เราเป็นโรคซึมเศร้า กับอารมณ์รุนเเรงมาก
เรากับแฟนเรียนอยู่ค่ะ อยู่ห้องเดียวกัน ไปไหนมาไหนด้วยกันมาตลอด ไม่เคยห่างกันเลย ตอนนี้เราต้องแยกห้องกันค่ะ เราไม่ไว้ใจเค้าเลย ถ้าเค้าๆปเจอคนที่ดีกว่า น่ารัก ไปสะดุดตาเค้า เรากลัวว่าเค้าตะไปมีคนอื่น แฟนเราออกจะดูเจ้าชู้เงียบด้วย เราไม่ไว้ใจเค้ามาตลอด มีปัญหามากมาน เราไม่เคยมีความสุขเลน
เรามีแฟนเเค่คนเเรก ก็คือเค้านั่นเเหละค่ะ เราได้เรียนรู้ว่าความรัก ไม่ได้สวยงามสำหรับเราเลย พอไปนาน ตอนที่ตกลงคบก็แค่รู้สึกเล่น เรานังเกรงใจเค้าไม่ค่อยทะเลาะกัน
พอประมาณ 3-4 เดือน เค้าเป็นคนที่ติดเพื่อนมาก
เค้าไปงาน ศิษย์เก่าของโรงเรียน แบ้วก็มีเพื่อนผู้หญิงเค้าสองคน หน้าก็ดีอยู่ เค้าก็ลงรูปกันเม้นรูปกันสนุกสนานมาก วันนั้นเราไม่มีตัวตนเลย เเทบนอนไม่หลับ รู้สึกแย่มาก จนแม่เราโกรธมากที่ทำไมต้องใส่ใจมันขนาดนี้ เราก็ไม่รู้
เเต่จนผ่านมา ประมาณ 1 ปี เค้าเปลี่ยนไปมาก
สนใจเรา ตามใจเรา จนเรียกว่าทาสเลยก็ได้ ตอนนี้เราเป็นใหญ่มากๆ เค้าสามารถยอมเราได้ เพราะเค้ารู้ว่าเราโมโหรุนเเรงมาก สามารถทำอะไรที่ไม่คาดคิดได้ และปัญหาหบักคือเรื่องมีคนอื่น วันนึงน้องเค้าที่เป็นญาติห่างกันอยู่ดีก็มาทัก เราอยู่ข้างๆ เค้าทำเหมือนหลบหน้าไม่สนใจ เราเลยโมโหเค้ามาก ด่าเค้า
เค้าก็เงียบใส่เรา จนเปลี่ยนคาบย้ายตึกเรียน เค้าเดินไปกับเพื่อนเค้าขณะนั้นเราทนไม่ไหวเเบ้วเรากระชากเค้าเเล้วผลักตกบันไดเลย แต่เค้าไม่เป็นไรมาก เรารู้สึกผิด ตกใจกับตัวเองมากว่าทำไมทำได้ขนาดนี้ เราเล่าให้แม่ฟัง จนแม่ต้องพาไปหาหมอ แล้วก็ได้ยามาค่ะกินก่อนนอนทุกคืน แต่บางวันเราก็มีลืมกิน เพราะการย้านปบะงานเยอะมาก นอนต้องดึก แบ้วยาตัวนี้ทำให้เราง่วง บางทีเผบอหลับลืมกิน เหมือนยาจะไม่มีผลกับเราเลย ตอนนี้เราแย่มากเลย เห็นที่เค้ายอมเราทุกอย่าง ไม่ได้แปลว่าเรามีความสุขเลยนะ เหมือนสิ่งที่เค้าทำให้ เหมือนไม่เต็มใจให้เราเลย เเละชอบทำตัวมีพิรุทมากเวลาเราจับผิด หน้าตาจะเอ๋อ-มาก ทำแบบ หืม ไม่มี ไม่ใข่ เราแบบ มีเซนท์นะ เค้าก็หาว่าเพ้อเจ้อก็โดนตบไปหนึ่งฉาด เราขี้หึงมาก เราไม่รู้จะจัดการกับมันยังไว เรารับไม่ได้เเน่ๆ ถ้าเค้าไปมีอะไรกะคนอื่น เค้าไม่เคยคิดอะไรเลย พูดถึงอนาคต เราต้องเริ่มก่อน ทำไมเเราต้องคิดทุก เราไม่แยากปรึกษาหมอแล้ว เราเหนื่อยมาก เบื่อที่จะปรึกษาใคร
