ใครมีประสบการณ์จะแต่งงาน แต่เลิกกันมั้ยคะ

ผมอยากเตือนท่านสุภาพสตรีทั้งหลาย หลายครั้งแล้วว่า การแต่งงานไม่ใช่การประสบความสำเร็จในชีวิต และการมีสามีก็ไม่ใช่จุดสูงสุดของชีวิตเช่นเดียวกัน การแต่งงานเป็นแค่การเริ่มต้นการใช้ชีวิตในอีกรูปแบบหนึ่งเท่านั้น

ในสังคมไทยที่ด้อยพัฒนาเช่นนี้ มักมีความเชื่อผิด ๆ ที่ตกทอดมาจากโลกยุคโบราณที่เพศผู้เป็นใหญ่ ผู้หญิงมักถูกสั่งสอนมาผิด ๆ ว่าต้องอดทนต่อทุกสิ่งอย่างที่แฟนหรือสามีกระทำ ในขณะที่ไม่มีใครแนะนำให้แยกแยะว่าสิ่งไหนควรทนหรือสิ่งไหนไม่ควร หลายคนหลวมตัวแต่งงานแต่งการไปแล้ว สังคมก็ชอบยัดเยียดข่มขืนจิตใจผู้หญิง ด้วยการเอาคำว่า "ลูก/ครอบครัว" มาบีบบังคับให้ผู้หญิงต้องทนกับการกระทำเสี่ยงสัตว์เดียรัจฉานของคนที่ขึ้นชื่อว่าสามี ในขณะที่ความเป็นจริงคำว่า "ครอบครัว" ในอุดมคติตามที่สังคมดัดจริตยึดมั่นถือมั่นนั้น มันสิ้นสุดลงไปตั้งแต่เมื่อสามีลงมือกับภรรยาครั้งแรกแล้ว

พอใครทนไม่ได้ก็ไปตราหน้าหาว่าผู้หญิงไม่อดทนเพื่อลูก เพื่อครอบครัว

ผู้หญิงบางคนก็เป็นประเภทพึ่งพาตัวเองไม่ได้ จึงยอมเป็นเบี้ยล่างเขา บ้างก็กลัวการอยู่คนเดียว กลัวขึ้นคาน กลัวถูกสังคมตีตรา ตราหน้าว่าแฟนหรือสามีทิ้ง เป็นหญิงแม่ม้าย และสารพัดคำพูดที่บั่นทอนจิตใจของผู้หญิงคนหนึ่งที่ต้องทนทุกข์กับสภาพขาดวิ่นของครอบครัวมากเป็นทุนเดิมอยู่แล้ว ยังจะต้องมาทนกับขี้ปากสังคมดัดจริตที่ตัดสินชีวิตของผู้หญิงคนหนึ่งที่ถูกกระทำไม่ดีด้วยสามีตนเองอีก

หลายครั้งหลายคราที่ผู้หญิงในวัยใกล้หมดช่วงเจริญพันธุ์ ไปคว้าเอาผู้ชายที่ไม่รู้หัวนอนปลายเท้าที่ไหนก็ได้ มาทำสามี โดยที่ทั้งญาติทั้งเพื่อนทั้งฝูงต่างทั้งห้ามทั้งปรามว่าอย่า ด้วยเกรงว่าจะถูกสังคมตราว่าขึ้นคาน หาสามีไม่ได้ เพื่อนแต่งไปหมดแล้ว ฯลฯ จนสุดท้ายก็พังเละไม่เป็นท่าเพราะไอ้ตัวผู้มันออกลายเมื่อภายหลัง

คุณ จขกท ลองตรองให้ดี แต่งงานมันไม่ใช่สิ่งที่ต้องมีในชีวิตก็ได้ นี่ขนาดแต่งยังมีแต่เรื่อง แต่งไปแล้วเรื่องไม่บานกว่าอีกหรือ