สวัสดีครับตอนนี้ผมอยู่ในช่วงวัยวัยรุ่นนะครับคือตอนนี้ผมมีแฟนอยู่คนนึงครับคบมาประมาณ7เดือนนิดๆคับถ้ารวมคุยกันตอนแรกก็ประมาณ9เดือนครับเราทังสองคนเข้ากันได้ดีในหลายๆเรื่องมีบางเรื่องที่ความเห็นไม่ตรงกันบ้างแต่ก็ปรับความเข้าใจกันได้ดีตลอดๆต่างผ่ายต่างยอมในหลายๆเรื่องทำให้อยู่ได้โดยการทะเลาะไม่บ่อยมเหตุผลต่อกันและกันตลอดน้อยครั้งที่อารมอยู่เหนือเหตุผลตอนนี้ก็ยังอยู่กันดีตลอดครับแต่ตอนนี้ผมเริ่มคิดถึงชีวิตโสดครับชีวิตตอนนี้ก็มีความสุขดีครับทุกๆวันแต่ชีวิตโสดที่ผมคิดถึงก็มีความสุขครับแต่มันมีคนละแบบผมไม่ได้จะไปหาแฟนใหม่หรือคนคุยใหม่นะครับแต่คิดถึงชีวิตแบบเมื่อก่อนครับแต่แฟน ณ ปัจจุบันนี้ดีมากครับในทุกๆเรื่องถานะทางบ้านที่ใกล้เคียงกันการใช้ชีวิตstyleการคุยการพูดมุมมองจนผมไม่กล้าทิ้งเขาเลยครับไม่อยากทำให้คนดีๆแบบนี้เสียใจน่ะครับตอนทะเลาะกันมีหลายๆเรื่องที่ผมทำผิดแต่เธอก็ยอมผมตลอดครับหรือตอนบอกเลิกเทอไม่ยอมเลิกกครับพอเคลียกันจริงๆทำให้ผมเห็นความตั้งใจของเธอครับทำให้ไม่กล้าทิ้งคนคนนี้ไปไหนเลยครับละอนาคตผมคงหาใครดีเท่านี้ไม่ได้ครับแต่ลึกๆแล้วคือผมเริ่มเบื่อชีวิตมีแฟนน่ะครับผมอยู่มหาลัยปี1ครับผมมองว่าตัวเองต้องเจออะไรให้มากกว่านี้ตอนนี้ตอนเที่ยวผับไปร้านเหล้าอะไรพวกนี้ผมไม่ได้สบายใจละสนุกเท่าเมื่อก่อนน่ะครับเพราะผมเห็นแก่แฟนที่อ่านหนังสืออยู่บ้านครับหรืออีกหลายๆเรื่องผมควรทำยังไงดีครับตอนนี้สองจิตสองใจทำอะไรไม่ถูกครับจะตัดก็ตัดได้ไม่ขาดจะอยู่ก็ไม่รู้สึกเหมือนช่วงแรกๆครับ
เริ่มเบื่อชีวิตที่มีแฟนครับคิดถึงชีวิตโสด