คนเราสามารถให้โอกาสกันได้กี่ครั้ง

สวัสดีค่ะ ตอนนี้ friend zone กำลังมา คือเราก็อยากจะบอกว่าเราก็ตกอยู่ในสถานะนี้เหมือนกันค่ะ เข้าเรื่องเลยนะคะ คือเราอ่ะแอบชอบเพื่อนสาขาเดียวกันตั้งแต่ปี1 คือชอบเขาแต่ก็ร็ว่าเขาก็มีคนที่ชอบแล้ว ก็คือรุ่นพี่สาขาเดียวกันเองนี้แหละค่ะ แต่เราก็ยังคุยกับเขา เพราะคิดว่าเขาอยากจะเห็นความดีของเราบ้าง เราคุยกันทุกวัน แต่เวลาเจอหน้ากันเขาเหมือนไม่เคยรู้จักกัน เพราะเหมือนรุ่นพี่จะรู้ว่าเราชอบเพื่อนซึ่งเพื่อนเราชอบพี่เขาและเพื่อนกับพี่เขาคุยกัน เราชอบเพื่อนคนนี้มาก ถึงเขาจะบอกว่าเขากับพี่ไม่ได้เป็นเเฟนกัน แต่เราก็ไม่โอเคเวลาเพื่อนกับพี่เขาคุยกัน เราแอบร้องไห้ทุกวันเวลาเห็นแชทเพื่อนกับพี่เขาคุยกัน หรือเพ้อ ยิ่งเห็นเขาถ่ายรูปคู่กันคือใจตอนนั้นแบบไม่โอเค เวลาไปไหนก็ไม่ให้ใครรู้ว่าอยู่ด้วยกัน สตอรี่ก็ไม่ได้ เช็คอินก็ไม่ได้ ทำอะไรไม่ได้เลย คือเราไม่อยากอยู่เจออะไรแบบนี้อีก ซึ่งในวันบายเนียร์ เราเห็นเพื่อนเรากับพี่เขาไปถ่ายรูปกันชิดกันมาก แต่เพื่อนบอกเราว่าไม่ได้คิดไรกับพี่ แต่เราเห็นเราเจ็บเราเลยชวนเพื่อนของเรากลับเราไม่อยากอยู่ที่งานแล้ว แต่เพื่อนที่เราแอบชอบเห็นว่าเราจะกลับเลยมาขอคุยด้วยบอกว่ามันกับพี่เขาไม่ได้เป็นอะไรกัน แต่คนไม่เป็นอะไรกันแต่ถ่ายรูปกันเป็นอัลบั้มขนาดนั้น ลงแคปชั่นชัดเจนขนาดนั้น คือเราใจสั่นทุกทีที่เห็น แล้วเราก็หายไปจากเขา บล็อกทุกอย่างและตัดสินใจย้ายสาขา เนื่องจากย้ายสาขาต้องมาลงเรียนซัมเมอร์ ซึ่งเราย้ายสาขามากับเพื่อนอีก3 คน 1ใน3คนเป็นเพื่อนกลุ่มเดียวกับเพื่อนที่เราแอบชอบ มันทักเพื่อนที่เรียนกับเราว่าคิดถึงเรา ซึ่งเราก็คิดถึงเขามาก อยากกลับไปคุยด้วยซึ่งเราก็ใจอ่อนกลับไปคุยกับเขา ค่ะคุยกันได้ไม่นานก็เปิดเทอม พอเปิดเทอมเจอกันเราก็คุยกันแค่ในแชทเหมือนเดิม พอเจอหน้ากันก็ก็เหมือนไม่รู้จักกันเหมือนเดิมแต่หนักกว่าเดิมคือเวลาที่พี่เขาผ่านมาถ้าเรานั่งใกล้กันมันจะลุกหนีทันทีกลัวพี่เขาเห็นซึ่งตอนนั้นเราโครตรู้สึกแย่เลยอะ  เราพยายามไม่เข้ากัน แต่เราตัดเขาไม่ขาดขนาดเขาไม่เคยให้ความสำคัญอะไรกับเราเลยสักนิดเป็นแค่ที่ปรึกษาว่าหายเขาก็ไปปล่อยให้เราเป็นหมา อยากมาก็มาอยากไปก็ไป ไม่รู้ว่าเห็นเราเป็นตัวอะไร