เผมกับเขาเรียนห้องเดียวกันคับที่วิทาลัยแห่งหนึ่ง ยอมรับคับว่าชอบเขามาได้แต่คิดไม่กล้าไม่คุยอะไรมากเพราะรู้ตัวดีว่าเราไม่มีวันเป็นไปไหน เราออกจากที่วิทายลัยเสียก่อน ทำให้เราไม่ได้เจอการอีกนานพอมากๆๆๆ ผมเองก็เรียนจนจบ ปวส. ที่นั้น ตอนเรียนผมก็เคยมีความรักกับผู้ชายคนหนึ่งสุดท้ายก็พังผมเลยไม่กล้ารักใครอีก ได้แต่เรียนและทำงานตอนเรียน ลืมคิดถึงเขาคนนั้นที่แอบชอบ เราก็อายนะมีเพื่อนในห้องมันจับว่าอากาศผมออกเวลาเจอหน้ามันหน้าก็แดงสั้นไปหมดจะไปบอกเขา พอเขารู้เขาก็ไม่แสดงอะไร จนเขามีเหตุจำเป็นตอนออกจากการเรียนหลังจากนั้นผมกับเขาก็เจอกันอีกเลย ผมก็รู้มาตลอดและว่าเขาอยู่ไหนทำงานอะไร แต่ได้แต่รู้ครับไม่กล้าทำอะไรไปมากกว่านี้ ผมเองก็ทำได้แค่คิด จนอยู่มาวันหนึ่งผมกับเขาก็เจอกันผมเป็นคนเข้าไปทักเขาก่อนไม่คิดอะไรมากตอนนั้นครับแล้วก็ขอเบอร์เขาก่อนก็โทรไปหาแล้วคุยกับแบบเพื่อนนะ
ครับโทรไปครั้งเดียวก็ไม่เคยโทรไปเลย
ตอนเรียนผมกับเขาก็ได้คุยกันในFacebook
แบบเพื่อนนะคับ แล้วผมก็ทำงานของผมไปอีกหลายปีเลยคับกว่าผมจะได้เจอเขาอีก
จนอยู่มาว่าได้เขาได้เสียคนที่เขารักไปผมเองก็รู้ผมก็ไปงานนะครับผมกับเขาได้ถ่ายรูปกับเขาเป็นครั้งแรกผมเองก็ตื่นเต้นไม่ใช่น้อยแล้วแอบเห็นเขาร้องให้ผมทำได้แต่มองทำอะไรไม่ได้คับ
เพราะผมรู้ตัวเองผมเป็นได้แค่เพื่อนก็ดีเท่าไรแล้ว ผมแอบหนีงานไปงานจนหัวหน้ารู้ผมเองก็โดนออกจากงาน ผมไม่เสียใจเลยครับ
ผมก็หางานใหม่จนได้ทำงาน
อีกหลายปีกว่าจะเจอกับเขาอีกแต่ผมไม่เคยได้ติดต่อผมเขากับนะทำได้แต่คิดถึงเท่านั้นแต่ผมเองก็ไม่มีใครนะครับ ได้แต่ชื้อกินเอาให้ทำงัยละเราก็คันเป็นนะ แต่ไม่เบือนะครับ
จนมีอยู่วันนี้ปี 2018 ผมต้องดูแลตาผมที่ป่วยผมต้องออกจากงานประจำมาดูแลตาคับที่ป่วยที่โรงบาล ตาป่วยอยู่หลายเดือนคับ
จนผมได้เจอกับเขาผมก็ทักเขาก่อนด้วย
ผมดีใจครับ ดีใจที่เขาคุยกับเราด้วยครับถึงในรู้คับว่าเขาทำงานที่นั้น เขาเป็นเด็กหลังห้องที่ได้ทำงานอยู่ที่ราชการ แต่ก็มีมีแหตุการณ์ตาผมอาการดีมาหมอก็ให้กลับบ้านครับรักษามาเป็นเวลา 7 เดือนคับ แล้วผมก็ป่วยจนไม่ได้กลับแต่โดนย้ายตึกรักษาผมในใจผมคงหนีจากมันไปอีกคับแอบดีใจนะดีแล้วไม่ต้องเจอกันอีกครับ
แล้วเกิดไปเจอเขาอีกที่ตึกนั้นอีกเขาก็ย้ายมาประจำที่ห้องที่ตาผมพักรักษาพอดีในใจดีใจครับ ผมเองก็บอกกับเขาไปตรงครับว่า
