คบกับแฟนมาประมาณ 7-8 ปี ตั้งแต่สมัยเรียน และก็เป็นรักแรก(มันก็ยากจะลืม) เมื่อก่อนไปรับไปส่งตลอด คอยโทรถามตลอด ไม่ว่าจะยุ่งแค่ไหนก็จะโทรคุยกันตลอด แต่พอเริ่มทำงานกัน เรียนจบกัน ทุกอย่างมันก็ไม่เหมือน คือมันค่อยๆๆห่างกันไป(เราไม่ได้อยู่ด้วนกันนะคะ) เรารู้สึกว่าเราวิ่งตามเค้าอยู่คนเดียว เมื่อก่อนโทรหาจะไปไหนมาไหนก็จะขับรถมารับ แต่เดี๋ยวนี้แค่เวลาจะคุยกันยังไม่มีเลย จะเจอกันแต่ละทีก็จะมีเพื่อนของเค้าอยู่ด้วยเสมอ เราเหมือนคนบ้าอ่ะที่ตามเค้า คอยโทรหาเค้า ทั้งๆที่เค้าไม่เคยโทรตามเราเลย แล้วเมื่อปลายเดือน พย.61 เราป่ายเป็นไข้เลือดออก นอนโรงพยาบาลเป็นอาทิตย์ ไม่มีแม้แต่คำถามว่าเป็นยังไง ดีขึ้นหรือยัง มีมาเยี่ยมช่วงที่เรานอนได้ประมาณ 2 วัน เค้ามาเยี่ยม แค่วันนั้นวันเดียว แค่นี่จริงๆ พอเราออกจากโรงพยาบาลเค้าก็ไม่เคยถามเลย เราก็ไม่ใช่คนดีอะไรหรอก แต่เราไม่เคยทำแบบนี้กับเค้าเลย ทุกวันนี้เรายังไม่รู้เลยว่าเรากับเค้ามีสถานะยังไง เราอึดอัดมาก เราร้องไห้จนไม่ไหวจะร้องแล้ว มันจุกอยู่ในอก พูดกับใครก็ไม่ได้ เราต้องแอบร้องไห้คนเดียว เราไม่อยากให้คนรอบข้างเราเห็น แล้วเค้าจะสมเพชเราอ่ะ เราควรทำยังไงดี เราจนปัญญามากเลย