เข้าเรื่องเลยนะครับผมกับแฟนคบกันมา 7 ปี
(ผมจะเล่าเฉพาะเหตุการที่พอจำได้นะครับมันมีเยอะมาก)
- แม่แฟนเคยโทรมาบอกให้ผมเลิกกับแฟนตอนคบกันใหม่ๆ เพราะคบกันตั้งแต่สมัยม.ต้นกลัวพากันเรียนไม่จบ
- แฟนผมอยู่ทะเบียนบ้านเดียวกับผม เป็นทะเบียนบ้านของพ่อแม่ผม เพราะแฟนผมไม่มีบ้านพ่อแม่ผมก็ดีกับแฟนเหมือนลูกคนนึงจริงๆ
แฟนผมก็เข้ากับพ่อแม่ผมได้ดีซึ่งต่างกันสิ้งเชิงเมื่อผมไปบ้านเค้าจะมีก็แต่น้องสาวแฟน คุณตา ที่ดีกับผม แม่เค้าก็คุยกับผมดีกว่าเมื่อก่อนที่คบกันใหม่ๆ ส่วนพ่อเค้านี่ไม่ชอบผมเอามากๆ แบบแสดงออกให้เห็น ผมเป็นคนไปหาที่ทางให้บ้านแฟนเปิดร้านอาหารและไปคุยกับพ่อแม่ของผมขอร้องให้ข่วยเอาเงินมาลงทุนให้ก่อนและพาไปซื้อของมาลงที่ร้าน+ตกแต่งร้านทางบ้านผมดำเนินการให้ทั้งหมด จนทุกวันนี้กิจการดีกำไรวันละ5000-6000พัน ละมีช่วงนึงผมเลิกกับแฟนเพราะผมเข้ากับที่บ้านแฟนไม่ได้ แฟนผมไปคบกับเด็กมหาลัยเดียวกัน
พ่อแม่แฟนไม่มีการที่จะโทรมาหาผมหรือพ่อแม่ผมเลยว่าผมเสียใจไหมหรือพูดอะไรสักอย่าง แต่กลับโทรมาบอกแม่ผมว่าไม่ต้องมาร้านนะเค้าไปอยู่หอกับเพื่อนและอย่าเอาเค้าออกจากทะเบียนบ้านนะยังไงก็เป็นเพื่อนกันได้ ตลอดเวลาที่เลิกกันสามเดือนที่เค้าคบกับคนอื่นย้ายไปอยู่หอด้วยกันฉันสามีภรรยาบางครั้งกลับมาหาผมเหมือนจะกลับมาคบละก็ไม่กลับแบบนี้4-5รอบ จนวันที่ผมจะตัดใจจริงๆ เค้าบอกเลิกไอเด็กมหาลัยละกลับมาคบกับผมถึงปัจจุบัน
-เวลาผมไปช่วยงานที่ร้านบางทีแฟนทะเลาะกับพ่อ พ่อเค้าก็ไม่รับไหว้ผมด้วยผมสะงั้นเป็นแบบนี้3รอบ
-ที่บ้านแฟนใช้ผมไปซื้อของพอซื้อเสร็จกลับมาถึงร้านบอกลืมให้ซื้อของอีกอย่างนึง วนไปวนมาหลายรอบไม่สั่งของทีเดียวจนบางครั้งน้ำมันหมดผมก็เอาตังตัวเองออกมีครั้งนึงผมบอกแม่แฟนว่าเวลาจะให้ซื้ออะไรบอกผมทีเดียวได้ไหมให้ผมไปๆ มาๆ หลายรอบเปลืองน้ำมัน แกไปบอกแฟนผมว่าผมไปว่าแกแกเลยโกรธไม่คุยกับผม
-ผมไปช่วยงานที่ร้านอาหารวันนั้นที่ร้านทอดปลาแดดเดียวแบ่งกันกิน8ชิ้นตั้งแต่เช้าจนบ่ายสองผมเห็นปลาเหลือเท่าเดิมแปดชิ้นเลยเอา ปลาไปสองชิ้นชิ้นนึงขนาดไม่ถึง3เซน ให้พ่อครัวทำผัดผักบุ้งปลาให้กิน พ่อแฟนแกโกรธผมไปบ่นกับแฟนละแม่แฟนว่าผมเอาปลาแกไปกินแกไม่พอกิน
(เวลาแฟนมาบ้านผมพ่อแม่ผมเลี้ยงข้าวปลาไปกินร้านอาหารอย่างดี แต่ผมไปบ้านแฟนกินปลาทอดตัวไม่กี่บาทยังหวงผมอีก)
