สวัสดีค่ะ ที่ตั้งกระทู้นี้ขึ้นมาเพื่อต้องการให้ทุกคนเเสดงความคิดเห็นเผื่อความคิดเห็นของเพื่อนๆในนี้จะสามารถช่วยเราแก้ปัญหาได้

คือเรื่องมันมีอยู่ว่า เรากับแฟนห่างกัน 4 ปี  แฟนเด็กกว่าเราเเต่แฟนเราเป็นคนหน้าเเก่เพราะเขาเป็นชาวสวนชาวไร่มาก่อน เราคบกันมา 2 ปี เเล้ว ( ไม่รวมตอนที่เขาตามจีบเรานะ ) ระหว่างที่เราคบกันตลอด 2 ปีมานั้นมันมีเรื่องมากมายเกิดขึ้นกับตัวเราสองคน คือพ่อแม่ทางแฟนเราเขาจะหัวโบราณอยากจะให้ลูกชายบวชก่อนถึงจะเเต่ง อยากจะให้ลูกได้เป็นเจ้าคนนายคนก่อนถึงจะเเต่งงานอยากจะให้ลูกชายของตัวเองมีเงินมีบ้านมีรถซะก่อนถึงจะเเต่งงาน ตอนเเรกเขาบอกเราว่าแบบนี้  คบกันเเรกๆแฟนเราเรียน เทคนิคที่จังหวัดเดียวกันกับเราอยู่ด้วยกันประมาณ 2-3 เดือน เเละก็ต้องเเยกกันเพราะเขาจะไปเรียนที่กรุงเทพต่อ ป.ตรีให้จบเพราะเเม่เขาขอไว้ เราพยายามที่จะทำทุกอย่างเพื่อเขาตามไปทำงานที่นู้นยอมออกจากเรียนมหาลัยไปอยู่กับเขา เเต่เขาก็ไม่เคยเห็นคุณค่าในตัวเราเลย ปากเขาบอกว่ารักเรานะเเต่เขาไม่เคยทำให้เรารู้เลยว่าเขารักมากเเค่ไหน การกระทำที่เขาทำมารู้สึกแค่ว่าเขาเห็นแก่ตัว เขาไม่เคยเเคร์ความรู้สึกเราเลย เขาเเคร์เเต่ครอบครัวของเขาเอง เขาจะบอกเราเสมอเลยว่าเขาเกิดมารับใช้พ่อกับเเม่เเละพี่สาวของเขา และหลังจากวันนั้นที่ทะเลาะกันเรื่องนี้เขาก็ได้มาเรียนที่กรุงเทพ เรียนมาได้สักพักกำลังจะจบปี 3 เขามาบอกเราว่า เเม่เขาอยากได้บ้านที่กรุงเทพ เเละอยากย้ายมาอยู่กรุงเทพเเละเเม่เขาก็สั่งมาว่าให้เขาไปทำงานที่ต่างประเทศเพื่อหาเงินมาจุนเจือครอบครัว เขาต้องซื้อบ้านที่กรุงเทพให้เเม่ เขาต้องส่งลูกสาวของพี่สาวเขาเรียน เขาต้องหาอาชีพให้พี่สาวเขา เขาต้องหาบ้านอีก 1 หลัง เเละรถอีก 1 คันให้เป็นของตัวเขาเองเพื่อที่จะมีครอบครัว เท่านั้นยังไม่พอต้องเหลือเก็บอีก ประมาณ 1 ล้านบาท ถึงจะมีครอบครัวเป็นของตัวเองได้ กว่าเขาจะทำทุกอย่างเสร็จ ต้องใช้เวลา อย่างน้อย 5 ปี เพื่อนๆตอนนี้เราอายุ 25 ปี เเล้ว อีก 5 เราก็ 30 แล้ว
ทุกครั้งที่กันเรื่องนี้เราจะร้องไห้ตลอดเราจะเป็นฝ่ายถามว่า เเล้วฉันอยู่ส่วนไหนของชีวิตเทอร่อ ฉันยังเป็นคนรักของเทออยู่มั้ย เราเรียกร้องให้เขาแก้เรื่องพวกนี้แต่ไม่ได้บอกให้เขาเลิกกตัญญูต่อพ่อเเม่เเละพี่สาว สิ่งที่เราต้องการเเละพูดอ้อมๆให้เขาฟังคือ เราอยากให้ดึงเราเข้าไปช่วยในส่วนพวกนี้เราคิดว่าการที่เราจะมีครอบครัวอ่ะ เราก็จะต้องช่วยกันไม่ว่าจะเรื่องไหน เขาสุขเราก็สุขเขาทุกข์เราก็ทุกข์ เราอยากเป็นแบบนั้น เเต่สำหรับเขาไม่เอาอะไรเลยเขาจะเอาเเต่ครอบครัวเขาอย่างเดียว จะทำให้ครอบครัวก่อนอย่างเดียว เราอยากให้เขาเเสดงว่าเขายังอยากจะมีเราอยู่ในชีวิตของเขานะ เเต่เขาก็ไม่เคยเเสดงเลยหลายครั้งที่เราขอเลิกเเต่เขาก็ไม่ยอมเลิกเเละเราก็ยังรักเขาอยู่เลยไม่กล้าที่จะเลิก จนมันสุดๆล่ะ เเม่เขาก็กดดันเขาว่าต้องทำหน้าที่ลูกที่ดีก่อนนะ นั้นนี่ก่อนนะถึงจะมีครอบครัวได้โดยที่เขาไม่นึกใจเราเลยสักนิด ทางครอบครัวเราไม่เคยคิดอะไรเลยเเล้วเเต่ฝ่ายชาย เเต่ฝ่ายชายกลับมาเป็นฝ่ายเยอะซะมากกว่า  แม่เขาพยายามสนองตัญหาของตัวเองเพราะสมัยในวัยเด็กเเม่เขาจนเเละไม่มีเงินเลยพอมีเงินซื้อทุกอย่างทำทุกอย่างให้ตัวเองดูรวยเเละเก๋ตลอดเวลาจากที่บ้านอยู่บ้านนอกสงบๆสะดวกสบายอยู่เเล้วกลับอยากมาอยู่ในเมืองกรุงเพื่อที่จะออกมาเจอเเสงสีเสียง เเค่นั้น ( นี่ลูกชายเขาพูดกับเราเองนะเเละเราไม่ได้ปรักปรำเเม่เขาเลย ) อย่างนั้นแหละค่ะ เราก็ทะเลาะกันเรื่อยๆมาด้วยประเด็นแบบนี้เดิมๆขอให้เค้าเปลี่ยนเเละทำอะไรก็ได้ให้เรามั่นใจว่าเขาจะมีเราอยู่ในชีวิตต่อไปหรือให้มั่นใจอะไรได้ เเต่เขาก็ไม่เคยที่จะทำเลยสักครั้งเขาบอกเเต่เราว่ามันเป็นหน้าที่ของเขาตั้งเเต่เกิดมา เขาต้องรับใช้เเม่ของเขา เมื่อวานนี้ล่าสุดเราทะเลาะกันเดิมเเละมันทำให้เขาพูดออกมาว่าเขาเลือกที่จะเลิกกับเรา ทั้งๆที่สามารถทำทั้งสองอย่างพร้อมกันได้ เเบบนี้เราควรที่จะอยู่ต่อหรือจะไป ถ้าจะไปจะทำยังไง และถ้าจะอยู่เราควรทำยังไง


*** ใครจะว่าเราโง่ก็ว่าได้นะ คำว่ารักถ้ามันถอนตัวออกมาเร็วเกินไปมันก็ทรมานเเละเจ็บ ***