ตอนแรกก็ไม่คิดอะไรมากแต่พอโตขึ้นยิ่งต้องคิดหนัก'
"อยากรู้ว่าพี่ๆที่ผ่านหลังการเรียนจบแล้วเป็นเด็กต่างจังหวัดอีกด้วย สร้างตัวกันยังไงบ้างคะ?
///ตอนนี้กังวลอย่างเดียวคือ สาขาที่เรียนหางานค่อนข้างยาก หรือสถานที่หายากพอสมควร คืองานด้านการขนส่งเอกสารทางเรือ ซึ่งตอนนี้ที่รู้ๆอยู่ว่าชลบุรีเยอะ แต่บ้านที่ดิฉันอยู่ภาคใต้ค่ะ ซึ่งหายากมากมีก็ประมง และที่ลำบากใจที่สุดคือไม่อยากห่างพ่อกับแม่เพราะท่านอายุมากแล้วอยากอยู่กับท่านนานๆเพราะแม่กับพ่อชอบบ่นปวดเอวบ้างเมื่อหลังบ้าง และบ้านเป็นชนบทด้วยค่ะ กังวลใจที่สุด /// อยากรู้คนเคยผ่านมาก่อน จุดนี้รับมือและเริ่มต้นกับมันยังไง
//// ต่อมาอีกเรื่องคือด้านการเงิน ตั้งแต่ก่อนเข้าเรียนคิดไว้ว่า จะทำงานไปด้วยเรียนไปด้วยแต่ ใครจะรู้ว่ามันไม่ง่ายเหมือนที่คิด เพราะเวลาทำการบ้านแทบจะไม่ค่อยมี ไหนจะต้องเตรียมพรีเซ้นงาน พอเคยไปสมัครครั้งนึง ก็โดนไล่ออกเรื่องกีฬาสี เลยเก็บเรื่องนี่ไว้ก่อนเพราะอุปสรรค งานกิจกรรมมหาลัยเยอะมาก ใครไม่ไปร่วมโดนเพื่อนเกลียดทั้งสาขา. ครั้งนึงดิฉันขาดเพราะปวดท้องเลยไม่ไปร่วม พอกลับมาอีกวันเพื่อนที่เคยสนิทกลับไม่คุยกันเหมือนเก่า เพราะมันว่าเราเห็นแกตัวทั้งที่เราก็มีเหตุผลของเรา
-และคิดไว้ว่าจะทำงานหลังเรียนจบทันที แต่ ก็ต้องหาหอให้ใกล้ที่ทำงาน คุยกับเพื่อน ต่างสาขา เพื่อนบอกงานของเรา สถานที่พักมันค่อนข้างเสี่ยงนะ เพราะโรงงานก็เยอะ แล้วเราผญ.ตัวคนเดียวอีกเสี่ยงไปอีก
-ไหนจะหาเงินเดือน ไปจ่ายค่าหอ ค่าเดินทาง แล้วเศรษฐกิจปัจจุบัน ค่าครองชีพสูงขึ้นแต่รายรับเท่าเดิม
-เมื่องานที่ทำหากไม่มั่นคง ก็ต้องโยกย้ายที่พัก หรือทั้งชีวิตเราจะต้องเช่าบ้านตลอด พอแก่ตัวไปสุขภาพก็แย่ งานก็เริ่มทำไม่ได้ คราวนี้แระชีวิต ช่วงนี้น่ากลัวที่สุด เพราะตอนนี้เรียนอยู่ก็เหมือนกำลังอยู่ บนเส้นได้ที่ตัวเองเลือกว่ามันจะขาดหรือจะแข็งแรงให้เราผ่านไป
-ตอนนี้หนูพยายามเรียนให้เก่ง เพื่อพ่อแม่ เพื่อให้คุ้มกับการที่ต้องมาเรียนไกลบ้าน แม้จะจบไปไม่รู้จะเจออะไรอีกชีวิต 😭😭😭
""ความฝันที่วาดไว้คือมีบ้านสักหลังใกล้ที่ทำงาน แล้วมีพ่อกับแม่มาอยู่ด้วย มีเงินมีรถ ก็พอแล้ว""
เข้ามาระบายกันได้นะคะ ที่บ่นอย่าด่าหนูเลยหนูแค่อยากเรียนรู้ประสบการณ์ของคนที่เคยผ่านจุดนี้มา ขอบคุณค่ะ
ตอนนี้เรียนอยู่แล้ว รู้สึกเครียดกับอนาคตตัวเองจังค่ะ (พื้นที่ระบาย)
"อยากรู้ว่าพี่ๆที่ผ่านหลังการเรียนจบแล้วเป็นเด็กต่างจังหวัดอีกด้วย สร้างตัวกันยังไงบ้างคะ?
