เราเป็นคนคิดมาก คิดเล็กคิดน้อยได้ตลอด ไม่ค่อยปล่อยวาง เรารู้ค่ะว่านี่คือจุดอ่อนของเรา เราพยายามปล่อยวางแล้ว ในชีวิตเรามันมีหลายอย่างที่เราอดกังวลไม่ได้
เราเป็นคนที่สอบได้ที่ 1 ค่ะ เราค่อนข้างเป็นคนที่ชอบแข่งขัน คือแอบแข่งในใจกับคนอื่น ชอบเปรียบตัวเองกับคนอื่น ซึ่งเราไม่ชอบตัวเองในจุดนี้มากๆ
ทุกคนภายนอกจะคิดว่า เราเพอร์เฟ็กมาก หน้าตาดี(คนอื่นบอกนะคะ ส่วนตัวไม่ค่อยชอบหน้าตังเอง555) เรียนก็เก่ง บ้านฐานะดี คำพวกนี้มันทำให้เราตอกย้ำตัวเองว่า มันไม่ได้เป็นอย่างที่คนอื่นคิด
-พ่อแม่เราอยากให้เราสืบทอดธุรกิจโดยที่เราไม่ชอบสิ่งที่ทำเลย
-เรามักกังวลว่า เราทำอะไรได้ดีไม่พอ ทำได้ไม่ได้ดั่งใจ
-เรากำลังจะสอบ HSK4ค่ะ ซึ่งก่อนหน้านี้เราสอบระดับ 3 มาแล้ว แล้วแม่เราก็ลงระดับ4ได้อย่างหน้าตาเฉยโดยไม่ปรึกษาเรา เราพึ่งมารู้ก็ตอนที่เขาลงให้เราไปแล้ว เรามีเวลาแค่ 1 เดือนโดยที่เราไม่ได้เต็มใจเลย!!
-"การระบายความเครียดคือทำกิจกรรมที่ชอบ" บทความนี้ไม่ได้ช่วยเราเลย จ-ศ เรียน หลังเลิกเรียนบางวันเราก็ช่วยกิจการที่บ้าน วันเสาร์เราเรียนเช้าจรดเย็น วันอาทิตย์เราต้องไปทำอีกกิจการของพ่อแม่ ซึ่งไม่แทบไม่เคยได้ไปเที้ยวกับเพื่อนเลย
-พ่อแม่มักเห็นว่าคนอื่นดี เขาก็จะบอกให้เราเป็นเหมือนคนอื่น ซึ่งทั้งๆที่มันไม่ใช่ตัวตนของเรา..
-เราไม่สามารถแสดงความเห็นใดๆได้เลยกับครอบครัว มันทำให้เราอึดอัดกับความคิดและความรู้สึกตัวเองมากๆ
-เรารู้สึกดีที่มีคนเห็นความดีของเรา เราพยายามอย่างหนักเพื่อให้ได้ที่ 1มา แต่คนอื่นกลับพูดเหมือนเราได้มันมาง่ายๆเพราะเราหัวดี? ทั้งๆที่จริงๆแล้วเราเป็นคนความจำไม่ดีด้วยซ้ำ ทั้งหมดมันเกิดจากความพยายามของเรา
-เรารู้สึกแปลกแยกกับเพื่อนและคนอื่น คุณคงจินตนาการออกเมื่อเพื่อนอยู่ด้วยกันเป็นกลุ่มโดยมีคุณที่รู้สึกแปลกแยก
-เรารู้สึกไม่ไว้ใจใครเลย แม้แต่คนในครอบครัวตัวเอง...
-เวลาเราทำอะไรผิด เรารู้สึกด้อยค่ามากๆ บางทีคิดอยากตายก็มี(แต่ตายไปจะช่วยอะไรได้ละ จิงมะ)
-พ่อแม่วางแผนให้เราไปเรียนที่จีนตอน ม.4 ซึ่งมันทำให้เรากังวลว่าเราจะเรียนรู้ได้ยังไง โดยที่ภาษาจีนของเราสำหรับเรามันยังไม่ดีพอ เรียนไม่รู้เรื่อง แล้วถ้าหากเราทำได้ไม่ดีพอมันจะส่งผลกระทบอะไรกับเรา
.
.
.
.
จากปัญหาของเรา มันมีอีกหลายอย่ที่ไม่ได้พูดถึง มันอาจจะเป็นปัญหาทั่วๆไปของคนอื่นๆ แต่สำหรับเรามันทำให้เราท้อ ไม่มีกำลังใจอะไรเลย เราเลยชอบที่จะอยู่คนเดียว แก้ไขปัญหาคนเดียวทั้งๆที่เราไม่ได้ต้องการให้เป็นแบบนี้ ถ้าเป็นไปได้อยากให้หมาพูดได้จังจะได้คุยกับมันได้5555 ถ้าใครมีวิธีแนวทางที่สามารถช่วยเราให้หลุดพ้นได้ก็ขอบคุณล่วงหน้านะคะ>/\<
เราเครียดมากเลยค่ะ ทำไงดีคะ?
