สวัสดีค่ะ คือเรื่องของเราเกี่ยวกับแนวรักๆและค่อนข้างยาว ใครว่างช่วนอ่านแล้วช่วยให้คำแนะนำเราหน่อยนะ เรายังมือใหม่ในด้านความรักอยู่
เกริ่นเรื่องมาคือเราได้คุยกับคนๆนึง ซึ่งเราไม่คิดมาก่อนว่าจะได้คุยกับเขาเพราะแต่ก่อนเขามีแฟนมาตั้งแต่สมัยยังไม่มีอะไรจนมาตอนนี้เขาดูดีขึ้นเขาคบกับแฟนเก่าเขามา3ปี และเขาพึ่งเลิกกันได้ไม่ถึงเดือน เขาและแฟนเก่าเขาก็เป็นเพื่อนห้องข้างๆของเราด้วย แต่เราไม่ได้สนิทกับทั้งสอง แล้วมาช่วงเดือนก.ค.ปี 61เราเรียนพิเศษที่เดียวกับเขาแต่ตอนนั้นเหมือนเขาพึ่งเลิกกับแฟน ตอนแรกเราเห็นเขามองมาที่โต๊ะเราบ่อย แต่เราก็ไม่คิดเรา เพื่อนในโต๊ะเราก็ลองเดาว่าแบบเห้ยมันชอบใครในโต๊ะเราป่าววะ ไอ้เราก็ไม่ได้สวยอะไรเลยไม่คิดว่าจะเป็นตัวเอง พอผ่านมาซักอาทิตย์สองอาทิตย์มีอบรมเล็กๆน้อยที่รร.ซึ่งเขาก็เรียนในโครงการเดียวกัน ตอนเลิกเรียนแล้วเขาทักเรา เราแบบตกใจมาก แบบเขาเป็นผู้ชายคนแรกที่ทักเรามาก่อนด้วย เลยเป็นจุดเริ่มต้นของเราทั้งสอง
เราก็คุยกันมาได้ดีแหละ เขาเอาใจใส่เราดีมาก แต่อยู่ที่รร.เราอ่าไม่กล้าเจอหน้าเขาเพราะด้วยความอายแล้ววเพื่อนเขาก็ล้อเขาแหละ แต่เราอายแทน จนเราเริ่มไม่อยากเจอเขาแล้วเพื่อนเราก็ชอบถามว่าเห้ยเป็นไงบ้าง ถึงไหนกันแล้ว แล้วเพื่อนก็ชอบบอกเห้ยชอบเขาแล้วว่ะ ณ ตอนนั้นเราก็ไม่เข้าใจความรู้สึกตัวเองเพื่อนมันก็ชอบพูดบ่อยๆ จนเราคิดไปเองว่ากูไม่ชอบเขาหรอก กูแค่เหงาแล้วเขาก็เข้ามาทักกูพอดีไรงี้ เราก็ตัดสินใจทักไปบอกเขาว่าเลิกคุยกันเถอะ จากนั้นผ่านไปเดือนนึงมั้ง เราก็ได้มีโอกาสกลับไปคุยกับเขาอีก แต่เราจำไม่ได้ว่าใครทักใครก่อน แล้วก็มาจบลงที่เราบอกเขาอีกครั้งว่าเราคงไม่เหมาะกัน แล้วครั้งที่3 เราทักเขาไปก่อน ตอนแรกก็คุยกันดีๆอ่าแหละ แต่อยู่เฉยๆเราก็ได้พูดไปว่าตอนแรกเราไม่ได้องเขาก่อนแต่เราอ่ามองเพื่อนเขาว่าแบบน่ารัก เพราะตอนนั้นเขายังไม่เลิกกับแฟน จนมันก็เป็นเหตุที่เราเสียใจที่สุดที่พูดออกไป มันเป็นการคุยกันที่เข้ามาดราม่า เขาเลยบอกว่าแกไม่เคยรักเราเลยใช่ไหม จะมาก็มาจะไปก็ไปหรอวะ ตอนนั้นจุกเลย เพราะครั้งนี้ที่ได้คุยกันอ่ะ เราว่าจะให้มันไปได้ดีแต่ครั้งนี้กลับเศร้าที่สุด เขาก็เสียใจไปนานเลย แต่ตอนนั้นเราก็เสียใจนะแต่ไม่ขนาดนั้น พอผ่านมาซักพักเราก็มองเขาตลอด เขาก็มองเรานะ แต่พอเวลาเราเดินสวนกลุ่มเขาอ่ะ เราจะแกล้งเมินถึงแม้ว่าเราจะรู้ว่าเขามองเรา คือเราอายอ่ะ เราไม่เคยลืมเขาเลย จนไปเรื่อยๆ เราก็เริ่มรู้สึกว่าเราขาดเขาแล้วเราเหงาว่ะ เราคิดถึงตอนนั้นที่ทุกอย่างเป็นไปได้ดี เขาสนใจแค่เรา จนผ่านมาซัก2เดือน ช่วงปลายปี61 ตอนจะปีใหม่ เราตัดสินทักไปแฮปปีใหม่เขา เขาก็บอกแฮปปีใหม่เราตอบแต่ตอบสั้นๆ เราก็นึกแล้วว่าเขาน่าจะมีคนคุยใหม่ป่าววะ เพราะถ้ายังชอบเราอยู่เขาคงไม่ตอบสั้นขนาดนี้ เรายังหวังมาตลอดว่าเขาจะยังชอบเรา แต่พอมาเดือนม.ค.ปี62 เราได้รู้ว่าเขามีคนคุยใหม่แล้ว เราจุกมาก เราเสียใจ แต่เราทำอะไรไม่ได้แล้ว เราแก้ไขไม่ได้แล้วเพราะเราทำโอกาสเสียไปหมดแล้ว คนคุยใหม่เขาเพื่อนๆในกลุ่มมันก็เชียร์ให้คบกันด้วย(คนคุยใหม่ทักขามาก่อนแล้วเป็นคนดังน่ารักด้วย) ส่วนเราตอนนี้ได้แต่มานั่งเสียดาย เราเทคนที่เข้ามาเพราะเรารอโอกาสที่เหาะเพื่อจะกลับไปขอคืนดีครั้งสุดท้ายแล้วจะรักเขา แต่มันก็ทำไม่ได้แล้ว เราสู้คนคุยใหม่เขาไม่ได้เลย ถึงแม้เขาจะยังมีมองเราอยู่บ้าง แต่เราลองถามเขาแล้วว่าเรายังไม่โอกาสจะกลับไปคืนดีได้ไหมเขาก็บอกว่ามันสายไปแล้ว เราจะพยายามตัดใจยังไงดี พอผ่านไปช่วงนึง เราก็วนกลับาเศร้าอยู่ดี
ควรทำยังไงต่อจากนี้ดี?
เกริ่นเรื่องมาคือเราได้คุยกับคนๆนึง ซึ่งเราไม่คิดมาก่อนว่าจะได้คุยกับเขาเพราะแต่ก่อนเขามีแฟนมาตั้งแต่สมัยยังไม่มีอะไรจนมาตอนนี้เขาดูดีขึ้นเขาคบกับแฟนเก่าเขามา3ปี และเขาพึ่งเลิกกันได้ไม่ถึงเดือน เขาและแฟนเก่าเขาก็เป็นเพื่อนห้องข้างๆของเราด้วย แต่เราไม่ได้สนิทกับทั้งสอง แล้วมาช่วงเดือนก.ค.ปี 61เราเรียนพิเศษที่เดียวกับเขาแต่ตอนนั้นเหมือนเขาพึ่งเลิกกับแฟน ตอนแรกเราเห็นเขามองมาที่โต๊ะเราบ่อย แต่เราก็ไม่คิดเรา เพื่อนในโต๊ะเราก็ลองเดาว่าแบบเห้ยมันชอบใครในโต๊ะเราป่าววะ ไอ้เราก็ไม่ได้สวยอะไรเลยไม่คิดว่าจะเป็นตัวเอง พอผ่านมาซักอาทิตย์สองอาทิตย์มีอบรมเล็กๆน้อยที่รร.ซึ่งเขาก็เรียนในโครงการเดียวกัน ตอนเลิกเรียนแล้วเขาทักเรา เราแบบตกใจมาก แบบเขาเป็นผู้ชายคนแรกที่ทักเรามาก่อนด้วย เลยเป็นจุดเริ่มต้นของเราทั้งสอง