แต่สุดท้ายเราก็เลือกที่จะยอมเป็นแบบนี้แต่เราจะบอกว่ามันกับพี่เขาไม่ได้เป้นเพื่อนกัน เพราะพี่เขาไม่ชอบชัดเจนกับมัน ซึ่งเรื่องของพี่เราก็ยอมมาตลอดจนวันนึงวันที่ขึ้นปี2 เมื่อรุ่นน้องเข้ามาตอนแรกเขาไม่รู้เลยว่ามันแอบคุยกับรุ่นน้องสาขาเดียวกับมันจนวันกีฬาสีคณะเราไปหามันไปนั่งกับมันปกติเพราะว่าไม่มีพี่ปี3มาในงาน มันปกติดีทุกอย่างมานอนซบไหล่เรา จนเรารู้สึกว่ามีคนคนนึงมองแบบแปลกๆ แต่ก็ไม่ได้คิดอะไร ก็คุยกันปกติทุกวัน จนวันนึงเราเริ่มรู้เรื่องน้อง เเละก็ไปติดตามไอจีน้อง และไปดูสตอรี่น้องพอดีเจอข้อความว่ามันขอน้องเป็นแฟน ซึ่งโครตจะบังเอิญไปเจอ และมาถามมันมันบอกว่าพลาดไม่ได้ตั้งใจ ไม่ได้รักน้องเลยแค่พลาด วันนั้นเราร้องไห้หนักมาก แต่ก็คิดว่าชั่งมันเหอะอยากมีใครก็มี แต่พอมาประมาณไม่เดือน1เดือนเราเห็นมันลงรูปคู่กับน้องตัวติดกันนอนด้วยกัน ไปหากันทุกวัน แต่อย่าลมค่ะว่ามันบอกเราวามันไม่ได้รักน้อง มันพลาดแต่การกระทำทีลงรูปแล้วมันสวนทางกันเลยค่ะ เราเห็นเราก็ร้องไห้ตัดสินใจบล็อกทุกอย่างทั้งมันทั้งน้อง เจอหน้ากันมันคุยด้วยก็ไม่คุยคือแบบตัดขาดไปเลยค่ะ แต่ดูเหมือนว่ามันก็ไม่ได้เสียใจอะไรเลยตอนแรกเราเศร้ามาก แต่เห็นมันก็ไม่ได้รู้สึกว่าจะเสียใจหรือรู้สึกอะไรเลยเราเลยเปลี่ยนตัวเองไม่ร้องไห้ไม่เศร้าไม่ส่องไม่ยุ่งอีกเลย เวลาผ่านไปประมาณ1เดือนกว่าเพื่อนมันก็ทักว่าบอกว่ามันอยากคุยด้วยมันไม่ไหว มันเศร้ามันต้องการที่จะคุยกับเรา และเราก็ไ่เคยโกดมันเลย ใจอ่อนทุกทีก็เลยคุยกับมันอีกครั้ง มันบอกว่ามันทนกับน้องไม่ไหว น้องจะเป็นเจ้าชีวิตมัน ต้องการทุกอย่างเวลาอ่านหนังสือก็ไม่มี เราก็สงสารเรารักมันมาตลอดคอยดูมันตลอดอยู่ห่างๆ มันบอกว่ามันจะเลิกกับน้อง มันมาลอยกระทงกับเรา เราก็คิดว่ามันคงจะกลับมาจิงๆ เราคุยกันจากหลังวันลอยกระทงได้ไม่ได้นาน เราก็เห็นว่ามันกับน้องก็ยังคุยกันอยู่เราเลยไม่ค่อยคุยกับมัน เราไม่อยากให้น้องมารู้ทีหลังมาเรากัยมันแอบคุยกันอยู่ จนก่อนปีใหม่มันมาบอกเราว่ามันเลิกกับน้องแล้วนะ เรากลับมาคุยกัน แต่ก้แค่คนคุยแหละค่ะ เราก็ใจอ่อนเพราะว่ามันลบรูปในเฟสในไอจีลบสถานะออกเราคิดว่าครั้งนี้แหละคงจิงๆ เราก็เลยตุยกับมัน ก็เริ่มคุยกันมาเรื่อยๆ ปกติแต่ก่อนปีใหม่มันโทรมาบอกว่าน้องขอกลับมาคืนดีด้วยซึ่งมันเคยให้คำสัญญากับน้องว่าจะให้โอกาส3ครั้งซึ่งน้องเหลือโอกาสอีกครั้งมันบอกกับเราว่ามันต้องกลับไปคืนดีกับน้องเพราะว่าเกรดน้องตก น้องจะไม่ยอมเรียนจะเกเรมันสงสารน้องแต่ไม่เคยสงารเราเลย แล้วเราเลือกอะไรได้ไหม เลือกอะไรไม่ได้เลย เลือกยังไงมันก็ต้องไปอยู่ดี เราให้มันเลือกระหว่างน้องกับเราถ้ามันเลือกน้องเรากับมันไม่ต้องมารู้ักกันอีกต่อไป มันบอกเลือกไม่ได้ เราก็เลือกที่จะออกมาบล็อกทุกอย่างเหมือนเดิมค่ะปีใหม่เราเมาหนักมาก ครอบครัวเรารู้ว่าเราเสียใจขนาดไหน แต่ทุกคนให้กำลังใจเพื่อนก็โทรมาปลอบ แต่ด้วยความเมาเราขอกลับไปเหมือนเดิมไปคุยกับมันแบบเดิมค่ะซึ่งไม่น่าเลย เพราะว่าเปิดเทอมมางานปีใหม่คณะมันกับน้องกลับมาคืนดีกันลงสตอรี่อีก จนครั้งนี้เราปล่อยแล้ว เราคิดว่ามันมากไปแล้ว เราบอกกลับเพื่อนว่าเราจะไม่กลับไปอีกจะไม่เอาอีกต่อไป แต่ก้ไม่นานค่ะ เราเรียนร่วมกันเจอหน้ากันอีกแล้ว เเละเมื่อไม่นานมานี้ มันโทรมาบอกเราว่ามันกับน้องเลิกจิงๆแล้ว มันบอกอยากคุยกับเราอยากได้เราคืน มันกับน้องไปกันไม่ได้มันบอกมันเหนื่อยค่ะเราใจอ่อนแต่ว่าครั้งนี้มันเหมือนจะเลิกกันจิงๆแล้วเหมือนกับจะมาสนใจเรามากขึ้น   แคร์เรามากขึ้น เรากับมาคุยกันอีกครั้ง ซึ่งครั้งนี้คงจะเป็นครั้งสุดท้ายค่ะถ้ามันยังกลับไปคุยกับน้องหรือพี่อีกเรากับมันคงจบกันแค่นี้ ตอนนี้เราก็คุยกันอยู่แต่เรายังระแวงอยู่ทุกครั้งกลัวว่ามันจะเหมือนเดิมอีก เราจะมานั่งคิดมากตลอดเพราะเราส่ิงไอจีมันทุกวันซึ่งไอจีมันยังมีรูปน้องที่ถ่ายคู่กันอยู่ซึ่งมันเขียนแคปชั่นว่าขอบคุณนะที่ครั้งนึงเคยมีความทรงจำดีๆด้วยกันมากมาย ขอบคุณในหลายๆเรื่องนะ และก็ขอโทดในทุกเรื่องที่ผ่านมา ขอโทดนะพี่อยากเห็นเรามีความสุข ยิ้ม มากกว่าร้องไห้เพราะพี่ ขอโทดนะ โชคดีนะ และคงท้ายว่ารัก ซึ่งเราโครตรู้สึกแย่แอบนอยทุกวัน มันก็ถามว่าเป็นอะไร แต่เราก็ไม่อยากบอกว่าเรานอยเรื่องรูปในไอจี ซึ่งเราคิดว่าเดี๋ยวมันจะหาว่าเราไร้สาระ เเละเบื่อเรา เราเลยอยากจะถามว่าเราควรคุยกันต่อหรือพอแค่นี้ เพราะว่าเราคุยกับทุกวันนี้ก็ไม่ได้เปิดเผยอะไรเลย ต้องปิดบังอีกต่างหาก ไปกินไปเที่ยวก็ไม่ได้ลงมาอยู่ด้วยกัน เราอึดอัดกับสถานะที่ไม่ชัดเจน แต่เราก้ไม่อยากเสียมันไป เราไม่รู้ว่าเราควรจะอยู่ต่อแบบนี้ดีไหมหรือว่าควรถอยออกมาได้แล้ว