มีคุณแม่ท่านไหนเป็นแบบนี้บ้างคะ

เราอาศัยอยู่กับแม่ตั้งแต่เด็กๆ แม่รับจ้างเป็นแม่บ้านทำความสะอาดที่อพาร์ตเมนท์แห่งหนึ่ง ละอาศัยห้องพักในนั้นอยู่จนเราม.ปลายก็สามารถสอบเข้ามหาวิทยาลัยมีชื่อเสียงแห่งหนึ่งได้ โชคดีช่วงมหาลัย พ่อจากที่ไม่เคยดูดำดูดีมาตลอด ก็ส่งเงินค่าเล่าเรียนค่ากินค่าอยู่มาให้ จนไม่ต้องรบกวนแม่ แต่แม่ก็ยังทำงานอยู่นะคะ บางเดือนตอนนั้นก็ยังไม่พอใช้ทั้งที่ไม่ต้องส่งเรา เราก็เข้าใจ จนต้องเจียดเงินที่พ่อส่งให้รายเดือนบวกกับเงินกยศส่งไปให้แม่ด้วย เรารักและผูกพันท่านมาก ก่อนเรียนจบเราตั้งใจไว้ว่าถ้าทำงานแล้วจะซื้อคอนโดเพื่อให้แม่มาอยู่ด้วยกันได้ แต่มันมีจุดเปลี่ยนที่ก่อนเราจะเรียนจบมหาลัยไม่นานพี่ชายเรามาเสียไป ทิ้งหลานหนึ่งคนให้แม่เราดูแล ซึ่งท่านก้รักของท่านมากนะคะ แผนเลยต้องเปลี่ยน แม่กับหลานยังอยู่ตจว. เพราะค่าเล่าเรียนต่างๆจะได้ถูกลง ถ้ามาอยู่ที่นี่กันหมดคงไม่ไหว จนพอเราเรียนจบก็มาทำงานในกรุงเทพ เราก็ส่งเงินให้แม่ตลอด จาก5000 เป็น 6000 ละปัจจุบันอยู่ที่8000 (ไม่รวมบางเดือนที่ขอเพิ่ม) ทุกครั้งที่ขอเพิ่มก็คือจะบอกว่ามันเปลืองค่านู่นนี่บ้าง เราก็ให้ๆ บ่นแต่ก็ให้ตลอดๆ เคยจุกอยู่ครั้งนึงเมื่อตอนปีใหม่ เราให้เงินท่าน10,000เพราะคิดว่าเผื่ออยากได้อะไรจะได้ไปซื้อ แต่กลายเป็นว่าไม่ทันหมดเดือนนั้นก็โทรมาหาเราบอกว่าเงินหมดแล้ว ตอนนั้นเราช็อคมาก หลังจากนั้นความเชื่อใจในตัวแม่ก็น้อยลง มาจนถึงก่อนหน้านี้ไม่กี่เดือน แม่เราใช้เงินหมดตั้งแต่อาทิตย์แรก เราร้องไห้เลย ไม่รู้มันเกิดอะไรขึ้น เหตุผลก็เดิมๆ รายจ่ายเยอะ ซึ่งเราก็ไม่รู้ว่าจริงๆท่านเอาเงินไปทำอะไร  อาจจะเอาไปใช้ในทางไม่ดีรึเปล่า หลังๆทำให้ความสัมพันธ์ระหว่างเรากับแม่ก็ถดถอยลง ทั้งๆที่เราไม่เคยทำอะไรแบบนี้เลย บางครั้งขึ้นเสียงใส่ท่าน หรือพูดตรงๆกับท่าน สุดท้ายตัวเองก็มานั่งร้องไห้เอง แต่เราต้องดุท่าน ไม่ใจอ่อน บางครั้งท่านก็ร้องไห้ บ่นน้อยใจชีวิต บอกจะไม่ยุ่งกับเรา ไม่เป็นภาระเราแล้ว จะหนีไปต่างๆนานา ใช้เงินเหมือนกระดาษเลย ส่งให้เป็นเดือนก็หมดเร็วมาก แบ่งเป็นอาทิตย์ก็บอกไม่พอใช้ โวยวายกับเรา หาว่าเราจู้จี้ บางทีก็เผลอประชดด้วยคำพูดที่ทำให้เราเสียความรู้สึกมากๆ แม่เราอาจไม่ถึงกับมาขู่มาด่าถ้าไม่ให้เงิน เพราะเราเป็นเด็กดีมาตลอด เรียนดี เป็นเด็กกิจกรรม จบด้วยเกียรตินิยมอันดับ1 ฉะนั้นท่านก็ไม่ว่าอะไรเราแรงๆตรงๆแต่จะชอบพูดให้เรารู้สึกผิด จนเราก็เครียดมากนะ มีแพลนกำลังจะสร้างบ้านให้แกอยู่เป็นหลักเป็นแหล่งในไม่ช้านี่ละ   แต่ไม่รู้เลยว่าถ้าสร้างให้แล้วจะอยู่มั้ย ชอบไปอยู่ใกล้ๆกับคนที่ไม่ดี แกยังสูบบุหรี่ด้วยนะคะ เราพยายามขอให้ท่านเลิก สมัยเรียนมอปลายเก็บเงินซื้อหมากฝรั่งเลิกบุหรี่ให้ท่าน ท่านก็ไม่กิน พอทำงานหาเงินได้ก็ซื้อเป็นยาอย่างดีให้กิน หมดไปเกือบหมื่นให้แก จี้ให้กินยาตลอดๆ สุดท้ายก็กลับมาสูบอีก  ท่านเหมือนเด็กไม่ดีคนนึง ที่ถ้าเราเป็นคนรุ่นราวคราวเดียวกันคงไม่คบหาสมาคม แต่เราก็สงสารท่านนะคะ การที่เป็นคนแบบนี้ทำให้ญาติพี่น้อง ไม่อยากยุ่งด้วย เพราะก็ไม่เคยผ่อนปรนให้ใคร ใครพูดอะไรไม่ถูกใจหน่อยก็พาลโกรธเค้าหมด ตอนนี้เรารู้สึกเหมือนเรามีลูกที่ดื้อมากๆคนนึง ที่ไม่รู้จักคิด ท่านอายุก็มาก มีเราก็ตอนอายุเยอะแล้ว ปีนี้ก็น่าจะ64ละค่ะ แต่ยังทำตัวเหมือนยังไหว ขอเราว่าจะไปหางานแต่เราไม่ให้ เพราะทุกวันนี้แค่เดินแป๊ปเดียวก็เหนื่อยละ เกิดไปเป็นลมเป็นแล้งที่ไหนจะลำบาก ทุกวันนี้คนอื่นอาจจะมองว่าเราไม่ดูแลแม่ให้ดี แก่ป่านนี้ยังลำบาก ทั้งที่จริงๆแล้วเราก็พยายามป้อนสิ่งดีๆให้ แต่ท่านไม่เคยรับ เราท้อมากเลยค่ะ อยากขอคำปรึกษา เราทำแบบนี้ใจร้ายเกินไปมั้ย หรือเราควรให้เงินท่านเพิ่ม หรือจริงๆมันน้อยไป งงไปหมดละค่ะ

ปล.หากจะให้คำแนะอะไร รบกวนขออย่าใช้คำที่รุนแรงถึงแม่เรานะคะ ยังไงท่านก็ยังถือเป็นบุพการีเราค่ะ ขอบคุณมากๆนะคะ