-ทำงานสักพักเริ่มมีเงินไปซื้อบ้านตจว.แต่ตัวเองเปิดร้านอาหารในกทม.สุดท้ายมีปัญหาส่งไม่ไหวที่บ้านผมก็ซื้อต่อจะได้ไม่โดนยึดเงิน
-ผ่านมาอีกปีเริ่มมีเงินเก็บไปซื้อที่ตจว.แต่ตัวเองเช่าบ้านเค้าอยู่สุดท้ายไปกู้เงินบังมาหมุนใช้ในร้านการเงินติดลบไปกู้ธนาคารมาปิดเงินบังละไม่ยอมขายที่ฝืนส่งต่อทุกวันนี้กลับไปติดหนี้บังเป็นหนี้สองสามทาง
-ตอนไปออกรถผมก็เป็นคนพาแฟนไปดู ค่าแนะนำในการออกรถที่บริษัทเค้าจ่ายให้ผมก็ไม่เอา ผมให้เงินที่บ้านแฟนไปเลย
ตอนคบกันใหม่ๆ ผมคิดแค่ว่าผมรักเค้าผมจะพาผู้หญิงคนนี้มีชีวิตที่ดีขึ้นจากชุมชนแออัดอยากเห็นเค้ามีชีวิตที่ดีโดยไม่หวังผลตอบแทนอะไรคบตั้งแต่ยังไม่สวยไม่รวยไม่มีอะไรเลย แต่มีช่วงนึงที่เค้ามีพร้อมทุกอย่างทั้งธุรกิจในครอบครัวบ้านรถเค้ากลับทิ้งผมไปแต่ผมก็ยังเลือกเค้าแทนที่จะตัดใจละตอนนี้แผลในใจผมมันเกินจะรับไหว
แม่ผมบอกว่าเตือนแล้วไม่ฟังกระโดดเข้าไปหานรกชัดนี่ขนาดยังไม่แต่งงานยังเดือดร้อนพ่อแม่ขนาดนี้แล้วตอนเลิกกันเค้าก็ห่วงแต่ในมุมของเค้า
รักเค้ามากเกินไป อนาคตตกนรกทั้งชีวิต
เข้ากับบ้านแฟนไม่ได้+แผลในใจ
(ผมจะเล่าเฉพาะเหตุการที่พอจำได้นะครับมันมีเยอะมาก)
- แม่แฟนเคยโทรมาบอกให้ผมเลิกกับแฟนตอนคบกันใหม่ๆ เพราะคบกันตั้งแต่สมัยม.ต้นกลัวพากันเรียนไม่จบ
- แฟนผมอยู่ทะเบียนบ้านเดียวกับผม เป็นทะเบียนบ้านของพ่อแม่ผม เพราะแฟนผมไม่มีบ้านพ่อแม่ผมก็ดีกับแฟนเหมือนลูกคนนึงจริงๆ
แฟนผมก็เข้ากับพ่อแม่ผมได้ดีซึ่งต่างกันสิ้งเชิงเมื่อผมไปบ้านเค้าจะมีก็แต่น้องสาวแฟน คุณตา ที่ดีกับผม แม่เค้าก็คุยกับผมดีกว่าเมื่อก่อนที่คบกันใหม่ๆ ส่วนพ่อเค้านี่ไม่ชอบผมเอามากๆ แบบแสดงออกให้เห็น ผมเป็นคนไปหาที่ทางให้บ้านแฟนเปิดร้านอาหารและไปคุยกับพ่อแม่ของผมขอร้องให้ข่วยเอาเงินมาลงทุนให้ก่อนและพาไปซื้อของมาลงที่ร้าน+ตกแต่งร้านทางบ้านผมดำเนินการให้ทั้งหมด จนทุกวันนี้กิจการดีกำไรวันละ5000-6000พัน ละมีช่วงนึงผมเลิกกับแฟนเพราะผมเข้ากับที่บ้านแฟนไม่ได้ แฟนผมไปคบกับเด็กมหาลัยเดียวกัน
