สวัสดีค่ะ...เรามีเรื่องอยากขอความเห็นจากเพื่อนๆในสังคมพันทิปอยากรู้ว่าถ้าเพื่อนๆอยู่ในเหตุการณ์แบบเราจะมีวิธีการจัดการกับมันอย่างไร
ขอแทนตัวเองว่า เอ๋ยนะคะ(นามสมมุติ)
เรื่องมีอยู่ว่า วันที่29 ธันวาคม 2561ที่ผ่านมาเอ๋ยได้รู้จักและคุยกับรุ่นพี่คนนึงใน Facebook. ชื่อพี่ปิง(นามสมมุติอีกเช่นกัน) พี่ปิงเป็นรุ่นพี่ที่มหาลัยเอ๋ยค่ะ ห่างกัน1ปี เรียนคณะเดียวกันแต่คนละสาขา เริ่มจากพี่ปิงจะชอบมากดหัวใจ กดอิโมจิความรู้สึกต่างๆในโพสของเอ๋ย วันที่29 ธันวา ที่ผ่านมาพี่ปิงก็กดมาแบบรัวๆ เอ๋ยเลยแคปแล้วส่งแชทไป บอกว่าขอบคุณค่ะ จากนั้นก็คุยกันมาเรื่อยๆ
(พี่ปิงดรอปเรียนตอนปี2 เพราะทางบ้านให้ไปสอบตำรวจ พี่ปิงสอบติดตำรวจ แต่ติดภาระทางทหารเลยสละสิทธิ์ แล้วมาสมัครเป็นทหารเกณฑ์ 1ปี ปลดเรียบร้อย ตอนนี้เรียนที่โรงเรียนนายสิบทหารบก)
เอ๋ยกับพี่ปิงคุยกันแทบจะ 24.ชม. เหมือนคนเป็นแฟนกันยังไงบอกไม่ถูก และพี่ปิงต้องกลับโรงเรียนวันที่5มกราคม คือช่วงหลังปีใหม่ แต่เอ๋ยยังไม่เคยเจอพี่ปิงนะคะ แต่พี่ปิงบอกว่าเคยเจอเอ๋ยที่มหาลัย ช่วงปีใหม่เอ๋ยก็กลับบ้านเอ๋ยที่ตจว. ส่วนพี่ปิงบ้านพี่แกอยู่ในจังหวัดที่เอ๋ยเรียนมหาลัย เราคุยกันในช่วงเวลาสั้นๆแต่รู้สึกผูกพันธ์และมีความสุขมาก
จนวันที่3 มกราคม เรากลับมอ ตอนเย็นพี่ปิงชวนไปวิ่งที่สวนสาธารณะ ตอนนั้นเอ๋ยก็ทั้งอยากเจอ ทั้งเขิน สุดท้ายไปค่ะ5555 แต่เราไปถึงตอนพี่แกวิ่งได้2รอบสระน้ำแล้ว แต่ความรู้สึกตอนเจอครั้งแรกนี่แบบปิ๊งงมากค่ะ พี่ปิงดูดีมาก สงสัยด้วยความที่เป็นทหารทำให้พี่แกบุคลิกดี เป็นคนชวนคุยเก่ง ยิ้มเก่ง อยู่ด้วยแล้วไม่เกร็งค่ะ เป็นตัวของตัวเอง สบายใจดี เราเดินคุยกันรอบหนองน้ำรอบนึง ประมาณ 3กิโล เอ๋ยนี่แบบขาล้ามากกก55 จบรอบก็ไปกินข้าวกันแล้วก็แยกย้ายกลับ เดทแรกจบลงด้วยดี
พอกลับไปก็คุยกันปกติ แต่เริ่มเปิดเผยเรื่องส่วนตัวกันมากขึ้น เช่นคุยเรื่องครอบครัว เรื่องแฟนเก่า เอ๋ยก็เลิกกับแฟนประมาณ10เดือนกว่าแล้วยังไม่คบใครอีกตอนนี้ก็มีบ้างที่เรียกว่าคนคุย พี่ปิงก็บอกว่สเลิกกับแฟน2เดือนกว่า ช่วงก่อนไปเรียน อะไรแบบนี้