กุชอบนะ มันรู้ครับแต่มันบอกว่ากับกุเป็นเพื่อนกันดีแล้ว ผมเองก็ขอไลน์แล้วเราก็โทรคุยกับแบบเพื่อนนะครับจนตรงผมไกลับไปรักษาตัวที่บ้านครับผมก็คุยกับเขาจะทุกวัน
ครับผมดีใจจนทำอะไรแล้วมีความสุขมากครับบอกเลยถึงได้แค่เพื่อนกันก็ดีแล้วครับและอยู่มาวันหนึ่งเขาบอกไปหาที่บ้านเขาสีผมเองก็ไม่กล้าที่จะไปคับจนเรามาตะไม่เป็นไรคับผมก็ไปแล้วก็ผมเองกับชื้อไก่kFcไปกินกันเขาช่วยผมออกเงินระและก่อนไก่จะหมดแล้วมันเหลือไก่อยู่ชั้นหนึ่งผมให้มันกินมันก็แบ่งให้ผมกินด้วย
คิดไม่ถึงว่ามันจะรู้จักการแบ่งปันกับคนอื่นเป็นด้วยครับและอีก2และ3มันเองก็ให้ผมไปที่บ้านมันอีกก็เหมือนเคยคับไปกินKFCแล้วผมกับมันก็ นั้ง คุยแล้วมันจะเอาโทรสับผมไปดูว่าผมมีคุยกับใครบางจนมันเห็นว่าผมไปแอบชื้อกินครับ
มันแสดงเหมือนไม่ชอบแล้วมันก็เข้ามาจับหน้าอกผมผมอ้วนคับผมเลยตกใจทำไรเกรงใจกุนิ มันมันก็ลงมือข่มขืนผมด้วยความที่ผมตกใจมากคิดไม่ถึงจะมีวันนี้ผมตกใจผมเลยบอกกับมันว่าทำแบบนี้มันจะเสียเพื่อนนะ
กุรักแต่ไม่รักกุกุไม่ให้จนผมบอกกับมันว่าเป็นแฟนกับกุก่อนแล้วกุให้มันบอกว่าได้วันเดียวผมก็ยอมและวันนี้ผมจำได้ดีผมเสียตัวให้มันวันเกิดแม่ผมพอดี ผมมันเลวเองด้วย ในใจฝันที่เป็นจริงแล้วดีใจด้วยและมันก็เปลี่ยนไปเหมือคนไม่เคยรู้จักผมมาก่อนครับ
ผมเสียใจมากครับแล้วได้ส่งเพลงอะไรก็ยอมให้มันสุดท้ายมันลบไลน์ผมและล็อกผมทุกช่องทางที่จะคุยกับมันผมเสียมากบอกเลยจนอยู่มาตาผมก้ป่วยจนได้ไปอยู่โรงบาลอีกผมแต่ผมได้ไปอยู่คนละชั้นที่มันดูแลนะครับ
และผมก็ไปเจอที่ที่บันไดผมบอกว่าเรากลับมาเป็นเพือนกันได้มันเองก็เดินหนีผมก็ไม่ตามเพราะต้องกลับไปดูแลตาครับเพราะชั้นที่ผม
แล้วผมต้องย้ายชั้นไปอยู่ชั้นที่มันดูแลที่ย้ายเพราะกลางคือผมไม่ได้นอนเลยเสียงเด็กร้องจนรำราญและขอย้ายครับ จนได้ย้ายผมก็ดีใจได้เจอมันอีกในสถานะเพื่อนแต่มันก็ขอขอโทรสับผมไปดูอะไรอีกมากมายผมก็ให้ไปก็เองก็แอบคุยกับคนอื่นที่จนได้ลืมมันครับ แล้วเราก็ดีใจแล้วงงครับ แล้วมันบอกว่าอยากได้กุต้องจ่ายเงินผมก็จ่ายสิครับผมชอบอยู่ด้วยคับตาผมเข้าออกโรงบาลเป็นว่าเล่นเลยครับ
ผมเองก็ชื้อมันจริงๆครับยอมรับคนมันรักนิครับ
มันไม่เคยรักผมเลยมันแกเงียนนิครับผมก็รู้
และอยู่มาวันหนึ่งตาผมก็อากาศหนักจนท่านจากไประหว่างนั้นมันก็เดินมาหากุให้กำลังใจนะผมก็ดีใจครับพอรุ่งเช้าตาตาผมก็อากาศไม่ดีจนท่านจากไปก็ไปเสียที่บ้านนะครับ
