไม่รู้ว่าเราควรทำไงต่อไป
อยากถามความเห็นค่ะว่าอาการแบบนี้เค้ามีใจให้เราไหมค่ะ
เราอาจเขียนไม่ค่อยเก่ง งงๆบ้าง ขอโทษล่วงหน้านะคะ 555
คือตอนนี้เราแอบชอบคนๆนึงที่ทำงานค่ะ แอบชอบมาสักพักใหญ่ๆแล้ว เราอยู่คนละแผนก และคนละชั้นเลย งานของเราและเค้าแทบไม่ค่อยมีส่วนต้องเกี่ยวข้องกันเลย นานๆที่ถึงจะมีต้องติดต่อกับแผนกเค้า เราเคยคุยกันบ้างแต่เป็นเรื่องงานค่ะ
เรื่องมีอยู่ว่า...มีอยู่วันนึงบริษัทมีจัดกิจกรรมอบรมที่ชั้นเค้าค่ะ ทำให้เราต้องขึ้นไปชั้นเค้าบ่อยมาก และทุกครั้งที่เราขึ้นไป เราเห็นเค้าอยู่กับเพื่อนเค้า และเราก็มากับเพื่อนเราเช่นกัน เรารู้สึกว่ามีคนคอยมองเราอยู่ เราเลยหันไป และเราก็ไปสบตากับเค้าค่ะ ซึ่งวันนั้นประมาณ 2-3 รอบค่ะ ซึ่ง ณ ตอนนั้นเรารู้สึกว่าในใจเราหวั่นๆเริ่มคิดนิดหน่อยค่ะ แต่ก็คิดว่าคงไม่มีอะไร คงมองทั่วๆไป หลังจากนั้นประมาณ1อาทิตย์ เราเจอเค้าที่ฟู้ดคอร์ทตอนกลางวัน เราต่อแถวซื้อข้าวอยู่ แล้วเราหันหลังมาเราเจอเค้า เรายิ้มให้เค้าเต็มที่ และเค้าก็ยิ้มให้เราเต็มที่เช่นกัน ตั้งแต่วันนั้นเรารู้สึกได้เลยว่าเราแอบชอบเค้าจริงๆแล้ว ... เหตุการณ์ต่อมา เรากับเค้าเจอกันโดยบังเอิญ วันนั้นเราขึ้นไปติดต่องานที่ชั้นเค้าอีกนั้นละคะ แต่ก่อนจะลงมาชั้นเราเพื่อนเราอยากเข้าห้องน้ำ เราเลยเข้าไปกับเพื่อน เราคุยกับเพื่อนอย่างสนุก เฮฮากันค่ะในห้องน้ำ และเราเดินออกจากห้องน้ำก่อนเพื่อนค่ะ เรายังยิ้มค้างจากการที่คุยเล่นกับเพื่อนค่ะ ทำให้พอออกจากห้องน้ำมา เรายังยิ้มๆอยู่ค่ะ และเราดันเจอเค้าเดินมาพอดี ซึ่งเค้าก็ยิ้มค่ะ เราไม่รู้เค้ายิ้มให้เรา หรือ เค้าเดินยิ้มมาคนเดียวค่ะ มันคาดเดาไม่ได้เลยค่ะ เพราะเราเองยังยิ้มค้างจากที่คุยกับเพื่อนมาเลย แต่ของเราระยะทางมันใกล้มากแบบออกจากห้องน้ำมาก็เจอเค้าเลยค่ะ แต่ระยะทางที่เค้าเดินมามันไม่มีอะไรเลยค่ะ เช่น เพื่อนเค้า หรือ ใครสักคนเลยค่ะ แต่ในใจก็แอบหวังว่าเค้าจะยิ้มให้เราค่ะ 5555555555 วันนั้นยังไม่จบค่ะ หลังจากนั้นหลังเลิกงาน เรากับเพื่อนยืนคุยกันอยู่บนสถานีบีทีเอชค่ะ แล้วเราเจอเค้าเดินขึ้นบันไดสถานีมา ซึ่งตอนนั้นฟ้าเริ่มมืดแล้ว เรารู้สึกว่าเราเห็นเค้าเดินขึ้นมาแต่ก็ไม่แน่ใจว่าใช่เค้าไหม เราเลยมองค่ะ ซึ่งเค้าก็มองมาที่เรา เลยกลายเป็นจ้องตากันเลยค่ะ 2-3 วินาทีได้เลยค่ะ เรารุ้สึกครั้งนี้มันนานกว่าทุกครั้งค่ะ แต่ๆไม่ได้มีการยิ้มเลยค่ะ ทั้งเราและเค้า55 ด้วยความที่เพื่อนเรากำลังคุยเรื่องเศร้าๆ อยู่ด้วยค่ะ ตอนนั้นเราก็เป็นห่วงเพื่อนอยู่ แต่ก็อยากมองคนที่แอบชอบค่ะ55 ตอนแรกเรายอมรับค่ะเรามองเค้าเฉยๆ ไม่มีการยิ้ม แล้วพอเค้าไม่ยิ้มเลยทำให้เราไม่กล้าเริ่มยิ้มด้วยมั่งค่ะ (แอบเสียดาย ถ้าย้อนกลับไปจะยิ้มเลยค่ะ 555) ซึ่งเราก็ไม่รู้ว่าเค้าคิดอะไรอยู่ เราก็กลัวนะว่าเค้าจะคิดว่าเราแบบจ้องตาเค้า แบบมีอะไร มีเรื่องไรไหม เพราะเราเองเรายังกลัวเลยว่าเค้ามองเราแบบนั้น ไม่ยิ้ม เราทำไรผิดหรือป่าวววTT เรารู้สึกว่าความรู้สึกเราที่แอบชอบเค้ามีมากขึ้นทุกครั้งที่เจอกันค่ะ เราพยายามหักห้ามใจไม่อยากคิดอะไรเกินเลย ไม่อยากคาดหวัง พยายามบอกตัวเอง ทำให้ครั้งต่อมาเวลาเราเจอเค้า เราทำเป็นไม่เห็นเค้า เราทำเป็นคุยกับเพื่อนโดยไม่สนใจเค้าเลยค่ะ เราคิดว่าการทำแบบนี้จะทำให้เราถอยห่างจากเค้าได้ แต่จริงๆไม่เลย เราคิดผิดมาก