ความในใจของคนคนนึ่ง

"4ปีแล้ว แต่ทำไมเรายังชอบนายอยู่ แค่ทุกวันนี้มีอะไรให้คิดมากมายแต่ทำไมเรายังมีเวลามาคิดถึงนาย มันไม่ได้มีอะไรพิเศษเลยสำหรับนายเรามันก็แค่คนคนนึ่ง เคยคิดว่าถ้าวันนึ่งเราเจอกัน เราจะกล้ามองหน้านายไหม? ทุกๆวันนี้เราได้แต่ภาวนาให้มันไม่ได้เป็นแบบที่เราคิด เมื่อก่อนเราชอบนายยังไง ตอนนี้เราก็ยังรู้สึกแบบนั้นอยู่ ถึงเราสองคนจะไม่เคยพูดคุยกันเลยสักคำ ที่เราเคยพูดกับตัวเองว่าเราเกลียดนายมากแต่ความจริงแล้วเราไม่เคยเกลียดนายลงเลย เมื่อเรียนจบแล้วเราก็ต่างแยกย้ายกัน โอกาสที่เราจะได้เจอนายมันน้อยมากแต่เราจะไม่หวังมากไปหรอกนะ นี่ก็เข้าปีที่4แล้วที่ยังชอบนายอยู่ ต่อให้เราไปเจอสังคมใหม่ๆ ยังไงล่ะ มันจะทำให้เราลืมนายได้ด้วยหรอ ความทรงจำตั้งแต่ครั้งแรกที่ได้เจอกันมันจะยังคงอยู่ไปแบบนี้แหละ ไม่ว่าจะเป็นเรื่องดี เรื่องไม่ดี นายจะยังจำได้อยู่ไหมนะ? ปล่อยให้มันเป็นไปแบบนี้แหละ รู้ไหมตอนแรกเราคิดที่จะตัดใจเลิกชอบนาย  อยู่ดีๆก็นึกถึงนายขึ้นมาความรู้สึกที่มีอยู่มันก็กลับรู้สึกมากขึ้นกว่าเดิม เราคงคิดถึงนายมากมั้ง แต่ก็คิดถึงจริงๆนั้นแหละ ชอบนายนะหมอ"