วันที่ 5 มกราคม 2562 คือวันที่พี่ปิงต้องกลับไปเรียนต่อ พี่เค้าขอให้เอ๋ยไปส่งขึ้นรถ 11โมงเช้า เอ๋ยก็ไปส่งค่ะ พี่ปิงทิ้งที่อยู่ไว้ให้บอกให้ส่งจดหมายไปหาด้วยนะ55 พึ่งเข้าใจอารมณ์แฟนทหาร คือแบบคลาสสิคมาก5555 แล้วพี่ปิงหยิบโทรศัพท์มาถ่ายรูปกับเรา
วันนั้นเจอแม่พี่ปิงด้วย แม่พี่ปิงน่ารักค่ะ ดูสบายๆเป็นกันเอง วันนั้นส่งเสร็จก็แยกกันกลับ แต่แยกกันตรงนั้นก็คือจากกันเลยเพราะที่โรงเรียนพี่ปิงไม่ให้ใช้โทรศัพท์ โทรศัพท์พี่ปิงอยู่กับแม่ เอ๋ยออกจากตรงนั้นก็รู้สึกนอยๆ บอกไม่ถูก
กลางดึกประมาณ ตี2 พี่ปิงโทรมา บอกว่าถึงที่พักแล้ว บอกว่ายืมมือถือเพื่อนโทรมา เอ๋ยนี่น้ำตาไหลเป็นทาง ฟิวประมานว่าเราคิดถึงเขาอยู่จนนอนไม่หลับ แล้วเขาก็โทรมาหา เหมือนความคิดถึงของเรามันไปถึงเขาจริงๆ ใจความสำคัญในคืนนั้นคือ คิดถึง และขอให้เอ๋ยรอ 10เมษายน2562 พี่จะกลับมา รอพี่หน่อยนะ
(พี่ปิงไปลงหมอชิต แล้วพักคืนนึง ตอนเช้าถึงจะต่อรถไปโรงเรียนที่ประจวบ)
เรื่องของเอ๋ยกับพี่ปิงประมาณนี้ค่ะ แต่ในช่วงที่คุยกัน ตั้งแต่ 29 ธันวา 61 ถึง 6มกรา 62 ยังไม่มีการตกลงคบกันใดๆ เพียงแต่บอกให้รอ
แต่ไม่รู้วันนึงอะไรดลใจให้เอ๋ยไปส่องไอจีพี่ปิง แล้วสะดุดตาตรงที่มีผู้หญิงคนนึงคอมเม้นทุกรูป เลยกดฟอลไปตามสัญชาติญาณ
อย่าพึ่งว่าเอ๋ยลำไยนะคะ ไกล้ถึงจุดพีคแล้ว55
ตั้งแต่วันที่พี่ปิงไป เอ๋ยส่งข้อความไปในแชท ว่าคิดถึงทุกวัน
จนวันที่ 10 มกรา เฟสพี่ปิงตอบกลับมา บอกว่า เขียนจดหมายไปหาเลยลูกโทรศัพท์พี่เค้าอยู่กับแม่ เราเขินเลยจ้า555
แม่เลยส่งรูปในเครื่องที่พี่ปิงถ่ายส่งมาให้เรา เขินหนักไปอีก555
แล้วแม่พี่ปิงก็คุยกับเอ๋ยในแชทพี่ปิงนี่แหละ แม่ชวนไปงานติดยศพ่อ วันที่23 มกรา. เราไม่รู้จะปฏิเสธยังไง ตอนนั้นตอบตกลงไปแล้ว555 วันที่23 แม่ก็มารับเราไปด้วยค่ะ ครอบครัวพี่เค้าดูอบอุ่น ญาติพี่ปิงทุกคนดูเหมือนรู้จักเอ๋ยหมด สงสัยเพราะตอนคอลกันพี่ปิงอยู่บ้านตลอด คิดว่าจะไปแล้วเกร็งๆทำตัวไม่ถูก แต่ทุกคนเป็นกันเองเทคแคร์เอ๋ยดีมากค่ะ เล่าเรื่องพี่ปิงให้ฟัง ถามเรื่องที่บ้านเอ๋ยบ้าง สารพัดจะคุย ทำให้ไม่กดดันอย่างที่คิด เด็กๆหลานๆเค้าก็ชอบเอ๋ย เล่นกันคุยกันได้ (เอ๋ยเป็นหลานคนโตมีหลานอีก7คน เลยเข้ากับเด็กได้สบายๆ55)
ไปงานแบบนี้แน่นอนว่าเราต้องถ่ายรูป เอ๋ยก็ถ่ายรูปกับครอบครัวพี่ปิง พ่อแม่น้องชายพี่ปิง อัพลงเฟสเอ๋ย กับลงสตอรีในไอจี แต่ไม่ได้แท็กใคร แล้วย้อนไปถึงผู้หญิงที่เอ๋ยฟอลไอจีไป นางรับแล้วก็ฟอลกลับตั้งแต่วันที่ฟอลไป เห็นนางมาดูตอรี่ในไอจีเอ๋ย สักพักนางแอดเฟสมา พอเอ๋ยรับ คำแรกที่นางพูดคือ ถามหน่อยไปรู้จักกับครอบครัวปิงได้ยังไง ไปถึงขั้นไหนกันแล้ว ไม่รู้หรอว่าเขามีแฟนแล้ว สารพัดจะด่า น้ำตาเอ๋ยไหลอัติโนมัติเลยค่ะตอนนั้น
ตั้งสติได้เลยโทรหาแม่พี่ปิง แม่พี่ปิงก็เล่าๆตามประสาผู้ใหญ่แกก็พูดตรงๆไม่ปิดบัง พี่ปิงก็เคยพาผู้หญิงคนนั้นไปที่บ้าน (เขาคบกันเกือบ3ปี) แม่ก็บอกเอ๋ยไม่ต้องคิดมาก แม่พูดตรงๆนะด้วยความเป็นพ่อเป็นแม่ต้องดูผู้หญิงให้ลูกอยู่แล้ว เขาเคยมาบ้านจริงแต่ไม่ค่อยคุยกับใครไม่เข้ากับใคร พี่ปิงก็เคยบอกแม่ว่าเลิกแล้ว เอ๋ยไม่ต้องคิดมากนะลูกยังไงทุกอย่างก็ขึ้นอยู่กับพี่ปิง ขึ้นอยู่กับแม่ เดี๋ยววันเยี่ยมญาติแม่จะพาไปหาพี่ปิง ตอนนี้เอ๋ยไม่ต้องคิดมากตั้งใจเรียนก็พอ
ตอนนี้เขาก็โทรเข้าเบอร์พี่ปิงมาเป็นสิบๆสายแล้วแม่ตั้งใจไม่รับ เวลาแม่คุยกับเขาแม่ก็ทักผ่านเฟสพี่ปิงแต่อ่านแล้วไม่เคยตอบแม่เลย ตอนนี้จะมาอยากคุยอะไร (แม่แอบแรง 😂)
แม่บอกแบบนี้เอ๋ยก็สบายใจขึ้นมาบ้าง
แต่ทุกคนรอบข้างพี่ปิง ไม่ว่าจะเป็นรุ่นพี่ หรือเพื่อน ทุกคนยืนยันกับเอ๋ยหมดว่า เขาเลิกกันแล้วแต่ฝ่ายหญิงไม่ยอมจบ
ล่าสุดผู้หญิงคนนั้นก็โพส facebook. ประมาณว่าโดนแย่งแฟน ว่าผู้ชายเอาผู้หญิงอีกคนมาแทนที่ เกือบ3ปีไม่มีความหมาย บลาๆ
ตอนนี้เอ๋ยสับสนค่ะ
ว่าตัวเองแย่งแฟนคนอื่นเขามาจริงๆรึป่าว แบบนี้เรียกแย่งไหม!?
