ช่วยวิเคราะห์ให้ผมหน่อยครับ

โครงการที่เราทำแล้วไม่ประสพความสำเร็จ
ก็ไม่มี มีงานอะไรทำแล้วตัวเองมีความสุขบ้างครับ จริงๆผมก็มีความสุขทุกงานงะครับผม  ยิ่งได้ทำกลับเพื่อนร่วมงานของผม  ผมยิ่งมีความสุขมากเลยครับ  อืมแต่ก็จะมีความเครียดบ้างครับ ไม่รู้เพราะอะไรงะครับ  บ้างครั้งก็เหมื่อนว่าผมทำแล้วผมรู้สึกกดดัน แล้วที่นี่มันทำให้ผมไม่มีความสุขขึ้นมาได้บ้างครั้งนะครับ  แล้วผมต้องมาเจอคำพูดที่แบบว่า เหมื่อนโดนว่าอะไรแบบนั้น ผมก็เลยไม่อยากทำอะไรแล้วงะครับ  เบื่อแบบไม่รู้ตัว  มีความรู้สึกแบบไม่อยากมาทำงานเหมื่อนช่วงแรกๆแล้วงะครับ  เหตุผลเพราะผมดั้งไปชอบกับเพื่อนร่วมงานี่ทำงานด้วยกันเข้า พอเพื่อนร่วมงานพูดอะไรมาผมก้ไม่กล้าที่จะเถียง เพราะกลัวว่าเขาจอเสียใจ  แต่เพื่อนร่วมงานผมคนนี่ก็ชอบโกรธอะไรแบบที่ผมก็ไม่รู้เสียด้วย ผมเดาอารมณ์ เขาไม่ถูกนะครับ  เดี๋ยวก็ดี เดี๋ยวก็ร้าย  ความคิดเพื่อนร่วมงานของผมก็ดีนะครับ  แต่บ้างครั้งเขา กดดันตัวเองมาก ทำให้ผมที่ทำงานกลับเขา กดดันไปด้วยนะครับ ผลของการทำงานในปีที่ผ่านมาของผมก็ดีขึ้นนะครับ  ต้องขอบคุณในความกดดันที่เพื่อนร่วมงานของผมคนนี่มอบให้มาครับ  ตอนนี่เพื่อนร่วมงานของผมทำงานมาได้ 3 ปี แล้วครับ แต่ก็เหมื่อนเขาจะทำการพิจารณา ทั้งเรื่องเงินเดือนแล้วก็เรื่องสังคมของที่นี่นะครับ  ผมก็พยายามแล้วนะครับ แต่ก็ดูเหมื่อนผมจะทำให้เขาอืดอัด เพราะไปสนิทกลับเพื่อนร่วมงานคนนี่เกินไป ผมหวังดีนะครับ ด้วยที่ผมชอบเพื่อนร่วมงานคนนี่มาก อะไรที่เป็นสิ่งดีดี หรือโอกาสที่เพื่อนร่วมงานคนนี่จะได้รับ ผมก็จะมอบให้เขาหมด แต่ผมก็ไม่เห็นว่าเพื่อนร่วมงานของผมจะดีใจอะไรกลับมันเลยครับ  แล้วที่นี่งะครับมันทำให้ผมเหนื่อยนะครับ  ผมดูแลเพื่อนร่วมงานของผมอย่างดีเลยครับ ทำทุกอย่างที่ทำได้งะครับ มันดีนะครับ เพราะว่ามันทำให้ผมแสดง ความสามารถอกมาบ้างนะครับ ก็ยังไม่ได้เป็นที่น่าพอใจอยู่นะครับ  เมื่อทำแล้วเพื่อนร่วมงานของผมเขาไม่เห็นค่าอะไรเลยนะครับ  ผมเหนื่อยจังครับ  แต่ผมก็ยังชอบเพื่อนร่วมงานของผมอยู่นะครับเพียงแต่ผมไม่รู้ว่าผมจะต้องทำตัวอย่างไงนะครับ  แก้ไขให้เพื่อนร่วมงานผมไม่โดนล้อก็อยากอยู่นะครับ  ทำตัวให้ปกติแล้วก็นะครับ  แต่เขาก็ทำตัวไม่ปกติกลับผมอยู่ดีงะครับ  เพราะเขาไม่ชอบผมเกียดผมหรือยังไงกันครับ  