ทำไม ๔ รัฐมนตรีต้องลาออก  

ทำไม รัฐธรรมนูญอันเป็นกฎหมายสูงสุดของประเทศ
จึงบัญญัติให้อำนาจเป็นของประชาชน  บัญญัติให้มีการเลือกตั้งตัวแทนของประชาชน

ณ วันนี้  คำว่า ไม่มีเลือกตั้งจะตายไหม   หายเงียบกริบไปในสายลม

อย่าแต่เสียงไม่มีเลือกตั้งจะตายไหม หายเงียบกริบไปเลย
แม้แต่เสียงที่ผรุสวาทสั่งสอนจากอำนาจที่เคยมีต่อประชาชนก็กลายเป็นเสียงออดอ้อน

                                                    ฯลฯ




ไม่ว่าจะออกแบบกฎหมายอย่างไร
ไม่ว่าจะกำหนดกติกาอย่างไร
ไม่ว่าจะพยายามบังคับให้ทุกอย่างเป็นไปดั่งใจต้องการอย่างไร
ไม่ว่าจะรวบอำนาจไปจากประชาชนนานแค่ไหน

สุดท้าย  ก็ต้องหวนกลับมาหาประชาชน  ต้องคืนอำนาจให้แก่ประชาชน




นี่คือ  อำนาจที่แท้จริง   นี่คือ ความศักดิ์สิทธิ์   คือ พลานุภาพ

เป็นอำนาจ  เป็นความศักดิ์สิทธิ์  เป็นพลานุภาพ  
ที่เกิด ที่มี ที่เป็น โดยธรรมชาติแห่งสังคมมนุษย์  

อะไรที่ฝืนธรรมชาติ  ไม่ยั่งยืน





มีการสร้างตรรกะพิการตับแตกเป็นประจำว่า
อำนาจของประชาชน  ต้องเป็นอำนาจที่บริสุทธิ์ ดีงาม สมบุรณ์พร้อม
ทั้งที่ความจริงแล้ว  อำนาจของประชาชนก็แค่กลไกอย่างหนึ่งของสังคมเท่านั้น
อาจดีพร้อม  อาจบกพร่อง  อาจให้คุณ อาจเป็นโทษได้ตามปกติวิสัยแห่งธรรม

แล้วเอาความบกพร่องนั้นมาเป็นข้ออ้าง เป็นเงื่อนไขในการยึดอำนาจ

ความพร้อมสมบูรณ์ในเรื่องอำนาจของประชาชน
ก็คือความด้อย ความเด่น ความถูก ความพลาด ความบกพร่อง ความดีงาม  ฯลฯ
คละเคล้าไปเป็นตามช่วงเวลาและสถานการณ์
มีการปรับปรุง แก้ไข ส่งเสริม รักษา

นี่คือ ครรลองของอำนาจประชาชน

การอ้างเรื่องความสมบูรณ์พร้อม  ด้วยการเรียกหาความดีงามด้านเดียว
ไม่ใช่สังคมมนุษย์  แต่เป็นสังคมอรหันต์   เป็นไปไม่ได้






ออกไปใช้อำนาจกันครับ
เพื่อสั่งสอนให้เขาได้รับรู้ว่า  อำนาจประชาชนนั้น  ศักดิ์สิทธิ์แค่ไหน  มีพลานุภาพเพียงใด