เอ๋ยควรหยุดหรือควรไปต่อ
แล้วถ้าพี่ปิงกลับมา พี่ปิงไม่ได้เลือกเอ๋ย. เอ๋ยต้องทำยังไงต่อไปดี
ตอนนี้มีแต่เรื่องนี้ที่วนอยู่ในหัว
สถานะไม่ชัดเจน ไปต่อหรือพอแค่นี้ดีคะ
ขอแทนตัวเองว่า เอ๋ยนะคะ(นามสมมุติ)
เรื่องมีอยู่ว่า วันที่29 ธันวาคม 2561ที่ผ่านมาเอ๋ยได้รู้จักและคุยกับรุ่นพี่คนนึงใน Facebook. ชื่อพี่ปิง(นามสมมุติอีกเช่นกัน) พี่ปิงเป็นรุ่นพี่ที่มหาลัยเอ๋ยค่ะ ห่างกัน1ปี เรียนคณะเดียวกันแต่คนละสาขา เริ่มจากพี่ปิงจะชอบมากดหัวใจ กดอิโมจิความรู้สึกต่างๆในโพสของเอ๋ย วันที่29 ธันวา ที่ผ่านมาพี่ปิงก็กดมาแบบรัวๆ เอ๋ยเลยแคปแล้วส่งแชทไป บอกว่าขอบคุณค่ะ จากนั้นก็คุยกันมาเรื่อยๆ
(พี่ปิงดรอปเรียนตอนปี2 เพราะทางบ้านให้ไปสอบตำรวจ พี่ปิงสอบติดตำรวจ แต่ติดภาระทางทหารเลยสละสิทธิ์ แล้วมาสมัครเป็นทหารเกณฑ์ 1ปี ปลดเรียบร้อย ตอนนี้เรียนที่โรงเรียนนายสิบทหารบก)
เอ๋ยกับพี่ปิงคุยกันแทบจะ 24.ชม. เหมือนคนเป็นแฟนกันยังไงบอกไม่ถูก และพี่ปิงต้องกลับโรงเรียนวันที่5มกราคม คือช่วงหลังปีใหม่ แต่เอ๋ยยังไม่เคยเจอพี่ปิงนะคะ แต่พี่ปิงบอกว่าเคยเจอเอ๋ยที่มหาลัย ช่วงปีใหม่เอ๋ยก็กลับบ้านเอ๋ยที่ตจว. ส่วนพี่ปิงบ้านพี่แกอยู่ในจังหวัดที่เอ๋ยเรียนมหาลัย เราคุยกันในช่วงเวลาสั้นๆแต่รู้สึกผูกพันธ์และมีความสุขมาก
จนวันที่3 มกราคม เรากลับมอ ตอนเย็นพี่ปิงชวนไปวิ่งที่สวนสาธารณะ ตอนนั้นเอ๋ยก็ทั้งอยากเจอ ทั้งเขิน สุดท้ายไปค่ะ5555 แต่เราไปถึงตอนพี่แกวิ่งได้2รอบสระน้ำแล้ว แต่ความรู้สึกตอนเจอครั้งแรกนี่แบบปิ๊งงมากค่ะ พี่ปิงดูดีมาก สงสัยด้วยความที่เป็นทหารทำให้พี่แกบุคลิกดี เป็นคนชวนคุยเก่ง ยิ้มเก่ง อยู่ด้วยแล้วไม่เกร็งค่ะ เป็นตัวของตัวเอง สบายใจดี เราเดินคุยกันรอบหนองน้ำรอบนึง ประมาณ 3กิโล เอ๋ยนี่แบบขาล้ามากกก55 จบรอบก็ไปกินข้าวกันแล้วก็แยกย้ายกลับ เดทแรกจบลงด้วยดี
พอกลับไปก็คุยกันปกติ แต่เริ่มเปิดเผยเรื่องส่วนตัวกันมากขึ้น เช่นคุยเรื่องครอบครัว เรื่องแฟนเก่า เอ๋ยก็เลิกกับแฟนประมาณ10เดือนกว่าแล้วยังไม่คบใครอีกตอนนี้ก็มีบ้างที่เรียกว่าคนคุย พี่ปิงก็บอกว่สเลิกกับแฟน2เดือนกว่า ช่วงก่อนไปเรียน อะไรแบบนี้
