ผมได้ไปนั่งหน้าตู้มา เลยถ่ายบรรยากาศเมมเบอร์มาฝากครับ
อันที่จริงปกติผมจะถ่ายแค่จี้คนเดียว แต่พอดีน้องคนสนิทที่นั่งหลังผมมันโอชิน้องวิว เลยฝากให้ผมถ่ายวิวด้วย
ด้วยความที่ผมถือเคล็ดไม่อยากถ่ายเมมอื่น เลยทำมือให้จี้ยืนคู่กับวิว ตอนช่วงจบตู้สะเลย 55555555555555
อันนี้ผมแถมให้ ยิงมาเป็นพันรูปเพิ่งว่างแต่งไม่กี่รูปเองครับ
ไฮไลท์ของตู้ก็ช่วงที่พูดความรู้สึกถึงแฟนคลับ
ผมก้มหน้าเลยอ่ะ เฮ้ออ แล้วก็ควบคุมอะไรบางอย่างไม่ได้ 555555555555555
ผมอ่ะพูดกับน้องตอนจับมือรอบพิเศษว่า "เราจับได้แค่นี้นะ(5ใบ) เอาเงินไปทุ่มโหวตจนหมดแล้ว"
ซึ่งผมก็โหวคน้องไปเยอะมากเหมือนกันครับ...
ตอนจี้พูดนี่คือประสานสานตากันแว๊บนึง แต่ตอนผมก้มหน้าอ่ะ พรรคพวกผมที่อยู่รอบๆบอกว่าน้องมันหันมามองตลอดเลย
แล้วคือผมถือผ้าเชียร์มันอยู่ ผมก็เอาผ้าเชียร์เนี่ยมาซับน้ำตา น้องก็บอกว่า พี่นั่นไม่ใช่ทิชชู่นะ แต่ไม่เข้าหัวผมละ 555555
ซึ่งก็ ไม่อยากให้มันเห็นผมแสดงอาการแบบนี้นะ อายมาก 555555555555
คำที่น้องบอกว่าอยากมายืนแถวหน้าเพื่อพี่ๆ เป็นคำที่ผมอยากได้ยินมาตลอดตั้งแต่วันแรกที่ตามมัน
แต่มันไม่เคยพูดหรือแสดงออกมาเลย แต่จากความมุ่งมั่นในการมาซ้อม บ่อยสุดของรุ่นได้ด้วยซ้ำครับ
ขึ้นเธียร์นี่ก็มากสุดของรุ่น 2 นั่นแหละ...ทุกคนจะรู้ว่าเด็กคนนี้พยายามมากแค่ไหนกัน
ผมเคยพูดกับมันไว้ว่า เราจะเป็นส่วนหนึ่งที่จะพาแกมายืนแถวหน้าให้ได้สักวันนะ
ตอนที่บอก คือช่วงที่น้องความนิยมอยู่ท้ายๆ แทบไม่มีตัวตนเลยครับ
แต่พอได้สัมผัสตัวตนของมัน มันเลยทำให้ผมกลัวว่าที่ผมพูดไปจะกลายเป็นกดดัน
ผมกลัวมาตลอดว่าจะทำให้มันเครียด ผมเลยเลือกที่จะยังตั้งความหวังอยู่ แต่ก็พยายามเข้าใจในสิ่งที่น้องเป็น
เพราะน้องมันเป็นคนที่ชอบอยู่เบื้องหลังมากกว่า ได้ทำอะไรเพื่อคนอื่น คือตัวตนของมัน
ผมก็เลยเปลี่ยนมาพูดหรือเขียนข้อความถึงน้องว่า
เวลายืนแถวหลังมันก็ถูกบังบ้างไรบ้าง แต่เราก็มองหาแกเจอตลอดแหละนะ ถ่ายแกได้ตลอดแหละ 555555555
บลาๆๆ จะเรียกว่าปลอบใจมั้ยก็ใช่ครับ แต่ถึงน้องมันอยู่แถวหลัง ผมก็ยังภูมิใจในตัวมันอยู่ดี ดังนั้นไม่ว่าจะยืนตรงไหนยังไงก็รักอ่ะ
แต่นั่นแหละครับ สุดท้ายผมดีใจที่ความฝันของน้องกับของผมเป็นเวย์เดียวกัน ผมทั้งเสียใจ (ที่ยังทำไม่ได้) และปลื้มใจในเวลาเดียวกันจนกันไว้ไม่อยู่เลย
ก็รักแกเสมอแหละจ้าจ้าาาาาาาาาาาาาาาาาา
ถ้าถามว่าทำไมถึงตั้งความหวังอยากให้น้องมันอยู่แถวหน้า
ก็เหมือนพ่อแม่แทบทุกคนทำไมอยากให้ลูกเรียนจุฬา มธ มหิดล ลาดกระบัง
เพราะอยากให้ลูกได้สิ่งที่ดีที่สุดกับชีวิต
แต่ถ้าถามว่าหากลูกทำไมไม่ได้ จะรักลูกน้อยลงมั้ย
ก็ไม่อ่ะครับ แถมรักมากกว่าเดิมด้วย
ปล การที่แกมายืนแถวหน้ามันไม่ใช่เพื่อพี่ๆหรอก แต่เพื่อตัวแกเองนั่นแหละ มันคือสิ่งที่ดีที่อยากให้แกได้
ปล2. ก็จะอยู่จนถึงตอนนั้นแหละจ้า
[GALLERY] [Digital Live Studio] GYGEE x VIEW BNK48
อันที่จริงปกติผมจะถ่ายแค่จี้คนเดียว แต่พอดีน้องคนสนิทที่นั่งหลังผมมันโอชิน้องวิว เลยฝากให้ผมถ่ายวิวด้วย
ด้วยความที่ผมถือเคล็ดไม่อยากถ่ายเมมอื่น เลยทำมือให้จี้ยืนคู่กับวิว ตอนช่วงจบตู้สะเลย 55555555555555
อันนี้ผมแถมให้ ยิงมาเป็นพันรูปเพิ่งว่างแต่งไม่กี่รูปเองครับ
ไฮไลท์ของตู้ก็ช่วงที่พูดความรู้สึกถึงแฟนคลับ
ผมก้มหน้าเลยอ่ะ เฮ้ออ แล้วก็ควบคุมอะไรบางอย่างไม่ได้ 555555555555555
ผมอ่ะพูดกับน้องตอนจับมือรอบพิเศษว่า "เราจับได้แค่นี้นะ(5ใบ) เอาเงินไปทุ่มโหวตจนหมดแล้ว"
ซึ่งผมก็โหวคน้องไปเยอะมากเหมือนกันครับ...