เราก็คุยกันมาได้ดีแหละ เขาเอาใจใส่เราดีมาก แต่อยู่ที่รร.เราอ่าไม่กล้าเจอหน้าเขาเพราะด้วยความอายแล้ววเพื่อนเขาก็ล้อเขาแหละ แต่เราอายแทน จนเราเริ่มไม่อยากเจอเขาแล้วเพื่อนเราก็ชอบถามว่าเห้ยเป็นไงบ้าง ถึงไหนกันแล้ว แล้วเพื่อนก็ชอบบอกเห้ยชอบเขาแล้วว่ะ ณ ตอนนั้นเราก็ไม่เข้าใจความรู้สึกตัวเองเพื่อนมันก็ชอบพูดบ่อยๆ จนเราคิดไปเองว่ากูไม่ชอบเขาหรอก กูแค่เหงาแล้วเขาก็เข้ามาทักกูพอดีไรงี้ เราก็ตัดสินใจทักไปบอกเขาว่าเลิกคุยกันเถอะ จากนั้นผ่านไปเดือนนึงมั้ง เราก็ได้มีโอกาสกลับไปคุยกับเขาอีก แต่เราจำไม่ได้ว่าใครทักใครก่อน แล้วก็มาจบลงที่เราบอกเขาอีกครั้งว่าเราคงไม่เหมาะกัน แล้วครั้งที่3 เราทักเขาไปก่อน ตอนแรกก็คุยกันดีๆอ่าแหละ แต่อยู่เฉยๆเราก็ได้พูดไปว่าตอนแรกเราไม่ได้องเขาก่อนแต่เราอ่ามองเพื่อนเขาว่าแบบน่ารัก เพราะตอนนั้นเขายังไม่เลิกกับแฟน จนมันก็เป็นเหตุที่เราเสียใจที่สุดที่พูดออกไป มันเป็นการคุยกันที่เข้ามาดราม่า เขาเลยบอกว่าแกไม่เคยรักเราเลยใช่ไหม จะมาก็มาจะไปก็ไปหรอวะ ตอนนั้นจุกเลย เพราะครั้งนี้ที่ได้คุยกันอ่ะ เราว่าจะให้มันไปได้ดีแต่ครั้งนี้กลับเศร้าที่สุด เขาก็เสียใจไปนานเลย แต่ตอนนั้นเราก็เสียใจนะแต่ไม่ขนาดนั้น พอผ่านมาซักพักเราก็มองเขาตลอด เขาก็มองเรานะ แต่พอเวลาเราเดินสวนกลุ่มเขาอ่ะ เราจะแกล้งเมินถึงแม้ว่าเราจะรู้ว่าเขามองเรา คือเราอายอ่ะ เราไม่เคยลืมเขาเลย จนไปเรื่อยๆ เราก็เริ่มรู้สึกว่าเราขาดเขาแล้วเราเหงาว่ะ เราคิดถึงตอนนั้นที่ทุกอย่างเป็นไปได้ดี เขาสนใจแค่เรา จนผ่านมาซัก2เดือน ช่วงปลายปี61 ตอนจะปีใหม่ เราตัดสินทักไปแฮปปีใหม่เขา เขาก็บอกแฮปปีใหม่เราตอบแต่ตอบสั้นๆ เราก็นึกแล้วว่าเขาน่าจะมีคนคุยใหม่ป่าววะ เพราะถ้ายังชอบเราอยู่เขาคงไม่ตอบสั้นขนาดนี้ เรายังหวังมาตลอดว่าเขาจะยังชอบเรา แต่พอมาเดือนม.ค.ปี62 เราได้รู้ว่าเขามีคนคุยใหม่แล้ว เราจุกมาก เราเสียใจ แต่เราทำอะไรไม่ได้แล้ว เราแก้ไขไม่ได้แล้วเพราะเราทำโอกาสเสียไปหมดแล้ว คนคุยใหม่เขาเพื่อนๆในกลุ่มมันก็เชียร์ให้คบกันด้วย(คนคุยใหม่ทักขามาก่อนแล้วเป็นคนดังน่ารักด้วย) ส่วนเราตอนนี้ได้แต่มานั่งเสียดาย เราเทคนที่เข้ามาเพราะเรารอโอกาสที่เหาะเพื่อจะกลับไปขอคืนดีครั้งสุดท้ายแล้วจะรักเขา แต่มันก็ทำไม่ได้แล้ว เราสู้คนคุยใหม่เขาไม่ได้เลย ถึงแม้เขาจะยังมีมองเราอยู่บ้าง แต่เราลองถามเขาแล้วว่าเรายังไม่โอกาสจะกลับไปคืนดีได้ไหมเขาก็บอกว่ามันสายไปแล้ว เราจะพยายามตัดใจยังไงดี พอผ่านไปช่วงนึง เราก็วนกลับาเศร้าอยู่ดี