เราจะเกริ่นนิดหน่อยนะคะ
เราเคยมีแฟนที่รักกันมาก มากๆ เรียกได้ว่าอยากใช้ชีวิตอยู่ด้วยเลยค่ะ รู้สึกว่าคนนี้ใช่มากๆ วางแผนอนาคตไว้หมดทุกอย่าง อยากให้เขาเป็นคนสุดท้าย(อาจจะเพราะด้วยความเด็กของเราทั้งคู่ด้วยค่ะ ตอนนั้นเราม.6 แฟนม.4ค่ะ) แต่เพราะระยะทางทำให้ทุกอย่างมันแย่ลงๆๆๆ จนต่างฝ่ายต่างเหนื่อย และการเดินทางของความรักก็สิ้นสุดในระยะเวลาเพียง 1ปี
มันอาจจะดูเป็นความรักเด็กน้อยใช่ไหมคะ แต่จริงๆแล้ว ความรักเด็กน้อยนี้แหละที่ทำให้เราสงสัยว่าเรากำลังจะเป็นโรคกลัวความรักหรือป่าว ซึ่งตอนนี้เราเลิกกันมาได้ปีกว่าๆแล้วค่ะ หลังจากที่เลิกกันก็มีคนมาจีบเราเยอะเหมือนกันค่ะ เช่น มาในแบบที่ชอบเราก่อน คุยไปคุยมา พอเราเริ่มเปิดใจ เอ้าอีนี่ ไปชอบคนอื่นสะงั้น เรียกได้ว่า สตั้นและเจ็บใจมากๆค่ะ เพราะตอนแรกกะว่าจะปิดใจหลังจากเลิกกับแฟน แต่เห็นว่าเป็นคนดีเลยเปิดใจให้ ดู ดูมันทำ!! ต่อมาก็มีคนที่มีแฟนอยู่แล้วมาจีบ ตอนแรกเราไม่รู้ค่ะ เราก็คุยขำๆเพราะเราไม่ได้สนใจเลยว่าจะมีใครมาจีบไหม แต่แฟนเขาทักเรามาค่ะ เรานี่กลัวและตกใจมาก ทำให้เราอคติกับผู้ชายขึ้นมาเลยค่ะ หลังจากนั้นก็มีคนมาจีบอีก คุยกันได้เดือนเดียวเราก็เบื่อค่ะ เพราะเราเริ่มงี่เง่าค่ะแต่ไม่ได้บอกเขาเพราะเขาก็ไม่ได้บอกว่าชอบเราหรืออะไร เราไม่ชอบที่เรางี่เง่าค่ะเราออกมา หลังจากนั้นก็โดนผู้ชายม่ออีก เราเลยชั่งมันเรื่องความรัก มองผู้ชายหล่อๆ อาหารตาทั่วไป และทำตัวบ้าไปเลยเพื่อไม่ให้ใครมาจีบเรา แต่มาตอนนี้เราเริ่มรู้สึกตัวว่าเราพูดเรื่องแฟนเก่าบ่อยมาก แล้วพอนึกถึงวันที่เลิกกัน มันเจ็บเหมือนเพิ่งจะผ่านมาเมื่อวานเลยค่ะ เราเลยคิดว่าหรือจริงๆแล้วเราจะแค่เหงา เราเลยไปหาผู้ชายที่เหงาเหมือนกันมาคุยค่ะ ท้ายที่สุดก็ไม่พ้น1วันหรือภายในไม่กี่ชั่วโมง นี่คือเรื่องราวคร่าวๆค่ะ
อาการต่างๆที่ทำให้เราเริ่มสงสัยว่าเราเป็นโรคกลัวความรักหรือป่าว?
-ถ้ารู้สึกว่าตัวเองกำลังถลำลึก เริ่มรู้สึก จะรีบหนีออกมา
-พาตัวเองไปเจอความรักแล้วก็วิ่งหนีออกมา
-พอเริ่มจินตนาการว่าตัวเองมีความรักแล้วต้องเจ็บเราก็ไม่ไหวค่ะ แค่นึกว่าต้องไปเจ็บแบบวันที่เลิกกับแฟนเก่าก็ขออยู่นิ่งๆดีกว่า
-อยากมีแฟนค่ะ แต่คุยไปคุยมาให้เขาเป็นเพื่อนพี่น้องดีกว่า
-วาดภาพแฟนใหม่ไว้สูงมาก แต่ในขณะเดียวกันก็คิดว่าตัวเองไม่มีค่าพอสำหรับใคร
จะเห็นได้ว่าเรากลับไปกลับมาใช่ไหมคะ นี่แหละเราถึงสงสัย ฝากตอบทีค่ะะ แงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงง
เราเป็นโรคกลัวความรักหรือป่าวคะ?