เกนื่อยทุกอย่าง เราเเย่ลงๆเพราะเค้า ทุกคนอาจจะบอก "เลิกไปเถอะ ถ้าจะทำให้ประสาทขนาดนี้" เราก็คิดค่ะ เราบอกเเล้วเค้าไม่ยอม ใข่ค่ะ มันก็ถูกที่เค้าจะไม่ยอม เค้าไม่เคยทำอะไรผิด เราก็ไม่เคยจับได้ว่าเค้ามีคนอื่น
แต่เราทนไม่ไหวเเบ้วค่ะ เราไม่ไว้ใจเค้าเราสงสารเค้า
สงสารตัวเองด้วยค่ะ เราปวดหัวทุกวัน ร้องไห้ทุกวัน
เค้าดูไม่หึงอะไรเลยไม่รู้สึก ทั้งที่คนเข้ามาจีบเราเยอะมาก เราเหนื่อยเเบ้วค่ะ จะเลิก ก็ไม่รู้จะทนได้มั้ย ตอนนี้คนที่มกล้ที่สุดคือเค้า เพื่อนเราก็ติดแฟน แม่เราทำงานทุกวันเราต้องอยู่คนเดียว พ่อแยกทางไปนานเเบ้วค่ะ
ตอนนี้เรากับเเฟนต้องแยกกันเเล้ว เราไม่ไว้ใจเค้า เราควรอยู่ต่อมั้ยคะ เเบ้วควรจะยอมรับยังไง
เราควรจบมั้ยคะ ถึงเค้าไม่ได้ทำอะไรผิด แต่ก็เราก็รับอารมณ์ตัวเองไม่ได้ เค้าก็ไม่เคยเข้าใจเรา
ควรทำไงดีคะ?
เราก็โง่เอง ที่เลือกจะมีความรัก เราอยากเบิกไป โดยที่เราไม่รู้สึกอะไรเลย
เราควรทำยังไงต่อดีคะ ต้องการคนช่วยมากเลย
เรากับแฟนเรียนอยู่ค่ะ อยู่ห้องเดียวกัน ไปไหนมาไหนด้วยกันมาตลอด ไม่เคยห่างกันเลย ตอนนี้เราต้องแยกห้องกันค่ะ เราไม่ไว้ใจเค้าเลย ถ้าเค้าๆปเจอคนที่ดีกว่า น่ารัก ไปสะดุดตาเค้า เรากลัวว่าเค้าตะไปมีคนอื่น แฟนเราออกจะดูเจ้าชู้เงียบด้วย เราไม่ไว้ใจเค้ามาตลอด มีปัญหามากมาน เราไม่เคยมีความสุขเลน
เรามีแฟนเเค่คนเเรก ก็คือเค้านั่นเเหละค่ะ เราได้เรียนรู้ว่าความรัก ไม่ได้สวยงามสำหรับเราเลย พอไปนาน ตอนที่ตกลงคบก็แค่รู้สึกเล่น เรานังเกรงใจเค้าไม่ค่อยทะเลาะกัน
พอประมาณ 3-4 เดือน เค้าเป็นคนที่ติดเพื่อนมาก
เค้าไปงาน ศิษย์เก่าของโรงเรียน แบ้วก็มีเพื่อนผู้หญิงเค้าสองคน หน้าก็ดีอยู่ เค้าก็ลงรูปกันเม้นรูปกันสนุกสนานมาก วันนั้นเราไม่มีตัวตนเลย เเทบนอนไม่หลับ รู้สึกแย่มาก จนแม่เราโกรธมากที่ทำไมต้องใส่ใจมันขนาดนี้ เราก็ไม่รู้
เเต่จนผ่านมา ประมาณ 1 ปี เค้าเปลี่ยนไปมาก