วันที่ 5 มกราคม 2562 คือวันที่พี่ปิงต้องกลับไปเรียนต่อ พี่เค้าขอให้เอ๋ยไปส่งขึ้นรถ 11โมงเช้า เอ๋ยก็ไปส่งค่ะ พี่ปิงทิ้งที่อยู่ไว้ให้บอกให้ส่งจดหมายไปหาด้วยนะ55 พึ่งเข้าใจอารมณ์แฟนทหาร คือแบบคลาสสิคมาก5555 แล้วพี่ปิงหยิบโทรศัพท์มาถ่ายรูปกับเรา
วันนั้นเจอแม่พี่ปิงด้วย แม่พี่ปิงน่ารักค่ะ ดูสบายๆเป็นกันเอง วันนั้นส่งเสร็จก็แยกกันกลับ แต่แยกกันตรงนั้นก็คือจากกันเลยเพราะที่โรงเรียนพี่ปิงไม่ให้ใช้โทรศัพท์ โทรศัพท์พี่ปิงอยู่กับแม่ เอ๋ยออกจากตรงนั้นก็รู้สึกนอยๆ บอกไม่ถูก
กลางดึกประมาณ ตี2 พี่ปิงโทรมา บอกว่าถึงที่พักแล้ว บอกว่ายืมมือถือเพื่อนโทรมา เอ๋ยนี่น้ำตาไหลเป็นทาง ฟิวประมานว่าเราคิดถึงเขาอยู่จนนอนไม่หลับ แล้วเขาก็โทรมาหา เหมือนความคิดถึงของเรามันไปถึงเขาจริงๆ ใจความสำคัญในคืนนั้นคือ คิดถึง และขอให้เอ๋ยรอ 10เมษายน2562 พี่จะกลับมา รอพี่หน่อยนะ
(พี่ปิงไปลงหมอชิต แล้วพักคืนนึง ตอนเช้าถึงจะต่อรถไปโรงเรียนที่ประจวบ)
เรื่องของเอ๋ยกับพี่ปิงประมาณนี้ค่ะ แต่ในช่วงที่คุยกัน ตั้งแต่ 29 ธันวา 61 ถึง 6มกรา 62 ยังไม่มีการตกลงคบกันใดๆ เพียงแต่บอกให้รอ
แต่ไม่รู้วันนึงอะไรดลใจให้เอ๋ยไปส่องไอจีพี่ปิง แล้วสะดุดตาตรงที่มีผู้หญิงคนนึงคอมเม้นทุกรูป เลยกดฟอลไปตามสัญชาติญาณ
อย่าพึ่งว่าเอ๋ยลำไยนะคะ ไกล้ถึงจุดพีคแล้ว55
ตั้งแต่วันที่พี่ปิงไป เอ๋ยส่งข้อความไปในแชท ว่าคิดถึงทุกวัน
จนวันที่ 10 มกรา เฟสพี่ปิงตอบกลับมา บอกว่า เขียนจดหมายไปหาเลยลูกโทรศัพท์พี่เค้าอยู่กับแม่ เราเขินเลยจ้า555
แม่เลยส่งรูปในเครื่องที่พี่ปิงถ่ายส่งมาให้เรา เขินหนักไปอีก555
แล้วแม่พี่ปิงก็คุยกับเอ๋ยในแชทพี่ปิงนี่แหละ แม่ชวนไปงานติดยศพ่อ วันที่23 มกรา. เราไม่รู้จะปฏิเสธยังไง ตอนนั้นตอบตกลงไปแล้ว555 วันที่23 แม่ก็มารับเราไปด้วยค่ะ ครอบครัวพี่เค้าดูอบอุ่น ญาติพี่ปิงทุกคนดูเหมือนรู้จักเอ๋ยหมด สงสัยเพราะตอนคอลกันพี่ปิงอยู่บ้านตลอด คิดว่าจะไปแล้วเกร็งๆทำตัวไม่ถูก แต่ทุกคนเป็นกันเองเทคแคร์เอ๋ยดีมากค่ะ เล่าเรื่องพี่ปิงให้ฟัง ถามเรื่องที่บ้านเอ๋ยบ้าง สารพัดจะคุย ทำให้ไม่กดดันอย่างที่คิด เด็กๆหลานๆเค้าก็ชอบเอ๋ย เล่นกันคุยกันได้ (เอ๋ยเป็นหลานคนโตมีหลานอีก7คน เลยเข้ากับเด็กได้สบายๆ55)
