ตามหัวข้อเลยคะ เราคิดหลายๆเรื่องในแง่ลบ ทั้งมีอารมณ์ที่รุนแรงขึ้นทุกวันเมื่อเจอสิ่งที่กวนใจ ชอบเก็บตัว ชอบคิดว่าคนรอบข้างไม่รัก ไม่มีใครเข้าใจ เราเลย เราเก็บทุกอย่างมาคิดอยู่คนเดียว จนบางทีก็คิดว่าอยากหายไปจากโลกนี้เลย และเผลอกรีดข้อมือและตามแขนขาตัวเอง เราไม่กล้าบอกเรื่องส่วนตัวหรือเรื่องพวกนี้กับใคร กลัวเขาหัวเราะเยอะว่าโง่ทำร้ายตัวเอง เราจะร่าเริงเมื่ออยู่กับคนอื่น แต่จะมาเป็นอีกคนเมื่ออยู่คนเดียว คิดถึงเรื่องที่เคยผ่านมาและร้องไห้ทุกคืน และเราเหมือนจะเสพติดความเจ็บปวด เวลาเศร้าเราจะเลือกการสักรูปต่างๆตามอารมณ์ตอนนั้น นี้เข่าข่ายโรคซึมเศร้าไหมคะ มีวิธีไหนจะแก้อาการแบบนี้ไหมคะ
อาการแบบนี้เข้าข่ายโรคซึมเศร้าไหมคะ