ทั้งหมดมันเริ่มจากที่เราไม่ค่อยได้พูดคุยกับครอบครัวลุงก็ตามใจ เราเลยดันทุรังมาเรียนกรุงเทพ แต่ค่าเทอมก็ปกติค่ะรับไหวและค่าหอก็พอรับได้
แต่พ่อของเราเขาดูแลพี่ชายเราอยู่ซึ่งค่าใช้จ่ายสูง(พ่อเป็นแค่ช่างซ่อมแอร์ค่ะ) แต่เรานับถือเขามากเพราะว่าเขาสามารถเลี้ยงดูเราและพี่ได้.
เราเข้าเทอม1 พ่อก็ไปยืมเงินมาค่ะ แต่พอเทอม2พ่อไม่มีเงินส่ง. เราขอทุนอาจารย์ไปแล้วค่ะแต่คนอื่นลำบากกว่าเรา คนอื่นเขาอยู่กับแม่คนเดียวบ้างหรือพ่อคนเดียว แต่เราพ่อแม่มีชีวิตอยู่ครบ อาจารย์เลยไม่ฟังว่าเราจะขอทุนทำไม
(แม่เราไม่ส่งเราเรียนค่ะเขาใช้ชีวิตตัวคนเดียวแบบเปิดร้านเสริมสวย)
เป็นสาเหตุให้ตัดขาดกับแม่ค่ะเพราะแม่เห็นแก่ตัวมากในสายตาเรา
พอเข้าเรื่องของการเรียนเทอมแรกด้วยอะไรที่ไม่ลงตัวด้วยความโง่ที่ไม่ดรอป555555 ทำให้ได้เกรด2.13มา แต่เรียนผ่านหมดนะค่ะ แต่แบบกากมาก แต่เพื่อนก็อยู่ราวๆ2.30ค่ะ. เราก็โล่งว่าแบบยังไหว.
เทอมสองปี1 เราว่าเราสอบผ่านเยอะคะแนนเกินครึ่งเยอะ มั่นใจกว่าเทอมแรกมาก.
มันเป็นอะไรที่ลำบากใจค่ะเพราะพ่อไม่มีเงินส่งไม่สามารถดูเกรดได้ ที่เราเรียนมาจนจะไฟนอลเพราะรุ่นพี่บอกว่าเรียนไปไม่ต้องจ่ายแต่ดูเกรดไม่ได้เท่านั้น. เราเลยเรียนค่ะ. แต่พอมาจะจบก็มาคิดอีกทีว่าสาขาการตลาดเหมาะกับเราจริงๆหรอ อยากเป็นสัตวแพทย์แต่สมองไม่ถึงค่ะ.
อยากจะถามทุกคนว่าควรจะทำยังไงดีค่ะ กลืนไม่เข้าคายไม่ออกค่ะ เรารู้สึกว่าเราซีเรียสมากเพราะพ่อแม่ไม่มีธุรกิจให้เราทำเหมือนเพื่อนคือเพื่อนได้เกรดไม่ดีก็ทำธุรกิจกับที่บ้านได้ แต่ถ้าเป็นเราเราต้องใช้เกรดหางานเอง และเกรดเป็นตัววัดเริ่มแรกค่ะว่าคนนั้นมีความรับผิดชอบแค่ไหน.
ถึงจะมีคนพูดว่าเกรดไม่ได้เป็นตัววัด แต่จริงๆแล้วบริษัทหลายบริษัทครั้งแรกที่เขาจะประเมินคือเกรดค่ะ
เราต้องสร้างเนื้อสร้างตัวให้ได้ สิ่งเราอยากทำมันไม่แน่ชัด แต่เราเคยขายของออนไลน์. และเราก็อยากจะลงทุนมันอีก อยากจะขายเสื้อผ้าอยาก
จุดประสงค์ก็ที่ได้เงินเยอะค่ะถึงอยากทำ แต่อะไรคือสิ่งที่เราอยากทำจริงๆและทำมันได้ดียังไม่รู้ค่ะ
เราว่าคนที่หาเงินได้เก่งกว่าคนที่เรียนดีค่ะ เพราะเรียนไปทำงานไปไม่ใช่เรื่องง่ายเลย
เรามีแฟนด้วยค่ะ แฟนเราก็ฐานะพอๆเราแต่เขาไม่มีปัญหาค่าเทอมเพราะพ่อเขาส่งตลอด.
เราเลยคิดหนักว่าถ้าลาออกจากมหาลัย ยังไงก็อีกไม่นานต้องสอบมาเรียนเพราะใกล้ถึงที่รุ่นปีเด็ก62ต้องมาสอบมหาลัย แล้วเราก็มีแฟนอีกเขาดีกับเรามาก คือถ้าเราไม่เรียนเราต้องหาเงินเอง มีทางเลือกแค่หาเงินกับกลับไปที่จังหวัดตัวเอง และเรียนที่นั้น !!! เอาจริงคือถ้าเราไปทำงานประจำเลยมันก็ไหวค่ะเพราะลาออกแล้ว
สอบถามเรื่องควรดรอปหรือเรียนต่อไป?