ตอนจี้พูดนี่คือประสานสานตากันแว๊บนึง แต่ตอนผมก้มหน้าอ่ะ พรรคพวกผมที่อยู่รอบๆบอกว่าน้องมันหันมามองตลอดเลย
แล้วคือผมถือผ้าเชียร์มันอยู่ ผมก็เอาผ้าเชียร์เนี่ยมาซับน้ำตา น้องก็บอกว่า พี่นั่นไม่ใช่ทิชชู่นะ แต่ไม่เข้าหัวผมละ 555555
ซึ่งก็ ไม่อยากให้มันเห็นผมแสดงอาการแบบนี้นะ อายมาก 555555555555
คำที่น้องบอกว่าอยากมายืนแถวหน้าเพื่อพี่ๆ เป็นคำที่ผมอยากได้ยินมาตลอดตั้งแต่วันแรกที่ตามมัน
แต่มันไม่เคยพูดหรือแสดงออกมาเลย แต่จากความมุ่งมั่นในการมาซ้อม บ่อยสุดของรุ่นได้ด้วยซ้ำครับ
ขึ้นเธียร์นี่ก็มากสุดของรุ่น 2 นั่นแหละ...ทุกคนจะรู้ว่าเด็กคนนี้พยายามมากแค่ไหนกัน
ผมเคยพูดกับมันไว้ว่า เราจะเป็นส่วนหนึ่งที่จะพาแกมายืนแถวหน้าให้ได้สักวันนะ
ตอนที่บอก คือช่วงที่น้องความนิยมอยู่ท้ายๆ แทบไม่มีตัวตนเลยครับ
แต่พอได้สัมผัสตัวตนของมัน มันเลยทำให้ผมกลัวว่าที่ผมพูดไปจะกลายเป็นกดดัน
ผมกลัวมาตลอดว่าจะทำให้มันเครียด ผมเลยเลือกที่จะยังตั้งความหวังอยู่ แต่ก็พยายามเข้าใจในสิ่งที่น้องเป็น
เพราะน้องมันเป็นคนที่ชอบอยู่เบื้องหลังมากกว่า ได้ทำอะไรเพื่อคนอื่น คือตัวตนของมัน
ผมก็เลยเปลี่ยนมาพูดหรือเขียนข้อความถึงน้องว่า
เวลายืนแถวหลังมันก็ถูกบังบ้างไรบ้าง แต่เราก็มองหาแกเจอตลอดแหละนะ ถ่ายแกได้ตลอดแหละ 555555555
บลาๆๆ จะเรียกว่าปลอบใจมั้ยก็ใช่ครับ แต่ถึงน้องมันอยู่แถวหลัง ผมก็ยังภูมิใจในตัวมันอยู่ดี ดังนั้นไม่ว่าจะยืนตรงไหนยังไงก็รักอ่ะ
แต่นั่นแหละครับ สุดท้ายผมดีใจที่ความฝันของน้องกับของผมเป็นเวย์เดียวกัน ผมทั้งเสียใจ (ที่ยังทำไม่ได้) และปลื้มใจในเวลาเดียวกันจนกันไว้ไม่อยู่เลย
ก็รักแกเสมอแหละจ้าจ้าาาาาาาาาาาาาาาาาา
ถ้าถามว่าทำไมถึงตั้งความหวังอยากให้น้องมันอยู่แถวหน้า
ก็เหมือนพ่อแม่แทบทุกคนทำไมอยากให้ลูกเรียนจุฬา มธ มหิดล ลาดกระบัง
เพราะอยากให้ลูกได้สิ่งที่ดีที่สุดกับชีวิต
แต่ถ้าถามว่าหากลูกทำไมไม่ได้ จะรักลูกน้อยลงมั้ย
ก็ไม่อ่ะครับ แถมรักมากกว่าเดิมด้วย
ปล การที่แกมายืนแถวหน้ามันไม่ใช่เพื่อพี่ๆหรอก แต่เพื่อตัวแกเองนั่นแหละ มันคือสิ่งที่ดีที่อยากให้แกได้
ปล2. ก็จะอยู่จนถึงตอนนั้นแหละจ้า