เราเป็นคนที่สอบได้ที่ 1 ค่ะ เราค่อนข้างเป็นคนที่ชอบแข่งขัน คือแอบแข่งในใจกับคนอื่น ชอบเปรียบตัวเองกับคนอื่น ซึ่งเราไม่ชอบตัวเองในจุดนี้มากๆ
ทุกคนภายนอกจะคิดว่า เราเพอร์เฟ็กมาก หน้าตาดี(คนอื่นบอกนะคะ ส่วนตัวไม่ค่อยชอบหน้าตังเอง555) เรียนก็เก่ง บ้านฐานะดี คำพวกนี้มันทำให้เราตอกย้ำตัวเองว่า มันไม่ได้เป็นอย่างที่คนอื่นคิด
-พ่อแม่เราอยากให้เราสืบทอดธุรกิจโดยที่เราไม่ชอบสิ่งที่ทำเลย
-เรามักกังวลว่า เราทำอะไรได้ดีไม่พอ ทำได้ไม่ได้ดั่งใจ
-เรากำลังจะสอบ HSK4ค่ะ ซึ่งก่อนหน้านี้เราสอบระดับ 3 มาแล้ว แล้วแม่เราก็ลงระดับ4ได้อย่างหน้าตาเฉยโดยไม่ปรึกษาเรา เราพึ่งมารู้ก็ตอนที่เขาลงให้เราไปแล้ว เรามีเวลาแค่ 1 เดือนโดยที่เราไม่ได้เต็มใจเลย!!
-"การระบายความเครียดคือทำกิจกรรมที่ชอบ" บทความนี้ไม่ได้ช่วยเราเลย จ-ศ เรียน หลังเลิกเรียนบางวันเราก็ช่วยกิจการที่บ้าน วันเสาร์เราเรียนเช้าจรดเย็น วันอาทิตย์เราต้องไปทำอีกกิจการของพ่อแม่ ซึ่งไม่แทบไม่เคยได้ไปเที้ยวกับเพื่อนเลย
-พ่อแม่มักเห็นว่าคนอื่นดี เขาก็จะบอกให้เราเป็นเหมือนคนอื่น ซึ่งทั้งๆที่มันไม่ใช่ตัวตนของเรา..
-เราไม่สามารถแสดงความเห็นใดๆได้เลยกับครอบครัว มันทำให้เราอึดอัดกับความคิดและความรู้สึกตัวเองมากๆ
-เรารู้สึกดีที่มีคนเห็นความดีของเรา เราพยายามอย่างหนักเพื่อให้ได้ที่ 1มา แต่คนอื่นกลับพูดเหมือนเราได้มันมาง่ายๆเพราะเราหัวดี? ทั้งๆที่จริงๆแล้วเราเป็นคนความจำไม่ดีด้วยซ้ำ ทั้งหมดมันเกิดจากความพยายามของเรา
-เรารู้สึกแปลกแยกกับเพื่อนและคนอื่น คุณคงจินตนาการออกเมื่อเพื่อนอยู่ด้วยกันเป็นกลุ่มโดยมีคุณที่รู้สึกแปลกแยก
-เรารู้สึกไม่ไว้ใจใครเลย แม้แต่คนในครอบครัวตัวเอง...
-เวลาเราทำอะไรผิด เรารู้สึกด้อยค่ามากๆ บางทีคิดอยากตายก็มี(แต่ตายไปจะช่วยอะไรได้ละ จิงมะ)
-พ่อแม่วางแผนให้เราไปเรียนที่จีนตอน ม.4 ซึ่งมันทำให้เรากังวลว่าเราจะเรียนรู้ได้ยังไง โดยที่ภาษาจีนของเราสำหรับเรามันยังไม่ดีพอ เรียนไม่รู้เรื่อง แล้วถ้าหากเราทำได้ไม่ดีพอมันจะส่งผลกระทบอะไรกับเรา
.
.
.
.
จากปัญหาของเรา มันมีอีกหลายอย่ที่ไม่ได้พูดถึง มันอาจจะเป็นปัญหาทั่วๆไปของคนอื่นๆ แต่สำหรับเรามันทำให้เราท้อ ไม่มีกำลังใจอะไรเลย เราเลยชอบที่จะอยู่คนเดียว แก้ไขปัญหาคนเดียวทั้งๆที่เราไม่ได้ต้องการให้เป็นแบบนี้ ถ้าเป็นไปได้อยากให้หมาพูดได้จังจะได้คุยกับมันได้5555 ถ้าใครมีวิธีแนวทางที่สามารถช่วยเราให้หลุดพ้นได้ก็ขอบคุณล่วงหน้านะคะ>/\<