สนใจเรา ตามใจเรา จนเรียกว่าทาสเลยก็ได้ ตอนนี้เราเป็นใหญ่มากๆ เค้าสามารถยอมเราได้ เพราะเค้ารู้ว่าเราโมโหรุนเเรงมาก สามารถทำอะไรที่ไม่คาดคิดได้ และปัญหาหบักคือเรื่องมีคนอื่น วันนึงน้องเค้าที่เป็นญาติห่างกันอยู่ดีก็มาทัก เราอยู่ข้างๆ เค้าทำเหมือนหลบหน้าไม่สนใจ เราเลยโมโหเค้ามาก ด่าเค้า
เค้าก็เงียบใส่เรา จนเปลี่ยนคาบย้ายตึกเรียน เค้าเดินไปกับเพื่อนเค้าขณะนั้นเราทนไม่ไหวเเบ้วเรากระชากเค้าเเล้วผลักตกบันไดเลย แต่เค้าไม่เป็นไรมาก เรารู้สึกผิด ตกใจกับตัวเองมากว่าทำไมทำได้ขนาดนี้ เราเล่าให้แม่ฟัง จนแม่ต้องพาไปหาหมอ แล้วก็ได้ยามาค่ะกินก่อนนอนทุกคืน แต่บางวันเราก็มีลืมกิน เพราะการย้านปบะงานเยอะมาก นอนต้องดึก แบ้วยาตัวนี้ทำให้เราง่วง บางทีเผบอหลับลืมกิน เหมือนยาจะไม่มีผลกับเราเลย ตอนนี้เราแย่มากเลย เห็นที่เค้ายอมเราทุกอย่าง ไม่ได้แปลว่าเรามีความสุขเลยนะ เหมือนสิ่งที่เค้าทำให้ เหมือนไม่เต็มใจให้เราเลย เเละชอบทำตัวมีพิรุทมากเวลาเราจับผิด หน้าตาจะเอ๋อ-มาก ทำแบบ หืม ไม่มี ไม่ใข่ เราแบบ มีเซนท์นะ เค้าก็หาว่าเพ้อเจ้อก็โดนตบไปหนึ่งฉาด เราขี้หึงมาก เราไม่รู้จะจัดการกับมันยังไว เรารับไม่ได้เเน่ๆ ถ้าเค้าไปมีอะไรกะคนอื่น เค้าไม่เคยคิดอะไรเลย พูดถึงอนาคต เราต้องเริ่มก่อน ทำไมเเราต้องคิดทุก เราไม่แยากปรึกษาหมอแล้ว เราเหนื่อยมาก เบื่อที่จะปรึกษาใคร
เกนื่อยทุกอย่าง เราเเย่ลงๆเพราะเค้า ทุกคนอาจจะบอก "เลิกไปเถอะ ถ้าจะทำให้ประสาทขนาดนี้" เราก็คิดค่ะ เราบอกเเล้วเค้าไม่ยอม ใข่ค่ะ มันก็ถูกที่เค้าจะไม่ยอม เค้าไม่เคยทำอะไรผิด เราก็ไม่เคยจับได้ว่าเค้ามีคนอื่น
แต่เราทนไม่ไหวเเบ้วค่ะ เราไม่ไว้ใจเค้าเราสงสารเค้า
สงสารตัวเองด้วยค่ะ เราปวดหัวทุกวัน ร้องไห้ทุกวัน
เค้าดูไม่หึงอะไรเลยไม่รู้สึก ทั้งที่คนเข้ามาจีบเราเยอะมาก เราเหนื่อยเเบ้วค่ะ จะเลิก ก็ไม่รู้จะทนได้มั้ย ตอนนี้คนที่มกล้ที่สุดคือเค้า เพื่อนเราก็ติดแฟน แม่เราทำงานทุกวันเราต้องอยู่คนเดียว พ่อแยกทางไปนานเเบ้วค่ะ
ตอนนี้เรากับเเฟนต้องแยกกันเเล้ว เราไม่ไว้ใจเค้า เราควรอยู่ต่อมั้ยคะ เเบ้วควรจะยอมรับยังไง
เราควรจบมั้ยคะ ถึงเค้าไม่ได้ทำอะไรผิด แต่ก็เราก็รับอารมณ์ตัวเองไม่ได้ เค้าก็ไม่เคยเข้าใจเรา
ควรทำไงดีคะ?
เราก็โง่เอง ที่เลือกจะมีความรัก เราอยากเบิกไป โดยที่เราไม่รู้สึกอะไรเลย