ไปงานแบบนี้แน่นอนว่าเราต้องถ่ายรูป เอ๋ยก็ถ่ายรูปกับครอบครัวพี่ปิง พ่อแม่น้องชายพี่ปิง อัพลงเฟสเอ๋ย กับลงสตอรีในไอจี แต่ไม่ได้แท็กใคร แล้วย้อนไปถึงผู้หญิงที่เอ๋ยฟอลไอจีไป นางรับแล้วก็ฟอลกลับตั้งแต่วันที่ฟอลไป เห็นนางมาดูตอรี่ในไอจีเอ๋ย สักพักนางแอดเฟสมา พอเอ๋ยรับ คำแรกที่นางพูดคือ ถามหน่อยไปรู้จักกับครอบครัวปิงได้ยังไง ไปถึงขั้นไหนกันแล้ว ไม่รู้หรอว่าเขามีแฟนแล้ว สารพัดจะด่า น้ำตาเอ๋ยไหลอัติโนมัติเลยค่ะตอนนั้น
ตั้งสติได้เลยโทรหาแม่พี่ปิง แม่พี่ปิงก็เล่าๆตามประสาผู้ใหญ่แกก็พูดตรงๆไม่ปิดบัง พี่ปิงก็เคยพาผู้หญิงคนนั้นไปที่บ้าน (เขาคบกันเกือบ3ปี) แม่ก็บอกเอ๋ยไม่ต้องคิดมาก แม่พูดตรงๆนะด้วยความเป็นพ่อเป็นแม่ต้องดูผู้หญิงให้ลูกอยู่แล้ว เขาเคยมาบ้านจริงแต่ไม่ค่อยคุยกับใครไม่เข้ากับใคร พี่ปิงก็เคยบอกแม่ว่าเลิกแล้ว เอ๋ยไม่ต้องคิดมากนะลูกยังไงทุกอย่างก็ขึ้นอยู่กับพี่ปิง ขึ้นอยู่กับแม่ เดี๋ยววันเยี่ยมญาติแม่จะพาไปหาพี่ปิง ตอนนี้เอ๋ยไม่ต้องคิดมากตั้งใจเรียนก็พอ
ตอนนี้เขาก็โทรเข้าเบอร์พี่ปิงมาเป็นสิบๆสายแล้วแม่ตั้งใจไม่รับ เวลาแม่คุยกับเขาแม่ก็ทักผ่านเฟสพี่ปิงแต่อ่านแล้วไม่เคยตอบแม่เลย ตอนนี้จะมาอยากคุยอะไร (แม่แอบแรง 😂)
แม่บอกแบบนี้เอ๋ยก็สบายใจขึ้นมาบ้าง
แต่ทุกคนรอบข้างพี่ปิง ไม่ว่าจะเป็นรุ่นพี่ หรือเพื่อน ทุกคนยืนยันกับเอ๋ยหมดว่า เขาเลิกกันแล้วแต่ฝ่ายหญิงไม่ยอมจบ
ล่าสุดผู้หญิงคนนั้นก็โพส facebook. ประมาณว่าโดนแย่งแฟน ว่าผู้ชายเอาผู้หญิงอีกคนมาแทนที่ เกือบ3ปีไม่มีความหมาย บลาๆ
ตอนนี้เอ๋ยสับสนค่ะ
ว่าตัวเองแย่งแฟนคนอื่นเขามาจริงๆรึป่าว แบบนี้เรียกแย่งไหม!?
เอ๋ยควรหยุดหรือควรไปต่อ
แล้วถ้าพี่ปิงกลับมา พี่ปิงไม่ได้เลือกเอ๋ย. เอ๋ยต้องทำยังไงต่อไปดี
ตอนนี้มีแต่เรื่องนี้ที่วนอยู่ในหัว