เราเคยมีแฟนที่รักกันมาก มากๆ เรียกได้ว่าอยากใช้ชีวิตอยู่ด้วยเลยค่ะ รู้สึกว่าคนนี้ใช่มากๆ วางแผนอนาคตไว้หมดทุกอย่าง อยากให้เขาเป็นคนสุดท้าย(อาจจะเพราะด้วยความเด็กของเราทั้งคู่ด้วยค่ะ ตอนนั้นเราม.6 แฟนม.4ค่ะ) แต่เพราะระยะทางทำให้ทุกอย่างมันแย่ลงๆๆๆ จนต่างฝ่ายต่างเหนื่อย และการเดินทางของความรักก็สิ้นสุดในระยะเวลาเพียง 1ปี
มันอาจจะดูเป็นความรักเด็กน้อยใช่ไหมคะ แต่จริงๆแล้ว ความรักเด็กน้อยนี้แหละที่ทำให้เราสงสัยว่าเรากำลังจะเป็นโรคกลัวความรักหรือป่าว ซึ่งตอนนี้เราเลิกกันมาได้ปีกว่าๆแล้วค่ะ หลังจากที่เลิกกันก็มีคนมาจีบเราเยอะเหมือนกันค่ะ เช่น มาในแบบที่ชอบเราก่อน คุยไปคุยมา พอเราเริ่มเปิดใจ เอ้าอีนี่ ไปชอบคนอื่นสะงั้น เรียกได้ว่า สตั้นและเจ็บใจมากๆค่ะ เพราะตอนแรกกะว่าจะปิดใจหลังจากเลิกกับแฟน แต่เห็นว่าเป็นคนดีเลยเปิดใจให้ ดู ดูมันทำ!! ต่อมาก็มีคนที่มีแฟนอยู่แล้วมาจีบ ตอนแรกเราไม่รู้ค่ะ เราก็คุยขำๆเพราะเราไม่ได้สนใจเลยว่าจะมีใครมาจีบไหม แต่แฟนเขาทักเรามาค่ะ เรานี่กลัวและตกใจมาก ทำให้เราอคติกับผู้ชายขึ้นมาเลยค่ะ หลังจากนั้นก็มีคนมาจีบอีก คุยกันได้เดือนเดียวเราก็เบื่อค่ะ เพราะเราเริ่มงี่เง่าค่ะแต่ไม่ได้บอกเขาเพราะเขาก็ไม่ได้บอกว่าชอบเราหรืออะไร เราไม่ชอบที่เรางี่เง่าค่ะเราออกมา หลังจากนั้นก็โดนผู้ชายม่ออีก เราเลยชั่งมันเรื่องความรัก มองผู้ชายหล่อๆ อาหารตาทั่วไป และทำตัวบ้าไปเลยเพื่อไม่ให้ใครมาจีบเรา แต่มาตอนนี้เราเริ่มรู้สึกตัวว่าเราพูดเรื่องแฟนเก่าบ่อยมาก แล้วพอนึกถึงวันที่เลิกกัน มันเจ็บเหมือนเพิ่งจะผ่านมาเมื่อวานเลยค่ะ เราเลยคิดว่าหรือจริงๆแล้วเราจะแค่เหงา เราเลยไปหาผู้ชายที่เหงาเหมือนกันมาคุยค่ะ ท้ายที่สุดก็ไม่พ้น1วันหรือภายในไม่กี่ชั่วโมง นี่คือเรื่องราวคร่าวๆค่ะ
อาการต่างๆที่ทำให้เราเริ่มสงสัยว่าเราเป็นโรคกลัวความรักหรือป่าว?
-ถ้ารู้สึกว่าตัวเองกำลังถลำลึก เริ่มรู้สึก จะรีบหนีออกมา
-พาตัวเองไปเจอความรักแล้วก็วิ่งหนีออกมา
-พอเริ่มจินตนาการว่าตัวเองมีความรักแล้วต้องเจ็บเราก็ไม่ไหวค่ะ แค่นึกว่าต้องไปเจ็บแบบวันที่เลิกกับแฟนเก่าก็ขออยู่นิ่งๆดีกว่า
-อยากมีแฟนค่ะ แต่คุยไปคุยมาให้เขาเป็นเพื่อนพี่น้องดีกว่า
-วาดภาพแฟนใหม่ไว้สูงมาก แต่ในขณะเดียวกันก็คิดว่าตัวเองไม่มีค่าพอสำหรับใคร
จะเห็นได้ว่าเรากลับไปกลับมาใช่ไหมคะ นี่แหละเราถึงสงสัย ฝากตอบทีค่ะะ แงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงง