เรื่องมีอยู่ว่า เรามีเพื่อนคนนึงที่ทำงานอยู่ที่เดียวกัน แล้วความบังเอิญหรือโชคชะตาอะไรซักอย่างทำให้เรามาจับกลุ่มอยู่หอพักด้วยกัน แรกๆที่อยู่แต่ที่ทำงานก็ไม่รู้สึกอะไรมาก (รู้สึกบ้าง) เรื่องอาการไอของเพื่อน แต่พอมาอยู่ด้วยกัน รู้สึกทรมานใจอย่างบอกไม่ถูก เพราะเพื่อนไอหนักมาก (เช้า กลางวัน เย็น ก่อนนอนคือหนักสุด) เราก็พยายามซักถามอาการว่าเป็นยังไง กินยามั้ย หาหมอมั้ย แต่ด้วยนิสัยส่วนตัวของเค้าที่ค่อนข้างจะประหลาดๆอยู่บ้าง ทำให้เวลาถามไปก็เหมือนยืนคุยกับดินกับหินกับอากาศ เพราะนางจะแกล้งเบลอและตีมึน และไม่ตอบในที่สุด ซึ่งบางครั้งเราก็ตั้งมั่นและเน้นย้ำ ถามแบบเอาเป็นเอาตาย ก็ได้คำตอบกลับมาแค่เป็นภูมิแพ้ และไม่กินยา อย่างมากสุดๆก็คือกินยาน้ำของเด็กที่น้ำใสๆ แค่นั้น ซึ่งใครไม่เป็นเราคงไม่เข้าใจว่ามันหนักแค่ไหน อยากจะเปรียบเสียงไอของเพื่อน เหมือนกับเสียงพุ ที่แบบเผลอๆมันจะดัง ปุ้งงง!! แบบทำให้สะดุ้งจากการหลับลึกๆได้  แล้วคือมีเสมหะหรือเสลดในลำคอตลอดเวลา แม้กระทั่งเวลาหัวเราะ ก็หัวเราะด้วยความทรมานทรกรรมแบบเสลดจะหลุดมามั้ยหรือยังไง เราอยู่ด้วยความหวาดระแวง จนถึงขั้นต้องซื้อที่อุดหูมาใส่ตอนนอน เพราะบางคืนต้องหลับๆ ตื่นๆเพราะเสียงไอเสมหะของเพื่อน

*ตอนนี้เราอยู่ด้วยกันมา 1ปีกว่าๆ แล้ว ถ้าเพื่อนเป็นโรคติดต่อเราคงเป็นด้วยแล้วใช่มั้ยคะ? TT
*เท่าที่รู้คือเพื่อนไอมา 2 ปี แต่เพื่อนที่รู้จักมาก่อนบอกไอแบบนี้ทุกวันมา 3 ปีแล้วค่ะ

อยากถามทุกคนว่าเราควรแก้ปัญหานี้ยังไงดีคะ หรือสอบถามผู้รู้ก็ได้ นักจิตวิทยา คุณหมอหรือใครก็ได้ ที่มีวิธีคุยกับเพื่อนคนนี้ หรือวิธีที่ทำให้หายไอได้ รบกวนด้วยค่ะ