และผมกลับไปบอกงานตากับมันครับ
และคำสุท้ายจากบอกขอเขาคือ โชดดีนะเพือน
มันก็ไม่มางานตาผมครับผมก็รอมันมาสุดท้ายมันก็ไม่มาครับ ผมก็เสียใจมากครับทำได้แต่ยอมรับผมคงมาสุดทางแล้วครับ
และผมกับเขาก็จาการตลอดครับ
ผมเองก็ทำได้แต่ยอมรับความจริงครับว่าตอนจาก เรื่องเรวของผมมันเจ็บและจำเป็นประการณ์ครับ
เคยมีอะไรกับเพือน ที่ไม่คิดว่าจะมีโอกาสนั้นมั้ย ผมเป็นเกย์ช่วยเขาชายแท้
ครับโทรไปครั้งเดียวก็ไม่เคยโทรไปเลย
ตอนเรียนผมกับเขาก็ได้คุยกันในFacebook
แบบเพื่อนนะคับ แล้วผมก็ทำงานของผมไปอีกหลายปีเลยคับกว่าผมจะได้เจอเขาอีก
จนอยู่มาว่าได้เขาได้เสียคนที่เขารักไปผมเองก็รู้ผมก็ไปงานนะครับผมกับเขาได้ถ่ายรูปกับเขาเป็นครั้งแรกผมเองก็ตื่นเต้นไม่ใช่น้อยแล้วแอบเห็นเขาร้องให้ผมทำได้แต่มองทำอะไรไม่ได้คับ
เพราะผมรู้ตัวเองผมเป็นได้แค่เพื่อนก็ดีเท่าไรแล้ว ผมแอบหนีงานไปงานจนหัวหน้ารู้ผมเองก็โดนออกจากงาน ผมไม่เสียใจเลยครับ
ผมก็หางานใหม่จนได้ทำงาน
อีกหลายปีกว่าจะเจอกับเขาอีกแต่ผมไม่เคยได้ติดต่อผมเขากับนะทำได้แต่คิดถึงเท่านั้นแต่ผมเองก็ไม่มีใครนะครับ ได้แต่ชื้อกินเอาให้ทำงัยละเราก็คันเป็นนะ แต่ไม่เบือนะครับ
จนมีอยู่วันนี้ปี 2018 ผมต้องดูแลตาผมที่ป่วยผมต้องออกจากงานประจำมาดูแลตาคับที่ป่วยที่โรงบาล ตาป่วยอยู่หลายเดือนคับ
จนผมได้เจอกับเขาผมก็ทักเขาก่อนด้วย
ผมดีใจครับ ดีใจที่เขาคุยกับเราด้วยครับถึงในรู้คับว่าเขาทำงานที่นั้น เขาเป็นเด็กหลังห้องที่ได้ทำงานอยู่ที่ราชการ แต่ก็มีมีแหตุการณ์ตาผมอาการดีมาหมอก็ให้กลับบ้านครับรักษามาเป็นเวลา 7 เดือนคับ แล้วผมก็ป่วยจนไม่ได้กลับแต่โดนย้ายตึกรักษาผมในใจผมคงหนีจากมันไปอีกคับแอบดีใจนะดีแล้วไม่ต้องเจอกันอีกครับ
แล้วเกิดไปเจอเขาอีกที่ตึกนั้นอีกเขาก็ย้ายมาประจำที่ห้องที่ตาผมพักรักษาพอดีในใจดีใจครับ ผมเองก็บอกกับเขาไปตรงครับว่า
กุชอบนะ มันรู้ครับแต่มันบอกว่ากับกุเป็นเพื่อนกันดีแล้ว ผมเองก็ขอไลน์แล้วเราก็โทรคุยกับแบบเพื่อนนะครับจนตรงผมไกลับไปรักษาตัวที่บ้านครับผมก็คุยกับเขาจะทุกวัน
ครับผมดีใจจนทำอะไรแล้วมีความสุขมากครับบอกเลยถึงได้แค่เพื่อนกันก็ดีแล้วครับและอยู่มาวันหนึ่งเขาบอกไปหาที่บ้านเขาสีผมเองก็ไม่กล้าที่จะไปคับจนเรามาตะไม่เป็นไรคับผมก็ไปแล้วก็ผมเองกับชื้อไก่kFcไปกินกันเขาช่วยผมออกเงินระและก่อนไก่จะหมดแล้วมันเหลือไก่อยู่ชั้นหนึ่งผมให้มันกินมันก็แบ่งให้ผมกินด้วย
