เรารู้สึกว่าความสำพันธ์ุเรากับแฟนน้อยลงค่ะ เห็นได้ชัดเจน

เราคบกับแฟนมา 7 ปี. มีลูกด้วยกัน 2 คน คนแรก 3 ขวบ คนที่สองกำลังตั้งครรภ์คคะ ช่วงแรกแฟนทำงานที่บ้านเป็นธุระกิจของตัวเอง เราก็ช่วยทำด้วยพอเราทำคนเดียวได้แล้วแฟนเลยคิดว่าออกไปทำข้างนอกได้เงินสองทาง เมื่อก่อนเราสองคนอยู่ด้วยกันตลอดค่ะไม่มีเรื่องให้กวนใจเราอยู่เหมือนเพื่อนค่ะ จะเที่ยวหรือเล่นเกมส์ เราไม่เคยห้ามค่ะ แฟนเราก็ไม่ค่อยได้เที่ยวถ้าเป็นงานวันเกิดเพื่อนหรือรับปริญญาเค้าจะบอกค่ะว่าไปไหนทำอะไรกับใครเมื่อไหร่เราก็ไม่งี่เง่าให้ไปโดยไม่ว่าไม่โทรตามจะโทรเมื่อถึงเวลากลับค่ะ อยู่ด้วยกันอย่างเข้าใจมีปัญหาก็ปรึกษากันตลอดเป็นแบบนี้มาแต่แรก เมื่อปีที่แล้วแฟนออกไปทำงานข้างนอกก็เริ่มห่างกัน กลับบ้านมาก็ไม่คุยกันเลยกินข้าวอาบนำ้เสร็จก็หลับส่วนตัวเราคิดว่าเค้าคงเหนื่อยมาก พอนานเข้าก็เริ่มไม่ตอบแชทไม่อ่านไลน์เราก็คิดว่ายุ่งหรือไม่ว่าง พอเรามาเห็นไลน์เค้าก็มีพี่ที่ทำงานมีน้องที่ทำงาน เค้าสามารถตอบได้นาทีต่อนาทีเลย ของเรากับมองข้ามไปดื้นๆแล้วช่วงนี้ติดมือถือมากวางได้5นาทีก็จับอีกแล้ว งานบริษัทกินเลี้ยงหรือไปเจอเพื่อนเก่าตอนปีใหม่เค้าก็ไปส่วนเรากับลูกกินอยู่บ้านไม่ได้ไปไหน พอวันหยุดจะพาลูกไปเที่ยวเค้าก็บอกว่าอยากพักเราก็ไม่ว่าอะไรแล้วบอกจะพาไปก็ผิดนัดตลอดเราเลยไม่อยากกวนใจไม่อยากงี่เง่าเพราะเราคิดว่าเค้าคงเหนื่อยจากที่ทำงานมาก็เลยไม่อยากให้รู้สึกไม่สบายใจ ตอนนี้ก็มีน้องที่ทำงานเค้าคุยกันตลอดค่ะ เราก็เห็นเลยบอกว่าไม่ชอบที่คุยกัน เค้าก็บอกคุยๆเฉยไม่ได้มีไรกันคุยเรื่องงานอย่างเดียว แต่สำหรับเรามันไม่ได้มีเรื่องงานเลยค่ะพอนานเข้าเราเริ่มไม่โอเคเราเลยจะทะเลาะกันแต่เรื่องเดิม สุดท้ายเค้าก็ไม่ยอมเลิกคุย เราเลยไม่รู้จะพูดยังดี พอทะเลาะกันเราก็พูดเรื่องที่ผ่านมาทั้งหมดเค้ากลับไม่พอใจเรา เค้าบอกว่ามือถือก็ให้ดูตังก็ให้ใช่ไม่พอใจหรอ เราเลยบอกว่าเราไม่ได้ต้องการอะไรแบบนั้นเราต้องการเวลาว่างให้เราบ้างให้ลูกบ้าง. เราอยู่กับเค้าตั้งแต่ไม่มีอะไรเป็นชิ้นเป็นอันจนตอนนี้มีทุกอย่างแต่ไม่มีเวลาให้ครอบครัวเลย เราไม่พอใจมากๆค่ะ หลายๆเรื่องมันทำให้เราคิดว่าเราไม่สำคํญสำหรับเค้าแล้วหรอหรือว่าเรางี่เง่าเอง อยากทราบวิธีแก้ปัญหาทีค่ะ