สวัสดีค่ะ พอดีมีเรื่องเครียดมากๆในชีวิตของตัวเองหาทางออกไม่ได้ เลยอยากขอความคิดเห็นของหลายๆคน
เรื่องคือ เรากับแฟนแต่งงานกันตั้งแต่เราอายุ 17 เราไม่ได้ท้องนะคะ ตอนแต่งเราก็ช่วยแฟนทำงานเก็บเงินเพื่อแต่งเราโดยที่บ้านเราก็คอยช่วยเหลือด้วย
คบกันมาถึงตอนนี้ เราอายุ 19 มีปัญหาตอนนี้คือ ต้องบอกก่อนว่าเรากับแฟนอยู่บ้านกับพ่อแม่ เรากับแฟนทำงานให้เงินแม่เราเก็บหมดเพราะว่าแม่จะเป็นคนดูแลค่าใช้จ่ายในบ้านและเรื่องต่างๆแม่จะจ่ายให้เรากับแฟนคนละ 120บาททุกวัน พอดี เมื่อปีที่แล้วแม่ได้ไปซื้อที่ เพราะว่ามันอยู่ใกล้ที่ทำงานของพวกเรา จะได้ไปมาสะดวกและสามารถพาตากับยายมาอยู่ด้วยได้ เรื่องมันก็เริ่มมีปัญหาตั้งแต่ปลายปีที่แล้ว เพราะเราเข้าเรียนมหาลัยด้วย ค่าใช้จ่ายมันเลยเพิ่มขึ้นคือค่าเทอม แต่เราก็ทำงานทุกวัน จันทร์ถึงเสาร์ ไปเรียนมหาลัยวันอาทิตย์นะคะ ก็เลยทำให้ค่าใช้จ่ายของแม่เพิ่มขึ้น เมื่อเดือนธันวาคมเรากับแฟนก็ตกลงอยากมีรถไว้เป็นของตัวเอง เราจึงเก็บเงินจากเงินที่แม่ให้วันละ120 ของเราและแฟนไว้เพื่อเป็นเงินไว้ออกรถคือเก็บอาทิตย์ละ 1000 เราเก็บแฟนเรา 340 ก็เหลือ500 ให้เขาใช้ทั้งอาทิตย์ ส่วนตัวเราเก็บ 660 เพื่อให้ได้เงินครบ 1000 เก็บต่ออาทิตย์ และเราก็หางานเสริมขายของไปอีกด้วย มาถึงต้นปีค่าใช้จ่ายของแม่เริ่มเยอะ เราจึงอยากช่วยแม่ด้วยการ ค่าใช้จ่ายของแฟนเราเล็กๆน้อยๆถ้าเราจ่ายได้เราจะจ่ายเอง ซึ้งเอาเงินที่เก็บมาจ่าย เพื่อช่วยแบ่งเบาแม่จากการที่ต้องคอยเก็บเงิน จ่ายค่างวดรถต่อเดือน ค่าประกัน พ่อ ตา ยาย ค่าใช้จ่ายต่างๆเรื่องรถ และค่าเทอมเราอีก และยังต้องเก็บเงินเพื่อถมที่ด้วย มาถึงตอนนี้แฟนเราเขาอยากได้รองเท้าทำงานคู่ใหม่ ซึ่งเมื่อเดือนมกราคม เราก็เพิ่งซื้อให้แต่เขาดันไปซ์้อรองเท้ามือ2 มันเลยพังง่าย วันนี้ 6-2-19 ก็เลยจะซื้อให้เขาใหม่ ซึ้งเขาก็บอกอีกว่ารองเท้าแตะมันขาดด้วย เราก็โอเคจะซื้อให้ ละเมื่อวันจันทร์ 4-2-19 เขาบอกอยากกินชาบู เราเห็นว่าอาทิตย์หน้าเป็นวันเกิดเราเราก็เลยโอเคจะพาไปเลี้ยง