เคยเมินใส่ผู้ชายแล้วผู้ชายเมินกลับบ้างมั้ยค่ะ

วันน้ันเราเดินอ่ยูเพื่อนเราก็บอกว่าๆพี่คนที่ชอบอ้ะเราก็มองไหนวะ! แต่เหมือนว่าพี่แกเห็นเราก่อนพี่แกก็มองมาเราก็มองเห็นพี่แกตอนที่พี่แกมองมาพอดี พอเรามองพี่แกพี่แกทำเป็นไม่มองเฉยเลย5555 เราก็เดินเขินๆไป

คือเราแอบชอบรุ่นพี่คนนึงอยู่พี่เขาก็รู้นะว่าเราชอบแต่เขาไม่ชอบเราแต่แบบเวลาที่เดินสวนกันพี่แกชอบหันมาตอนที่เราเขินอยู่55555แต่ที่เรารู้เพราะเพื่อนเราบอก มันไม่ใช่แค่ครั้งเดียวนะเเต่มันหลายครั้งแล้ว เร

เราชอบรุ่นพี่คนนึง เราเลยเต๊าะพี่เขาโดยการพูดดังๆว่า” กลับบ้านดีๆน้าาาาา “ พี่แกได้ยินแล้วแกก็ยิ้มเว้ย555555 เพื่อนเราที่อยู่ด้วยมันก็บอกเราว่า” ๆทพี่แกยิ้มว่ะ “ โหหหห ช็อตนั้น

ก็คือคนที่บ้านเราเปิดร้านอยู่ในเขตของตลาดอ่ะค่ะ เเล้วเราไปเดินตลาดทุกวันเเล้วเราก็สังเกตุมานานเเล้วค่ะว่ามีคนจ้องมองมาที่เรา เราใช้หางตามองเรารู้สึกเหมือนมีคนมองเเล้วพอเราหันไปดู เขาก็มองจ้องเราอ่ะค่ะ

เราก็ไม่ได้สวยและไม่เคยโป๊นะ พูดจริงๆ เรารำคาญลุงคนนึงที่ทำงานมาก ตั้งแต่มาทำงานเรารู้สึกว่าแกมองตลอด เราไม่ได้จ้องแกนะ แต่เวลาเผลอหันไปแกจะสบตาทำตาหวานๆตลอด และมองด้วยหางตาจะเห็นแกจ้องเราหนักมาก เพื่

ในยุคที่อัลกอริทึมฉลาดกว่าแม่เรา รู้ใจเราไปซะทุกเรื่อง ประมวลผลไวปรี๊ดจนน่าขนลุก แต่ก็นั่นแหละ ยิ่งโลกหมุนไว คนเรากลับยิ่งนอยด์ง่ายขึ้น ยิ่งฟุ้งซ่าน ยิ่งเครียดแบบงงๆ จนต้องกลับมาถามตัวเองว่า "ทำไ

01  วันเปิดเทอมวันแรก สวัสดีเราชื่อโลมาน้อย นามสมมติของเราเองนะคะ เราเป็นเด็กบ้านนอกที่บ้านอยู่ห่างจากตัวเมืองเกือบๆ 60 โลได้ เราสอบแข่งขันเข้ามาเรียนในโรงเรียนประจำจังหวัดแห่งหนึ่ง เป็นโรงเรีย

เรื่องนี้มาจากรุ่นพี่ที่ทำงานครับ แกเล่าให้ฟังตอนนั่งกินข้าวด้วยกัน ตอนแรกแกจะเอาไปเล่าใน the ghost แต่กลัวคนจะไม่ชอบเพราะมันไม่มีผี! ส่วนตัวผมว่ามันแปลกดีก็เลยขอแกเอามาเล่าในนี้ แกบอกผมว่ามีตั้งชื่อ

ผมจำเหตุการณ์วันนั้นได้เหมือนมันเพิ่งเกิดเมื่อวาน และก็ยังคงสงสัยอยู่จนถึงทุกวันนี้ ผมอาจเล่าไม่ค่อยเก่ง ตอนนั้นผมอยู่ชั้น ป.3 โรงเรียนบ้านมะขาม พูดชื่อซะเลย คงไม่น่ามีอะไรเสื่อมเสียถึงโรงเรียน อีกอย่