พ่อแม่แฟนไม่มีการที่จะโทรมาหาผมหรือพ่อแม่ผมเลยว่าผมเสียใจไหมหรือพูดอะไรสักอย่าง แต่กลับโทรมาบอกแม่ผมว่าไม่ต้องมาร้านนะเค้าไปอยู่หอกับเพื่อนและอย่าเอาเค้าออกจากทะเบียนบ้านนะยังไงก็เป็นเพื่อนกันได้ ตลอดเวลาที่เลิกกันสามเดือนที่เค้าคบกับคนอื่นย้ายไปอยู่หอด้วยกันฉันสามีภรรยาบางครั้งกลับมาหาผมเหมือนจะกลับมาคบละก็ไม่กลับแบบนี้4-5รอบ จนวันที่ผมจะตัดใจจริงๆ เค้าบอกเลิกไอเด็กมหาลัยละกลับมาคบกับผมถึงปัจจุบัน
-เวลาผมไปช่วยงานที่ร้านบางทีแฟนทะเลาะกับพ่อ พ่อเค้าก็ไม่รับไหว้ผมด้วยผมสะงั้นเป็นแบบนี้3รอบ
-ที่บ้านแฟนใช้ผมไปซื้อของพอซื้อเสร็จกลับมาถึงร้านบอกลืมให้ซื้อของอีกอย่างนึง วนไปวนมาหลายรอบไม่สั่งของทีเดียวจนบางครั้งน้ำมันหมดผมก็เอาตังตัวเองออกมีครั้งนึงผมบอกแม่แฟนว่าเวลาจะให้ซื้ออะไรบอกผมทีเดียวได้ไหมให้ผมไปๆ มาๆ หลายรอบเปลืองน้ำมัน แกไปบอกแฟนผมว่าผมไปว่าแกแกเลยโกรธไม่คุยกับผม
-ผมไปช่วยงานที่ร้านอาหารวันนั้นที่ร้านทอดปลาแดดเดียวแบ่งกันกิน8ชิ้นตั้งแต่เช้าจนบ่ายสองผมเห็นปลาเหลือเท่าเดิมแปดชิ้นเลยเอา ปลาไปสองชิ้นชิ้นนึงขนาดไม่ถึง3เซน ให้พ่อครัวทำผัดผักบุ้งปลาให้กิน พ่อแฟนแกโกรธผมไปบ่นกับแฟนละแม่แฟนว่าผมเอาปลาแกไปกินแกไม่พอกิน
(เวลาแฟนมาบ้านผมพ่อแม่ผมเลี้ยงข้าวปลาไปกินร้านอาหารอย่างดี แต่ผมไปบ้านแฟนกินปลาทอดตัวไม่กี่บาทยังหวงผมอีก)
-ทำงานสักพักเริ่มมีเงินไปซื้อบ้านตจว.แต่ตัวเองเปิดร้านอาหารในกทม.สุดท้ายมีปัญหาส่งไม่ไหวที่บ้านผมก็ซื้อต่อจะได้ไม่โดนยึดเงิน
-ผ่านมาอีกปีเริ่มมีเงินเก็บไปซื้อที่ตจว.แต่ตัวเองเช่าบ้านเค้าอยู่สุดท้ายไปกู้เงินบังมาหมุนใช้ในร้านการเงินติดลบไปกู้ธนาคารมาปิดเงินบังละไม่ยอมขายที่ฝืนส่งต่อทุกวันนี้กลับไปติดหนี้บังเป็นหนี้สองสามทาง
-ตอนไปออกรถผมก็เป็นคนพาแฟนไปดู ค่าแนะนำในการออกรถที่บริษัทเค้าจ่ายให้ผมก็ไม่เอา ผมให้เงินที่บ้านแฟนไปเลย
ตอนคบกันใหม่ๆ ผมคิดแค่ว่าผมรักเค้าผมจะพาผู้หญิงคนนี้มีชีวิตที่ดีขึ้นจากชุมชนแออัดอยากเห็นเค้ามีชีวิตที่ดีโดยไม่หวังผลตอบแทนอะไรคบตั้งแต่ยังไม่สวยไม่รวยไม่มีอะไรเลย แต่มีช่วงนึงที่เค้ามีพร้อมทุกอย่างทั้งธุรกิจในครอบครัวบ้านรถเค้ากลับทิ้งผมไปแต่ผมก็ยังเลือกเค้าแทนที่จะตัดใจละตอนนี้แผลในใจผมมันเกินจะรับไหว
แม่ผมบอกว่าเตือนแล้วไม่ฟังกระโดดเข้าไปหานรกชัดนี่ขนาดยังไม่แต่งงานยังเดือดร้อนพ่อแม่ขนาดนี้แล้วตอนเลิกกันเค้าก็ห่วงแต่ในมุมของเค้า
รักเค้ามากเกินไป อนาคตตกนรกทั้งชีวิต