ผมควรเรียนต่อดีมั้ย?

สวัสดีครับ อย่างที่หัวข้อกระทู้ได้บอกไว้ ผมควรเรียนต่อดีมั้ย? ตอนนี้ผมพึ่งอายุ17ปีครับ แต่ผมเรียนจบม.ปลายจากกศน.แล้ว หลายคนอาจจะถามว่าอายุยังน้อยแล้วทำไมถึงไปเรียนกศน.ล่ะ? ต้องย้อนไปตอนสมัยที่เรียนอยู่ประถมครับ ผมอายุ11ปี กำลังจะจบ ป.6 ตอนนั้นเพื่อนๆผมต่างก็หาที่เรียนกัน หลายๆคนก็มาถามผมว่า จะเรียนต่อที่ไหน? ตอนนั้นผมยังไม่คิดอะไรมากเท่าไหร่ แต่ด้วยความที่ครอบครัวของผมฐานะก็ไม่สู้ดีนัก หลังจากเรียนจบป.6มา ผมกับเพื่อนอีก2-3คนเลยตกลงกันว่าจะไปบวชเรียน(ปัจจุบันสึกกันหมดแล้ว555) ด้วยความที่ว่าคุณครูที่โรงเรียนเขาแนะนำมา+กับความที่ผมยังไม่มีที่เรียนด้วย ผมเลยตัดสินใจบวชเรียนด้วยความคิดที่ว่า เรียนไม่ยาก เรียนฟรีด้วย 3-4ปีก้จบม.ปลายละ ดีจะตายไป ตอนที่บวชเรียนมาผมก้ได้เรียนมาหลายอย่างทั้งกศน.(เรียนเเค่วันเสาร์)บาลี (ก่อนสึกเรียนอยู่ประโยค4) นักธรรม(จบเอกแล้ว) และก็การสอนหนังสือ(สอนวิชาธรรมะให้นักเรียนประถม) ผมเรียนทั้งหมดนี้อยู่4-5ปี แต่ละปีปิดเทอมแค่1สัปดาห์นะครับ ด้วยความที่เราบวชเรียนเราต้องศึกษาตลอดเวลา บางครั้งอาจจะมีงานให้ทำบ้างเช่น จัดสถานที่ สอนหนังสือ งานพิธีต่างๆปนกันไป ช่วงแรกๆผมก็ไม่ได้คิดอะไรมาก คิดแค่ว่าเรียนให้จบก็พอแล้ว แต่สิ่งที่ต่างออกไปจากความคิดของผมก้คือ เราบวชเรียนมาหลายปี แต่สิ่งที่เราอยากเรียนจริงๆแทบไม่มีเลย สิ่งที่อยากเรียนจริงๆก็ได้เรียนน้อยมาก จนจบกศน.ปลายตอนปี61 ตอนนั้นอายุ16ปี ผมลังเลกับชีวิตมาก ว่าจะบวชต่อ หรือสึกไปเรียนต่อดี ผมก็ไปปรึกษากับแม่ แม่ผมก็บอกว่ารออายุ18ก่อนค่อยสึก เพราะที่ทำงานเขารับคนอายุ18ปีทำงานทั้งนั้น หลังจากปรึกษากับแม่เสร็จผมก้ไปคุยกับเณรรุ่นพี่คนนึงอายุมากกว่าผม3ปี พี่เขาเลยบอกว่า เรื่องนี้เราควรตัดสินใจเองดีกว่า อายุยังน้อยโอกาสเรียนก็เยอะ อายุแค่16แต่จบม.ปลายได้มันหายากนะ ผมเลยกลับไปคุยกับแม่อีกครั้ง เกี่ยวกับเรื่องจะออกไปเรียนต่อ แม่ก็บอกว่าตามใจลูกแล้วกันโตแล้ว คิดเองได้แล้ว แต่ด้วยความที่ตอนนั้นแม่ผมยังมีหนี้อยู่ประมาณ3-4หมื่น ผมเลยกลัวว่าถ้าสึกตอนนั้นอาจจะเป็นภาระแม่ก็ได้ ช่วยแม่ใช้หนี้ก่อนดีกว่า ต้องอธิบายก่อนนะครับว่าหนี้ก้อนนี้ไม่ใช่ของแม่และของผมเลย แต่เป็นหนี้ของพ่อเลี้ยงของผมล้วนๆ  หลังจากสร้างหนี้ให้พี่แกก็หายตัวไปเลย ผมกับแม่พยายามกันอยู่1ปีเต็ม แม่ย้ายที่ทำงานบ่อยมาก ผมก็ส่งเงินเก็บส่วนตัวไปช่วยแม่บ้าง สุดท้ายก็สามารถใช้หนี้ได้หมด(แอบภูมิใจกับตัวเองนิดๆที่ช่วยแม่ได้555) แต่ถึงจะใช้หนี้หมดครอบครัวของผมก็ยังลำบากอยู่ดี แม่ต้องอยู่คนเดียว ทำงานคนเดียว ตอนนั้นทำให้ผมคิดว่า ถ้ามันเป็นแบบนี้เราสึกไปทำงานดีมั้ย หรือจะอยู่แบบนี้ต่อไปอย่างที่แม่บอก ผมเลยไปคุยกับแม่อีกครั้ง แต่ครั้งนี้แม่พูดต่างจากเดิมว่า ถ้าสึกมาแล้วมีงานทำก็ดี แม่จะได้มีเพื่อนถ้าอยู่คนเดียวมันจะลำบาก ในปีนี้ผมเลยตัดสินใจเด็ดขาดว่าจะสึกไปหาที่เรียนพร้อมกับทำงานไปด้วย ผมเลยอยากจะถามทุกๆคนว่า ผมควรเรียนต่อดีมั้ย? ทั้งๆที่ความรู้ในระบบของผมแทบไม่มีเลย ภาษาอังกฤษก็ไม่ได้ คณิตศาสตร์ก็ไม่ได้และอีกหลายๆวิชาแต่เกรดกศน.ผม3.75นะครับ  ถ้าเรียนต่อก็กลัวจะตามคนอื่นไม่ทัน แล้วมันจะลำบากตัวเราอีก เพราะผมเรียนสายธรรมะเป็นหลัก และนี่คือคำถามทั้งหมดของผมครับ