///ตอนนี้กังวลอย่างเดียวคือ สาขาที่เรียนหางานค่อนข้างยาก หรือสถานที่หายากพอสมควร คืองานด้านการขนส่งเอกสารทางเรือ ซึ่งตอนนี้ที่รู้ๆอยู่ว่าชลบุรีเยอะ แต่บ้านที่ดิฉันอยู่ภาคใต้ค่ะ ซึ่งหายากมากมีก็ประมง และที่ลำบากใจที่สุดคือไม่อยากห่างพ่อกับแม่เพราะท่านอายุมากแล้วอยากอยู่กับท่านนานๆเพราะแม่กับพ่อชอบบ่นปวดเอวบ้างเมื่อหลังบ้าง และบ้านเป็นชนบทด้วยค่ะ กังวลใจที่สุด /// อยากรู้คนเคยผ่านมาก่อน จุดนี้รับมือและเริ่มต้นกับมันยังไง
//// ต่อมาอีกเรื่องคือด้านการเงิน ตั้งแต่ก่อนเข้าเรียนคิดไว้ว่า จะทำงานไปด้วยเรียนไปด้วยแต่ ใครจะรู้ว่ามันไม่ง่ายเหมือนที่คิด เพราะเวลาทำการบ้านแทบจะไม่ค่อยมี ไหนจะต้องเตรียมพรีเซ้นงาน พอเคยไปสมัครครั้งนึง ก็โดนไล่ออกเรื่องกีฬาสี เลยเก็บเรื่องนี่ไว้ก่อนเพราะอุปสรรค งานกิจกรรมมหาลัยเยอะมาก ใครไม่ไปร่วมโดนเพื่อนเกลียดทั้งสาขา. ครั้งนึงดิฉันขาดเพราะปวดท้องเลยไม่ไปร่วม พอกลับมาอีกวันเพื่อนที่เคยสนิทกลับไม่คุยกันเหมือนเก่า เพราะมันว่าเราเห็นแกตัวทั้งที่เราก็มีเหตุผลของเรา
-และคิดไว้ว่าจะทำงานหลังเรียนจบทันที แต่ ก็ต้องหาหอให้ใกล้ที่ทำงาน คุยกับเพื่อน ต่างสาขา เพื่อนบอกงานของเรา สถานที่พักมันค่อนข้างเสี่ยงนะ เพราะโรงงานก็เยอะ แล้วเราผญ.ตัวคนเดียวอีกเสี่ยงไปอีก
-ไหนจะหาเงินเดือน ไปจ่ายค่าหอ ค่าเดินทาง แล้วเศรษฐกิจปัจจุบัน ค่าครองชีพสูงขึ้นแต่รายรับเท่าเดิม
-เมื่องานที่ทำหากไม่มั่นคง ก็ต้องโยกย้ายที่พัก หรือทั้งชีวิตเราจะต้องเช่าบ้านตลอด พอแก่ตัวไปสุขภาพก็แย่ งานก็เริ่มทำไม่ได้ คราวนี้แระชีวิต ช่วงนี้น่ากลัวที่สุด เพราะตอนนี้เรียนอยู่ก็เหมือนกำลังอยู่ บนเส้นได้ที่ตัวเองเลือกว่ามันจะขาดหรือจะแข็งแรงให้เราผ่านไป
-ตอนนี้หนูพยายามเรียนให้เก่ง เพื่อพ่อแม่ เพื่อให้คุ้มกับการที่ต้องมาเรียนไกลบ้าน แม้จะจบไปไม่รู้จะเจออะไรอีกชีวิต 😭😭😭
""ความฝันที่วาดไว้คือมีบ้านสักหลังใกล้ที่ทำงาน แล้วมีพ่อกับแม่มาอยู่ด้วย มีเงินมีรถ ก็พอแล้ว""
เข้ามาระบายกันได้นะคะ ที่บ่นอย่าด่าหนูเลยหนูแค่อยากเรียนรู้ประสบการณ์ของคนที่เคยผ่านจุดนี้มา ขอบคุณค่ะ