แต่พ่อของเราเขาดูแลพี่ชายเราอยู่ซึ่งค่าใช้จ่ายสูง(พ่อเป็นแค่ช่างซ่อมแอร์ค่ะ) แต่เรานับถือเขามากเพราะว่าเขาสามารถเลี้ยงดูเราและพี่ได้.
เราเข้าเทอม1 พ่อก็ไปยืมเงินมาค่ะ แต่พอเทอม2พ่อไม่มีเงินส่ง. เราขอทุนอาจารย์ไปแล้วค่ะแต่คนอื่นลำบากกว่าเรา คนอื่นเขาอยู่กับแม่คนเดียวบ้างหรือพ่อคนเดียว แต่เราพ่อแม่มีชีวิตอยู่ครบ อาจารย์เลยไม่ฟังว่าเราจะขอทุนทำไม
(แม่เราไม่ส่งเราเรียนค่ะเขาใช้ชีวิตตัวคนเดียวแบบเปิดร้านเสริมสวย)
เป็นสาเหตุให้ตัดขาดกับแม่ค่ะเพราะแม่เห็นแก่ตัวมากในสายตาเรา
พอเข้าเรื่องของการเรียนเทอมแรกด้วยอะไรที่ไม่ลงตัวด้วยความโง่ที่ไม่ดรอป555555 ทำให้ได้เกรด2.13มา แต่เรียนผ่านหมดนะค่ะ แต่แบบกากมาก แต่เพื่อนก็อยู่ราวๆ2.30ค่ะ. เราก็โล่งว่าแบบยังไหว.
เทอมสองปี1 เราว่าเราสอบผ่านเยอะคะแนนเกินครึ่งเยอะ มั่นใจกว่าเทอมแรกมาก.
มันเป็นอะไรที่ลำบากใจค่ะเพราะพ่อไม่มีเงินส่งไม่สามารถดูเกรดได้ ที่เราเรียนมาจนจะไฟนอลเพราะรุ่นพี่บอกว่าเรียนไปไม่ต้องจ่ายแต่ดูเกรดไม่ได้เท่านั้น. เราเลยเรียนค่ะ. แต่พอมาจะจบก็มาคิดอีกทีว่าสาขาการตลาดเหมาะกับเราจริงๆหรอ อยากเป็นสัตวแพทย์แต่สมองไม่ถึงค่ะ.
อยากจะถามทุกคนว่าควรจะทำยังไงดีค่ะ กลืนไม่เข้าคายไม่ออกค่ะ เรารู้สึกว่าเราซีเรียสมากเพราะพ่อแม่ไม่มีธุรกิจให้เราทำเหมือนเพื่อนคือเพื่อนได้เกรดไม่ดีก็ทำธุรกิจกับที่บ้านได้ แต่ถ้าเป็นเราเราต้องใช้เกรดหางานเอง และเกรดเป็นตัววัดเริ่มแรกค่ะว่าคนนั้นมีความรับผิดชอบแค่ไหน.
ถึงจะมีคนพูดว่าเกรดไม่ได้เป็นตัววัด แต่จริงๆแล้วบริษัทหลายบริษัทครั้งแรกที่เขาจะประเมินคือเกรดค่ะ
เราต้องสร้างเนื้อสร้างตัวให้ได้ สิ่งเราอยากทำมันไม่แน่ชัด แต่เราเคยขายของออนไลน์. และเราก็อยากจะลงทุนมันอีก อยากจะขายเสื้อผ้าอยาก
จุดประสงค์ก็ที่ได้เงินเยอะค่ะถึงอยากทำ แต่อะไรคือสิ่งที่เราอยากทำจริงๆและทำมันได้ดียังไม่รู้ค่ะ
เราว่าคนที่หาเงินได้เก่งกว่าคนที่เรียนดีค่ะ เพราะเรียนไปทำงานไปไม่ใช่เรื่องง่ายเลย
เรามีแฟนด้วยค่ะ แฟนเราก็ฐานะพอๆเราแต่เขาไม่มีปัญหาค่าเทอมเพราะพ่อเขาส่งตลอด.
เราเลยคิดหนักว่าถ้าลาออกจากมหาลัย ยังไงก็อีกไม่นานต้องสอบมาเรียนเพราะใกล้ถึงที่รุ่นปีเด็ก62ต้องมาสอบมหาลัย แล้วเราก็มีแฟนอีกเขาดีกับเรามาก คือถ้าเราไม่เรียนเราต้องหาเงินเอง มีทางเลือกแค่หาเงินกับกลับไปที่จังหวัดตัวเอง และเรียนที่นั้น !!! เอาจริงคือถ้าเราไปทำงานประจำเลยมันก็ไหวค่ะเพราะลาออกแล้ว