ผมก็ไม่เข้าใจเขาหรอกครับ  เกียดที่ผมเป็นผู้ชายที่ชอบเขาแล้วก็เกียดที่ผมเป็นแบบนี่ผมก็ไม่เข้าใจหรอกครับ  ผมรู้ครับว่าไม่ชอบ แต่จะให้ผมทำยังไงงะครับเราก็ต้องเป็นเพื่อนร่วมงานกัน  จะบอกว่าผมทำให้เพื่อนร่วมงานผมไม่มีคนเข้ามาจีบ ผมก้ว่ามันไม่น่าเกี่ยวกับผม  จะบอกว่าผมทำให้เพื่อนร่วงงานโดนล้อเรียน เพราะผมดันไปชอบเพื่อนร่วมงานผม   สังคมมันโตขึ้นมากแล้วนะครับ จะให้ทำตัวยังไงงะครับ   ไม่เขาไปยุ่ง แต่การทำงานของผมกับเพื่อนร่วมงานของผมก็ต้องทำด้วยกันตลอด  แล้วสีหน้าเพื่อนร่วมงานผมก็ แบบว่าพูดด้วยไม่อยากจะคุย ไม่อยากจทำ  แล้วแบบนี่งานของผมจะพัฒนาไปในด้านไหนงะครับผมพยายามมาตลอดนะครับ  ทำแต่เรื่องงานมาได้ 2 ปี แล้วละครับ สนใจแต่เรื่องของงานที่ทำ มากกว่าจะมาตามจีบใครหรืออะไรแล้วละครับ แต่ดูเหมื่อนเพื่อนร่วมงานผมเขาไม่แยกแยะมันออกจากกันเลยงะครับ  ตอนนี่ปัญหามันอยู่ที่ว่าเพื่อนร่วมงานของผมเขาจะออกแล้วละครับ อันนี่ผมคงห้ามไว้ไม่ได้ เขาบอกผมว่าสังคมภายในแผนกงะดี  แต่สังคมภายในบริษัทไม่ได้ ทำให้ผมคิดไม่ออกกลับการปรับตัวของเพื่อนร่วมงานของผมด้วยซ้ำครับ  ต่อให้บริษัทที่เขาทำงานจะปรับเงินให้เขาดีแค่ไหนแต่เขาทำงานแล้วไม่มีความสุข เขาจะทำมันไปทำไม  เพื่ออะไร ทำแล้วเขาต้องมารู้สึกเครียดกับแผนกอื่น กับความคิดของคนอื่นที่จะเขามามีส่วนกับชีวิตของเขา ทั้งในการทำงานและเรื่องส่วนตัวนะครับ  เขาบอกผมว่าเขารู้สึกอึดอัดมากที่ทำงานที่นี่ เพราะคนที่นี่มายุ่งเรื่องส่วนตัวเขามากเกินไปทำให้เขาอึดอัด  ก่อนหน้านี่ก้เป้นทีหนึ่งละครับ แต่พอสะพักเขาก็กลับมาเป็นอีก ผมนี่ก็ไม่รู้จะอธิบายออกมายังไงนะครับ คุณๆจะเชื่อกันไหมครับว่า ผมพยายามกับการทำงานในครั้งนี่มาก เพราะมัน ทั้งสนุกแล้วก็ได้ทำกลับเพื่อนร่วมงานที่ผมหลงรัก  ผมบอกเลยครับว่าผมไม่ได้ชอบเพื่อนร่วมงานของผมเพราะหน้าตา แต่ผมมาชอบเพื่อนร่วมงานของผมเรื่องความคิดของเพื่อนร่วมงานผม  แต่หลังๆมาที่ผมเหนื่อยใจมากเพราะกลายเป็นผมที่พยายามเท่าไรก็โดนตำหนิตลอดเลยครับหรือบ้างครั้งก็ทำสีหน้าไม่พอใจผม  แต่ไม่พูดแล้วก็จะทำสีหน้ากับผมแบบนี่ตลอดทั้งวันงะครับ  เมื่อสะครุ่ก็มาว่าผมอีกละว่าทำไมผมไม่ตามงานให้เขา พอผมอธิบายก็บอกผมให้ผมไปเรียบเรียงความคิดมาใหม่ โกรธผมแล้วก็มาด่าผม คืออะไรงะครับผมไม่เข้าใจ