คิดไม่ถึงว่ามันจะรู้จักการแบ่งปันกับคนอื่นเป็นด้วยครับและอีก2และ3มันเองก็ให้ผมไปที่บ้านมันอีกก็เหมือนเคยคับไปกินKFCแล้วผมกับมันก็ นั้ง คุยแล้วมันจะเอาโทรสับผมไปดูว่าผมมีคุยกับใครบางจนมันเห็นว่าผมไปแอบชื้อกินครับ
มันแสดงเหมือนไม่ชอบแล้วมันก็เข้ามาจับหน้าอกผมผมอ้วนคับผมเลยตกใจทำไรเกรงใจกุนิ มันมันก็ลงมือข่มขืนผมด้วยความที่ผมตกใจมากคิดไม่ถึงจะมีวันนี้ผมตกใจผมเลยบอกกับมันว่าทำแบบนี้มันจะเสียเพื่อนนะ
กุรักแต่ไม่รักกุกุไม่ให้จนผมบอกกับมันว่าเป็นแฟนกับกุก่อนแล้วกุให้มันบอกว่าได้วันเดียวผมก็ยอมและวันนี้ผมจำได้ดีผมเสียตัวให้มันวันเกิดแม่ผมพอดี ผมมันเลวเองด้วย ในใจฝันที่เป็นจริงแล้วดีใจด้วยและมันก็เปลี่ยนไปเหมือคนไม่เคยรู้จักผมมาก่อนครับ
ผมเสียใจมากครับแล้วได้ส่งเพลงอะไรก็ยอมให้มันสุดท้ายมันลบไลน์ผมและล็อกผมทุกช่องทางที่จะคุยกับมันผมเสียมากบอกเลยจนอยู่มาตาผมก้ป่วยจนได้ไปอยู่โรงบาลอีกผมแต่ผมได้ไปอยู่คนละชั้นที่มันดูแลนะครับ
และผมก็ไปเจอที่ที่บันไดผมบอกว่าเรากลับมาเป็นเพือนกันได้มันเองก็เดินหนีผมก็ไม่ตามเพราะต้องกลับไปดูแลตาครับเพราะชั้นที่ผม
แล้วผมต้องย้ายชั้นไปอยู่ชั้นที่มันดูแลที่ย้ายเพราะกลางคือผมไม่ได้นอนเลยเสียงเด็กร้องจนรำราญและขอย้ายครับ จนได้ย้ายผมก็ดีใจได้เจอมันอีกในสถานะเพื่อนแต่มันก็ขอขอโทรสับผมไปดูอะไรอีกมากมายผมก็ให้ไปก็เองก็แอบคุยกับคนอื่นที่จนได้ลืมมันครับ แล้วเราก็ดีใจแล้วงงครับ แล้วมันบอกว่าอยากได้กุต้องจ่ายเงินผมก็จ่ายสิครับผมชอบอยู่ด้วยคับตาผมเข้าออกโรงบาลเป็นว่าเล่นเลยครับ
ผมเองก็ชื้อมันจริงๆครับยอมรับคนมันรักนิครับ
มันไม่เคยรักผมเลยมันแกเงียนนิครับผมก็รู้
และอยู่มาวันหนึ่งตาผมก็อากาศหนักจนท่านจากไประหว่างนั้นมันก็เดินมาหากุให้กำลังใจนะผมก็ดีใจครับพอรุ่งเช้าตาตาผมก็อากาศไม่ดีจนท่านจากไปก็ไปเสียที่บ้านนะครับ
และผมกลับไปบอกงานตากับมันครับ
และคำสุท้ายจากบอกขอเขาคือ โชดดีนะเพือน
มันก็ไม่มางานตาผมครับผมก็รอมันมาสุดท้ายมันก็ไม่มาครับ ผมก็เสียใจมากครับทำได้แต่ยอมรับผมคงมาสุดทางแล้วครับ
และผมกับเขาก็จาการตลอดครับ
ผมเองก็ทำได้แต่ยอมรับความจริงครับว่าตอนจาก เรื่องเรวของผมมันเจ็บและจำเป็นประการณ์ครับ