พักอยู่ที่ไหนก็ไม่มีความสุข แก้ที่เราหรือแก้ที่ไหนดี

จะอยู่กับครอบครัวที่บ้าน ก็กลัวที่จะตอบคำถามต่างๆนาๆ เพราะคำตอบที่ได้ตอบไปไม่ถูกใจ ก็โดนนินทา
ชีวิตตกลงไปก้นเหว ไม่มีมือใหนดึงจับขึ้นมา  หันมามองแล้วหันไปนินทาต่อ ถามเหมือนห่วงใย แต่ความจริงกลัวพรุ่งนี้ไม่มีเรื่องไปคุยสนุกปาก  
ออกมาอยู่ข้างนอก เอาลูกมาด้วย กลับบ้านไปก็มีแต่คำถาม อยุ่ที่ำหน ห้องใหญ่มั้ย เช่ากี่บ้าน อยุ่ยังไง ไปทำงานยยังไง แฟนทำอะไร เงินเดือนเท่าไหร่
อยู่หอพักก็โดนตั้งคำถาม จากคนนอก ไม่เคยสุงสิง พูดคุยเท่าจำเป็น  ยังนินทาสนุกปาก
เรื่องบางเรื่องถ้าอยากจะเล่า ก็เล่าเอง ไม่บอกคือไม่บอก

ทุกครั้งที่โดนถาม จะตอบตลอดว่าไม่อยากให้รู้ ไม่อยากให้ยุ่ง ไม่ได้ความลับเยอะไม่ได้ทำเรื่องอะไรผิด แค่คิดว่ามันส่วนตัว มันคือเรื่องของเรา ของเราคนเดียว

ขอบคุณที่อ่านจนจบนะคะ