ทั้งๆที่อาทิตย์ที่แล้วเขาบอกอยากกินบุฟเฟ่ เราก็โอเคพาไปแล้ว ละเขาก็บอกอีกว่าจะไปหาพ่อจะไปดูหนังกับพ่อ เราก็เลยทนไม่ไหว เพราะค่าใช้จ่ายมันเยอะมากๆ จะกินก็พาไป อยากได้อะไรก็จะซื้อให้ เพราะเห็นว่ามันจำเป็นจริงๆ แต่คือจะไปหาพ่ออีก แล้วมันก็แบบรู้สึกค่าใช้จ่ายมันเยอะมาก เยอะเกินไปเราก็บ่นบอกแฟน เขาก็ว่าเราจะไปหาพ่อทำไมต้องมีปัญหา คือเราไม่มีหรอกแต่ค่าใช้จ่ายมันเยอะมากและมาตู้มเดียวเราเหนื่อย เขายังมาว่าเราอีก ว่าทำงานเงินก็ไม่ได้ใช้ เล่าให้ใครฟังก็ทุเรษ อนาถา..... เราเหนื่อยมาก ท้อกับชีวิต ทำงานจันทร์ถึงเสาร์อาทิตย์ก็ต้องเรียน งานพิเศษก็ต้องทำ ทุกวันนี้เราพยายามตั้งใจทำงานเพื่อไม่ให้โดนหันหน้าว่าได้ พยายามตั้งใจเรียนให้เกรดอยู่ที่ A กับ B+ ตลอด พยายามทำงานพิเศษเพื่อที่จะได้มีเงิน บางทีมันท้อ เครียดมาก เจออะไรแบบนี้แต่ก็ต้องทนต่อไปและยังต้องทำทุกอย่างให้ดี ทำไมชีวิตเราโตแล้วมันต้องเหนื่อยขนาดนี้ เหนื่อยท้อ ไม่รู้จะทำไงอยากบอกแม่ก็ไม่ได้กลัวจะเครียด แฟนก็ไม่เข้าใจ ขอความคิดเห็นทุกคนกับเรื่องนี้ทีนะคะ
ปัญหาครอบครัวที่หาทางออกไม่ได้
เรื่องคือ เรากับแฟนแต่งงานกันตั้งแต่เราอายุ 17 เราไม่ได้ท้องนะคะ ตอนแต่งเราก็ช่วยแฟนทำงานเก็บเงินเพื่อแต่งเราโดยที่บ้านเราก็คอยช่วยเหลือด้วย
คบกันมาถึงตอนนี้ เราอายุ 19 มีปัญหาตอนนี้คือ ต้องบอกก่อนว่าเรากับแฟนอยู่บ้านกับพ่อแม่ เรากับแฟนทำงานให้เงินแม่เราเก็บหมดเพราะว่าแม่จะเป็นคนดูแลค่าใช้จ่ายในบ้านและเรื่องต่างๆแม่จะจ่ายให้เรากับแฟนคนละ 120บาททุกวัน พอดี เมื่อปีที่แล้วแม่ได้ไปซื้อที่ เพราะว่ามันอยู่ใกล้ที่ทำงานของพวกเรา จะได้ไปมาสะดวกและสามารถพาตากับยายมาอยู่ด้วยได้ เรื่องมันก็เริ่มมีปัญหาตั้งแต่ปลายปีที่แล้ว เพราะเราเข้าเรียนมหาลัยด้วย ค่าใช้จ่ายมันเลยเพิ่มขึ้นคือค่าเทอม แต่เราก็ทำงานทุกวัน จันทร์ถึงเสาร์ ไปเรียนมหาลัยวันอาทิตย์นะคะ ก็เลยทำให้ค่าใช้จ่ายของแม่เพิ่มขึ้น เมื่อเดือนธันวาคมเรากับแฟนก็ตกลงอยากมีรถไว้เป็นของตัวเอง เราจึงเก็บเงินจากเงินที่แม่ให้วันละ120 ของเราและแฟนไว้เพื่อเป็นเงินไว้ออกรถคือเก็บอาทิตย์ละ 1000 เราเก็บแฟนเรา 340 ก็เหลือ500 ให้เขาใช้ทั้งอาทิตย์ ส่วนตัวเราเก็บ 660 เพื่อให้ได้เงินครบ 1000 เก็บต่ออาทิตย์ และเราก็หางานเสริมขายของไปอีกด้วย มาถึงต้นปีค่าใช้จ่ายของแม่เริ่มเยอะ เราจึงอยากช่วยแม่ด้วยการ ค่าใช้จ่ายของแฟนเราเล็กๆน้อยๆถ้าเราจ่ายได้เราจะจ่ายเอง ซึ้งเอาเงินที่เก็บมาจ่าย เพื่อช่วยแบ่งเบาแม่จากการที่ต้องคอยเก็บเงิน จ่ายค่างวดรถต่อเดือน ค่าประกัน พ่อ ตา ยาย ค่าใช้จ่ายต่างๆเรื่องรถ และค่าเทอมเราอีก และยังต้องเก็บเงินเพื่อถมที่ด้วย มาถึงตอนนี้แฟนเราเขาอยากได้รองเท้าทำงานคู่ใหม่ ซึ่งเมื่อเดือนมกราคม เราก็เพิ่งซื้อให้แต่เขาดันไปซ์้อรองเท้ามือ2 มันเลยพังง่าย วันนี้ 6-2-19 ก็เลยจะซื้อให้เขาใหม่ ซึ้งเขาก็บอกอีกว่ารองเท้าแตะมันขาดด้วย เราก็โอเคจะซื้อให้ ละเมื่อวันจันทร์ 4-2-19 เขาบอกอยากกินชาบู เราเห็นว่าอาทิตย์หน้าเป็นวันเกิดเราเราก็เลยโอเคจะพาไปเลี้ยง ทั้งๆที่อาทิตย์ที่แล้วเขาบอกอยากกินบุฟเฟ่ เราก็โอเคพาไปแล้ว ละเขาก็บอกอีกว่าจะไปหาพ่อจะไปดูหนังกับพ่อ เราก็เลยทนไม่ไหว เพราะค่าใช้จ่ายมันเยอะมากๆ จะกินก็พาไป อยากได้อะไรก็จะซื้อให้ เพราะเห็นว่ามันจำเป็นจริงๆ แต่คือจะไปหาพ่ออีก แล้วมันก็แบบรู้สึกค่าใช้จ่ายมันเยอะมาก เยอะเกินไปเราก็บ่นบอกแฟน เขาก็ว่าเราจะไปหาพ่อทำไมต้องมีปัญหา คือเราไม่มีหรอกแต่ค่าใช้จ่ายมันเยอะมากและมาตู้มเดียวเราเหนื่อย เขายังมาว่าเราอีก ว่าทำงานเงินก็ไม่ได้ใช้ เล่าให้ใครฟังก็ทุเรษ อนาถา..... เราเหนื่อยมาก ท้อกับชีวิต ทำงานจันทร์ถึงเสาร์อาทิตย์ก็ต้องเรียน งานพิเศษก็ต้องทำ ทุกวันนี้เราพยายามตั้งใจทำงานเพื่อไม่ให้โดนหันหน้าว่าได้ พยายามตั้งใจเรียนให้เกรดอยู่ที่ A กับ B+ ตลอด พยายามทำงานพิเศษเพื่อที่จะได้มีเงิน บางทีมันท้อ เครียดมาก เจออะไรแบบนี้แต่ก็ต้องทนต่อไปและยังต้องทำทุกอย่างให้ดี ทำไมชีวิตเราโตแล้วมันต้องเหนื่อยขนาดนี้ เหนื่อยท้อ ไม่รู้จะทำไงอยากบอกแม่ก็ไม่ได้กลัวจะเครียด แฟนก็ไม่เข้าใจ ขอความคิดเห็นทุกคนกับเรื่องนี้ทีนะคะ